Για την "φιλανθρωπία" αυτών που μας κλέβουν τις ζωές

Του Ν. Κολοβού 


Η φιλανθρωπία, η χυδαία εξύψωση κάποιων σε κάτι ανώτερο που μέσα σ' άλλα "αγαπάνε" και τους ανθρώπους, είναι το μόνιμο "ιστορικό" κόλπο της κυρίαρχης τάξης, του Κεφαλαίου να ελέγχει τους φτωχούς, τους πεινασμένους, την πλέμπα της ταξικής κοινωνίας. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο καπιταλιστικής επίθεσης που η ανεργία και οι εξουθενωτικές εργασιακές σχέσεις δημιουργούν ζητήματα ακόμη και για την επιβίωση των κατώτερων και προλεταριακών στρωμάτων φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη έρχονται να "ρυθμίσουν" τους τρόπους με τους οποίους οι καταπιεσμένοι θα διεκδικήσουν την κάλυψη των αναγκών τους, την ίδιο τους τη ζωή.

Τα σύγχρονα οικονομικά και  πολιτικά αφεντικά βρίσκονται σε θέση μάχης. Για να διαχειριστούν τις εκρηκτικές συνθήκες μιας κοινωνικής εξαθλίωσης πρωτόγνωρης. Που αφού την προκάλεσαν προκείμενου να  διατηρήσουν τα δικά τους συμφέροντα, τώρα οφείλουν να την διαχειριστούν, τα προλάβουν  τα άγρια ξεσπάσματα της. Αυτό που πρέπει να εμπεδωθεί περισσότερο από κάθε άλλη  φορά είναι ότι το καπιταλιστικό σύστημα αποτελεί το μοναδικό  τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας.
Ακόμα και σήμερα, ιδιαίτερα σήμερα, που η βαρβαρότητα του δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμιά δημοκρατική  επίφαση, καμιά καταναλωτική ψευδαίσθηση. Είναι ο φόβος της ανατροπής του υπάρχοντος συστήματος και η εγκαθίδρυση μιας καινούργιας  ελεύθερης ζωής που υπαγορεύει παράλληλα με την άγρια καταστολή και την κρατική τρομοκρατία, το «ανθρώπινο» πρόσωπο του καπιταλισμού. Οι ίδιοι που κάθε πρωί μας στήνουν στον τοίχο της φτώχειας και της ανέχειας, μας παραχωρούν τα μεσημέρια τη "φροντίδα" των συσσιτίων τους, των κοινωνικών τους παντοπωλείων. Είναι οι ληστές του μόχθου μας που στήνουν όλων των ειδών τα "κοινωνικά" σόου- και ενεργοποιούν δήθεν την κοινωνική "αλληλεγγύη", η "ευαίσθητη" μπουρζουαζία με τα "ευαίσθητα" τσιράκια της.

 Όμως η μνήμη είναι ταξική.
Δεν γίνεται αυτός που σε σκοτώνει να επιθυμεί ταυτόχρονα να σου σώσει τη ζωή, θέλουν να μας στριμώξουν, να μας απομονώσουν, να μας εξευτελίσουν, να μας ταπεινώσουν. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι καναλάρχες, η εκκλησία- με την καθόλου επουράνια - περιουσία της, οι ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ που εγκαλούν τους "συνανθρώπους" να ανεβάσουν τα κέρδη τους ψωνίζοντας έξτρα προϊόντα για τους καημένους τους φτωχούς που πεινάνε και κρυώνουν. Συναυλίες "αλληλεγγύης", "φιλανθρωπικά" καλάθια και συσσίτια, φιλόπτωχα ταμεία, εθελοντές "αγάπης", τηλεοπτικές καμπάνιες υπέρ "αδυνάτων-άνεργων- ανάπηρων"... Από ποιους και γιατί; Όμως η μνήμη είναι ταξική. Τα πλούτη τους είναι το αίμα μας.
Η επαναοικειοποίηση του κλεμμένου πλούτου και οι αυτοοργανωμένες προλεταριακές δομές αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης είναι η μοναδική απάντηση στο χυδαίο εκβιασμό που τα "φιλάνθρωπα" αφεντικά προσπαθούν να μας επιβάλλουν στήνοντας σε ουρές την αγωνία για την ίδια μας την επιβίωση. Η επιβολή του αισθήματος του φόβου, της αδυναμίας και της εξάρτησης του καταπιεσμένου μπρός  στο δυνάστη του, είναι το μοναδικό στήριγμα ενός συστήματος που  από καιρό έχει πάψει να υπόσχεται  όχι μόνο την ευδαιμονία, αλλά και την ελπίδα. ΓΊ' αυτό η απαγόρευση  των «μη οργανωμένων» των ελεγχόμενων δηλαδή από το κράτος, την εκκλησία ή το δήμο συσσίτια, γι' αυτό η άμεση εκκένωση του παλιού καφενείου στο  πνευματικού κέντρου στην Ακαδημίας όταν αυτό κατοικήθηκε  από αστέγους, γι' αυτό η καθιέρωση αστυνομικών δυνάμεων σε λαϊκές αγορές μετά από επανειλημμένες απαλλοτριώσεις από κοντινά σούπερ μάρκετ και τη διανομή των προϊόντων σε αυτές.
 Η έξοδος από τη φτώχεια, την πείνα, την ανέχεια δε βρίσκεται στα χέρια κανενός Αλαφούζου, καμιάς αρχιεπισκοπής, κανενός Σκλαβενίτη, Βασιλόπουλου, Καμίνη... Ας απλώσουμε τα δικά μας χέρια όχι για να ζητιανέψουμε τα ψίχουλα που αυτοί οι κρετίνοι μας πετάνε για να μας ταπεινώσουν και να μας ελέγξουν, αλλά για να τους επιτεθούμε, να πάρουμε πίσω όσα βίαια μας έχουνε κλέψει και να τα διαχειριστούμε από κοινού, ισότιμα, αλληλέγγυα, ελεύθερα- γκρεμίζοντας τον σάπιο κόσμο τους.
Το παραπάνω άρθρο είναι από το ΧΙΙΙ τεύχος του περιοδικού  «Βίδα»
Αναδημοσίευση από το "Βαθύ Κόκκινο".

Αμυγδαλέζα: Σχέδια του δήμου Αχαρνών για την δημιουργία "Πανεπιστημιούπολης", στο χώρο που στήνουν τo στρατόπεδo συγκέντρωσης μεταναστών.

Με τη δημιουργία Πανεπιστημιούπολης, και μάλιστα ξένων πανεπιστημίων στην Αμυγδαλέζα, απαντά ο Δήμος Αχαρνών στην προεκλογική απόφαση του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη να εγκαταστήσει στη συγκεκριμένη περιοχή τοπρώτο «στρατόπεδο» λαθρομεταναστών στη χώρα.
Για την ακρίβεια, πρόκειται για ένα φιλόδοξο σχέδιο που έχει αρχίσει να εκπονεί από τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Δήμος Αχαρνών προκειμένου να τονώσει τόσο την οικονομική όσο και την πολιτιστική ζωή στην περιφέρειά του: περιλαμβάνει τη δημιουργία Πανεπιστημιούπολης, βόρεια και ως προέκταση των Αστυνομικών Σχολών στην Αμυγδαλέζα, με την αρωγή δύο ξένων κυβερνήσεων: της Ιορδανίας και της Κύπρου. Η κυβέρνηση της Ιορδανίας, μάλιστα, έχει κάνει την πρόταση για ίδρυση πανεπιστημίου-έδρας Σπουδών Βορειανατολικής Μεσογείου, και για το λόγο αυτό έχει ήδη δεσμεύσει στον προϋπολογισμό  της για το τρέχον έτος 12 εκατ. ευρώ. Από το Πανεπιστήμιο Κύπρου έχει ζητηθεί η δημιουργία παραρτήματός του στο δήμο.
Ο δε δήμος Αχαρνών, μετά την απόφαση Χρυσοχοΐδη, όχι μόνο δεν πτοήθηκε, αλλά συνεχίζει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση τις επαφές του για την πραγματοποίηση του σχεδίου. Στο πλαίσιο αυτό, έχει ήδη στείλει σχετικό έγγραφο για συνάντηση επί των διαδικαστικών και την υλοποίηση του προγράμματός του στην Πρεσβεία της Ιορδανίας στη χώρα μας, και αναμένονται να υπάρξουν συναντήσεις για το θέμα.
Το πανεπιστήμιο της Ιορδανίας
Στα θετικά του σχεδίου με την Ιορδανία, μέσω της οποίας θα υπάρξει, για παράδειγμα, Έδρα Ελληνοαραβικών Σπουδών (δεν έχει αποφασιστεί ακόμη), είναι πως υπάρχει μεγάλη μερίδα χριστιανών ορθοδόξων στη χώρα, ότι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων υπάγεται στη χώρα αυτή, αλλά και πως στην Ιορδανία υπηρετεί ως επίσκοπος στη βόρεια χώρα ο αχαρνεύς επίσκοπος Ησύχιος, ο οποίος και θα μετέχει στην κοινή επιτροπή που θα δημιουργηθεί για το πανεπιστήμιο.
Το πανεπιστήμιο της Κύπρου
Με το Πανεπιστήμιο Κύπρου έχει έρθει σε επαφή με τον καθηγητή της, κ. Μπετενιώτη, ο ίδιος ο δήμαρχος Αχαρνών Σωτήρης Ντούρος, ζητώντας του να σκεφθεί το πανεπιστημιακό ίδρυμα τη δημιουργία παραρτήματός του στο δήμο, εκεί όπου σκοπεύει να δημιουργήσει την Πανεπιστημιούπολη.
Η Πανεπιστημιούπολη Αχαρνών
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του δήμου και των όσων λέει ο γενικός γραμματέας του δήμου στην aftodioikisi.gr, βασικός σχεδιασμός του Δήμου Αχαρνών είναι να δημιουργηθεί μια Πανεπιστημιούπολη στην Αμυγδαλέζα, με ενσωματωμένα αυτά τα δύο πανεπιστήμια, και τις όποιες έδρες δημιουργηθούν (πέραν μιας πολυτεχνικής Σχολής, οικονομικής Σχολής κτλ.). Το, δε, διοικητικό συμβούλιο θα είναι μεικτό: θα μετέχουν εκπρόσωποι του δήμου καθώς και εκπρόσωποι των χωρών από τα πανεπιστήμια που θα δημιουργηθούν.
Μάλιστα, εκεί όπου επιτρέπεται, σε δασικό κτήμα, σχεδιάζεται ως «αντισταθμιστικά» η δημιουργία πάρκου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, το οποίο θα μπορούν να επισκέπτονται τα σχολεία της Αττικής, αλλά και όλης της Ελλάδας. Εκεί θα μπορεί να αναπτυχθεί και η χλωρίδα και η πανίδα της Πάρνηθας, που είναι άγνωστη στους περισσότερους. Πέραν των πανεπιστημίων και του κέντρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, προβλέπεται η δημιουργία κοινόχρηστων χώρων για τον πολιτισμό, όπως θέατρο, κινηματογράφος κτλ.
Αξίζει, δε, να υπογραμμιστεί ότι στο σημείο όπου σχεδιάζεται να κατασκευαστεί η Πανεπιστημιούπολη, στο κτήμα Αμυγδαλέζα, η πρόσβαση των φοιτητών θα είναι άμεση και γρήγορη, καθώς η απόστασή του από τη λεωφόρο Κύμης είναι μόλις 500 μέτρα.

Κρημνιωτάκης: Ευκαιρία για ανάπτυξη και πολιτισμό
«Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για ανάπτυξη του τόπου μας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής», τονίζει μιλώντας στην aftodioikisi.gr ο γενικός γραμματέας του Δήμου Αχαρνών Γιάννης Κρημνιωτάκης, ο οποίος και έχει το «γενικό πρόσταγμα» για τις όλες επαφές.
«Είναι μια καλή ευκαιρία», επαναλαμβάνει, «με το δεδομένο πως γίνονται αιματηρές αναταραχές στη Μέση Ανατολή, και οι φοιτητές της Ιορδανίας ετοιμάζονται να πάνε προς Αγγλία. Γιατί να μην έχουμε εμείς μια έδρα, ώστε να τους υποδεχθούμε. Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ιταλίας, η οποία έχτισε ένα ολόκληρο πανεπιστήμιο έξω από τη Ρώμη για τους φοιτητές της βόρειας Αφρικής;»
Σύμφωνα με το γενικό γραμματέα, η Πανεπιστημιούπολη θα μπορεί να έχει μέχρι και 4.000 φοιτητές, πράγμα που αμέσως αμέσως σημαίνει κίνηση στην οικονομική ζωή της πόλης και φυσικά νέες θέσεις εργασίας.

Πηγή: aftodioikisi.gr

Σχόλιο: Σε μία πρώτη ανάγνωση ίσως κάποιος θεωρήσει ως θετική ενέργεια τη συγκεκριμένη προσπάθεια του δήμου. Πόσο μάλλον αν τελικά αυτή ακυρώσει τη δημιουργία του συγκεκριμένου στρατοπέδου συγκέντρωσης μεταναστών κι ας είναι με τοπικιστικά κριτήρια.
Μία πρώτη παρατήρηση αφορά στις αντιδράσεις των κατοίκων το προηγούμενο διάστημα -όχι μόνο της συγκεκριμένης περιοχής- ,όπου κατά κύριο λόγο δεν ήταν ενάντια στη χωροθέτηση τέτοιων χώρων γενικά, αλλά στη δημιουργία και λειτουργία τέτοιων χώρων δίπλα στα σπίτια τους. Βλέπετε οι τόσο "ευαισθητοποιημένοι πολίτες" δεν ήθελαν τέτοιοι χώροι να "υποβαθμίσουν" τις περιοχές τους. 
Σ' αυτή την κατεύθυνση, όλο το προηγούμενο διάστημα κι οι αρχές του δήμου Αχαρνών έψαχναν τρόπο να ακυρώσουν την απόφαση του Χρυσοχοΐδη για την Αμυγδαλέζα. Οπότε παρουσιάζουν ως πολύ θετική την δημιουργία ενός campus στην περιοχή, με κύριο προτέρημα το οικονομικό όφελος για την οικονομική ζωή της περιοχής. 
Από τη στιγμή που θα είναι σε συνεργασία με δύο κυβερνήσεις, θα εξασφαλίσουν χρηματοδότηση για το χτίσιμο και τη λειτουργία της "πανεπιστημιούπολης" κι εκτός αυτού θα έχουν σίγουρη πελατεία (φοιτητές) από την Κύπρο και την Ιορδανία, που σίγουρα θα αφήνουν και ρευστό στην τοπική οικονομία.
Όμως η συγκεκριμένη κίνηση θα πρέπει να μας προβληματίσει για πολλούς άλλους λόγους. Εδώ και χρόνια γίνεται μια προσπάθεια από ΝΔ- ΠΑΣΟΚ  σε συμπόρευση με το ελληνικό κεφάλαιο, να θεσμοθετήσουν αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με κύριο γνώμονα την ιδιωτικοποίηση- εμπορευματοποίηση της παιδείας και με αιχμή την θεσμοθέτηση των ιδιωτικών "πανεπιστημίων". Όσες απόπειρες και να έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία έχουν αποτύχει. Η νεολαία και οι εκπαιδευτικοί έδωσαν και δίνουν αγώνες, ώστε η παιδεία να μην γίνει πεδίο κερδοφορίας των επιχειρηματιών και να μην είναι προνόμιο όσων έχουν οικονομική επιφάνεια.
Η συγκεκριμένη προσπάθεια αν πραγματοποιηθεί, θα είναι "δούρειος ίππος", ώστε να λειτουργήσουν στη χώρα μας κι άλλα "πανεπιστήμια" πέρα από τα δημόσια. Αν υπάρξει αυτό το προηγούμενο, τότε θα δοθεί η δυνατότητα να εφαρμοστούν μια σειρά αλλαγών, που αντιπαλεύει κι εμποδίζει το φοιτητικό- εκπαιδευτικό κίνημα στη χώρα μας, για πάνω από δέκα χρόνια. Με άλλα λόγια, όσο και να προσπαθούν να παρουσιάσουν ως θετική μια τέτοια ενέργεια, περισσότερο θα βλάψει σε βάθος χρόνου το δημόσιο κοινωνικό συμφέρον, παρά θα ωφελήσει και δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε μια τέτοια προσπάθεια να λάβει σάρκα κι οστά.

Διακοπή σίτισης φοιτητών στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Το ΑΤΕΙ-Θ ενημέρωσε εγγράφως το Υπουργείο Παιδείας, ότι λόγω εξάντλησης της διαθέσιμης πίστωσης για την σίτιση των φοιτητών του ιδρύματος και με δεδομένο ότι έχει περικοπεί ο αντίστοιχος προϋπολογισμός, το ΑΤΕΙ-Θ αδυνατεί πλέον να καλύψει τις ανάγκες αυτές, με αποτέλεσμα να διακοπεί η παροχή σίτισης στους φοιτητές.
Παρόλα τα μέτρα που έλαβε η διοίκηση του ΑΤΕΙ-Θ με επιβολή εισοδηματικού κριτηρίου 15.000,00 € για το οικογενειακό ετήσιο εισόδημα για τους δικαιούμενους σίτισης, εξαιτίας και της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, ο αριθμός των αιτούμενων σίτισης φοιτητών βαίνει συνεχώς αυξανόμενος.
Η διοίκηση του ΑΤΕΙ-Θ ζήτησε την έγκριση έκτακτης χρηματοδότησης ύψους 550.000,00 €, ώστε να αρθεί η διακοπή σίτισης των φοιτητών που προέρχονται από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος και στερούνται ακόμα και την διατροφή τους, ενώ παράλληλα καλούνται να ανταποκριθούν σε υψηλές απαιτήσεις σπουδών.
Θεωρείται ιδιαίτερα απαραίτητη για το ΑΤΕΙ-Θ η έγκριση του ανωτέρω ποσού, λαμβάνοντας υπόψη ότι από το Ίδρυμά αφαιρέθηκε, με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος σε εφαρμογή του PSI, ποσό ύψους 7.800.000,00 € από τα διαθέσιμά του.



Τις 100 ημέρες φτάνει η απεργία στη Phone Marketing

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Εμείς οι εργαζόμενοι στη Phone Marketing εδώ και 99 μέρες δίνουμε μια μάχη για τις ίδιες μας τις ζωές. Αρνηθήκαμε να εργαστούμε με εκ περιτροπής εργασία για ένα 8ωρο την εβδομάδα με 140€ μισθό το μήνα, όπως και την υποχώρηση να εργαστούμε με σύναψη ατομικών συμβάσεων και με μειώσεις μισθών. Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με την εργοδοσία και τα τερτίπια της, δυνάμεις που χτυπάνε την Επιτροπή μας και το Σωματείο μας αλλά και με τους νόμους του κράτους που έχουν ψηφιστεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και σήμερα μας φέρνουν σε αυτή την θέση.
Παρότι και οι καιρικές συνθήκες δεν βοηθούν, από το πρωί μέχρι το βράδυ 99 μέρες τώρα, έχουμε αποδείξει πως με την αποφασιστικότητά μας, με τη συσπείρωση γύρω από το Σωματείο μας, το ΣΕΤΗΠ που είναι στο πλευρό μας μπορούμε να αντέξουμε. Έχει φανεί ότι ο εργοδότης μας πιέζεται πολύ με τον αγώνα μας. Τον έχουμε αναγκάσει δύο φορές να κάνει πίσω, να σπάσει την αδιαλλαξία του.

ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ

O εργοδότης χρησιμοποιεί άλλοτε το μαστίγιο φέρνοντας την αστυνομία, τρομοκρατώντας μας και προσπαθώντας να μας διαχωρίσει. Άλλοτε με το καρότο, πατά πάνω στις αντικειμενικές δυσκολίες που έχουμε και προσπαθεί να εκβιάσει τη συμφωνία μας στις μειώσεις μισθών. Δυσκολίες που οφείλονται στην κίνηση της εργοδοσίας να μας επιβάλλει την εκ περιτροπής εργασία, μα κύρια γιατί εμείς πάντα παράγαμε τεράστιο πλούτο με τη δουλειά μας ενώ μας πετάγανε ψίχουλα και καρπωνόντουσαν τα περισσότερα.
Η μάχη αυτή είναι πρωτόγνωρη για όλους μας, μέσα σε συνθήκες οξυμένων προβλημάτων στις ίδιες μας τις ζωές. Παρόλα αυτά ο αγώνας που δίνουμε σήμερα είναι μονόδρομος για εμάς. Το μέλλον που διαγράφεται μπροστά μας είναι δύσκολο. Αν εμείς σήμερα δεχτούμε να δουλέψουμε με διαλυμένα δικαιώματα, τα παιδιά μας σε τι συνθήκες θα εργάζονται; Αν τώρα υποκύψουμε, αργότερα τι θα έρθει;
Μέσα στις 99 αυτές μέρες ανακαλύψαμε τη δύναμή μας. Και αυτή πηγάζει από την οργάνωσή μας. Είμαστε ενωμένοι σα μια γροθιά για αυτό δε μπορούν να μας λυγίσουν. Γνωρίζουμε ότι όλο το προηγούμενο διάστημα που ήμασταν μόνοι μας, ο εργοδότης μπορούσε να μας λυγίσει, να μας χειραγωγήσει. Όχι πια!

ΕΧΟΝΤΑΣ ΩΣ ΦΑΡΟ ΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ
ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ

Στην τελευταία μας συνέλευση αποφασίσαμε να παραστούμε ως επιτροπή, σε κοινή συνάντηση, με πρωτοβουλία του ΣΕΤΗΠ, με όλα τα σωματεία στου κλάδου για το πώς θα οργανώσουμε καλύτερα την πάλη μας ενάντια στην επίθεση που έχουν εξαπολύσει οι εργοδότες στις ζωές μας. Σε μια πρώτη κουβέντα με τα σωματεία που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Σωματείου μας, φάνηκε έντονη η ανάγκη για συντονισμό και κοινή οργάνωση. Για το λόγο αυτό και με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 ημερών απεργίας καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας όλα τα σωματεία και εργαζόμενους του κλάδου, έξω από τη Phone Marketing την Παρασκευή 29/06/2012 και ώρα 18:00, καθώς και οποιονδήποτε θέλει να συμπαρασταθεί στην πάλη μας. Ο αγώνας μας αφορά όλους και η νίκη μας θα είναι νίκη όλης της εργατικής τάξης. Καλούμε και τους κατοίκους της Νέας Ιωνίας και των γύρω περιοχών να συμπαρασταθούν στο δίκαιο αγώνα μας, καθώς όλοι μας βιώνουμε και στο σπίτι και στη δουλειά την αντεργατική και αντιλαϊκή επίθεση.
ergazomenoi.phonemarketing@hotmail.gr

Ένα σχόλιο για τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιούνη

Αρχικά στο συγκεκριμένο σχόλιο έγραφα ορισμένα γρήγορα συμπεράσματα (π.χ. επαρχία και ηλικίες 55+ έδωσαν τη νίκη στη ΝΔ, το φαινόμενο Καμμένου άρχισε ήδη να ξεφουσκώνει κλπ), αλλά καλύτερα να προσπαθήσουμε να δώσουμε απαντήσεις σε μερικά ερωτήματα παραπέρα.
Κατ' αρχήν να πω πως διατηρώ επιφυλάξεις για το κατά πόσο μία κυβέρνηση συνεργασίας που θα στηθεί με τους συγκεκριμένους συσχετισμούς θα μπορέσει να προχωρήσει δίχως να έχουμε πάλι και νέες εκλογές σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Από τη μία υπάρχει η περίπτωση να συγκροτηθεί κυβέρνηση συνεργασίας με πυλώνα τη Ν.Δ. που σίγουρα θα συνεχίσει την ίδια πολιτική των μνημονίων και των μέτρων. Δεν ξέρω κατά πόσο θα αντέξουν -όσο "νωπή" εντολή και να έχουν- δίχως να καταρρεύσουν από το λαϊκό παράγοντα. Από την άλλη η συγκρότηση μιας κυβέρνησης με πυλώνα τον ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει αυτή τη στιγμή ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Όμως εν τέλει ο λαός υπερψήφισε την πολιτική του μνημονίου; Προφανώς και την πρωτιά στη Ν.Δ. την χάρισαν οι μεγαλύτερες ηλικίες που ψηφίζουν με παλαιοκομματικά κριτήρια και η επαρχία, όπου όπως φαίνεται ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού δεν έχει ξεπεράσει παρόλα τα στραπάτσα τη λογική των πελατειακών σχέσεων. Τέλος αρκετοί απ' ότι φαίνεται εγκλωβίστηκαν σε ψευτοδιλήμματα όπως "ευρώ η δραχμή" κλπ, που έπαιξαν πολύ το τελευταίο διάστημα ως μέσο τρομοκράτησης.
Από κει και πέρα ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ένα μεγάλο βήμα, ανεβαίνοντας σε ποσοστά και βγαίνοντας σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες πρώτο ή δεύτερο κόμμα (με εξαίρεση τα Γρεβενά, τον Έβρο, τη Ροδόπη και τη Χίο όπου το ΠΑΣΟΚ διατήρησε τη δεύτερη θέση) και πλέον μπορεί να αποτελεί δυναμικότερη αντιπολίτευση από ποτέ στην οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας, με 71 βουλευτές.
Όμως θεωρώ ως άστοχο τον παραλληλισμό του σημερινού εκλογικού αποτελέσματος του ΣΥΡΙΖΑ, με την ΕΔΑ του 1958, πολύ απλά γιατί μιλάμε για δυο τελείως ξεχωριστές εποχές με διαφορετικά προβλήματα και υπόβαθρο. Εκτός αυτού τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ εκτινάχθηκαν τους τελευταίους μήνες, όταν άρχισε να αλλάζει στρατηγική, ρητορία και πρόγραμμα πηγαίνοντας σαφώς μερικούς τόνους δεξιότερα, ώστε να μπορέσει να συναντήσει τη δεξαμενή ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και να αντλήσει από κει ψήφους. Άλλοι λένε ότι σωστά έκανε, άλλοι όχι. Εμένα η διαφωνία μου είναι στο ότι λειτούργησε ψηφοθηρικά, με μία μπλόφα "ΝΑΙ στο Ευρώ και την Ε.Ε., ΟΧΙ στο μνημόνιο" και μαζεύοντας στελέχη -σε όλα τα επίπεδα- από το ΠΑΣΟΚ. Όπως αποδείχθηκε αυτό το χαρτί του βγήκε όσο καλύτερα γινόταν και μπορεί το παιχνίδι να παίζεται έτσι, όμως προτιμάω ο άλλος να μιλάει ξεκάθαρα κι αν θέλει να ονομάζεται αριστερός και ριζοσπάστης να έρχεται θεωρητικά και πρακτικά σε ρήξη με το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του κι όχι να χαϊδεύει αυτιά. Δεν λέω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει ή μπορεί να γίνει ΠΑΣΟΚ του ΄81, όμως σίγουρα ο κόσμος που βιώνει τη συγκεκριμένη λαίλαπα, δεν έγινε πιο αριστερός. Αντίθετα θα έλεγα ότι περισσότερο ενστικτωδώς καταψήφισε ΠΑΣΟΚ κι αυτό είναι ένα θέμα. Πόσο δηλαδή είναι διατεθειμένος ο ΣΥΡΙΖΑ να μετατοπιστεί, προκειμένου να κρατήσει και να αυξήσει τα εκλογικά ποσοστά του;
Από κει και πέρα θα έλεγα ότι ο μεγάλος χαμένος της βραδιάς είναι το ΚΚΕ, που επέστρεψε σε ποσοστά 1993. Προφανώς κι ένα τέτοιο αποτέλεσμα πρέπει να φέρει συζήτηση στα όργανα του ΚΚΕ και να προβλήματίσει τα μέλη του, όχι για το κατά πόσον ο στρατηγικός στόχος του κόμματος είναι σωστός, αλλά για το κατά πόσον ο τρόπος που επιλέγει να βλέπει τα γεγονότα και να δρα μέσα στο λαϊκό κίνημα, επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Προφανώς και τα εκλογικά αποτελέσματα δεν θα πρέπει να είναι γνώμονας, όμως δεν μπορείς να μην λαμβάνεις υπ' όψην ότι σε εργατικές συνοικίες που έχεις κόσμο που παραδοσιακά σε στηρίζει, να τον χάνεις σε μια τέτοια περίοδο όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων.
Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει και ιδιαίτερη προσοχή να δοθεί στο γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή παρόλα όσα έγιναν το προηγούμενο διάστημα, διατήρησε τα ποσοστά της και μπαίνει πανηγυρικά στη βουλή. Με τη Χρυσή Αυγή θα ασχοληθώ ξεχωριστά τις επόμενες μέρες, όμως μου φαίνεται αδιανόητο ότι σε μια τέτοια εποχή οι φασιστικές, νεοναζιστικές κορώνες της συμμορίας του Μιχαλολιάκου έχουν απήχηση περίπου σ' ένα (7%*60% που ψήφισε) 4 % του εκλογικού σώματος. Κι εδώ θεωρώ ότι είναι έλλειμμα της αριστεράς στο σύνολό της, που εφησυχάστηκε και τους θεώρησε αμελητέο κίνδυνο.
Επίσης, να πω πως θεωρώ φυσιολογικό όλοι οι μικρότερης δυναμικότητας συνδυασμοί να συμπιεστούν σ' αυτές τις εκλογές προς τα κάτω, ακόμα και σε ποσοστά που δεν αντανακλούν την πραγματική απήχηση που πιθανώς να έχουν στην κοινωνία. Το κλίμα που διαμόρφωσαν οι "ισχυροί παίχτες" ήταν υπέρ των δύο διεκδικητών της πρωτιάς στις εκλογές.
Για να μην κουράσω περισσότερο, αξίζει να σημειώσουμε ότι στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος έπαιξε ρόλο και η αυξημένη αποχή, μέρος της οποίας οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί ετεροδημότες δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν μακρυά από τους τόπους διαμονής τους για να ψηφίσουν.

Καταγγελία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Προσπαθούν με πλαστές κατηγορίες να σπηλώσουν το κίνημα και τους αγωνιστές!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει αποφασιστικά την αναίτια προσαγωγή δύο μελών της και τη σύλληψη ενός με πλαστές, κατασκευασμένες κατηγορίες.
Συγκεκριμένα, το βράδυ της Παρασκευής 15 Ιουνίου, στο κέντρο της Αθήνας, οι δυνάμεις της αστυνομίας επιδόθηκαν σε ένα όργιο τρομοκρατίας και καταστολής. Σαν απάντηση σε επεισόδια που συνέβησαν στην οδό Ιπποκράτους στα Εξάρχεια, εξαπέλυσαν ένα ανθρωποκυνηγητό κατά πάντων και σε περιοχές άσχετες με την παραπάνω περιοχή. Κατά τη διάρκεια του αναίτιου πογκρόμ έγιναν 9 προσαγωγές, μεταξύ των οποίων και δύο μελών της ΑΝΤΑΣΥΑ που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στη συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Σόλωνος τη στιγμή που περνούσαν οι αστυνομικές δυνάμεις, χωρίς να έχουν καμία σχέση ούτε με τα γεγονότα ούτε με το σημείο που εκτυλίχθηκαν.   
Όλοι οι προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς δε βρέθηκε κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τα επεισόδια. Ωστόσο, σε ένα πρωτοφανές γεγονός, το μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μ.Μ., λίγο πριν αφεθεί ελεύθερος και ενώ είχε ενημερώσει για την πολιτική του ιδιότητα, συνελήφθη με κατηγορία για κατοχή ηρωίνης (!). Σύμφωνα με τις ανυπόστατες κατηγορίες, «βρέθηκε» στο περιπολικό μικρή ποσότητα ηρωίνης που ανήκε στον ίδιο. Είναι περισσότερο από προφανές ότι πρόκειται για μια κατασκευασμένη σκευωρία με ξεκάθαρο στόχο την πολιτική στοχοποίηση και διαπόμπευση του ίδιου και του πολιτικού χώρου που ανήκει. Είναι ένα εξοργιστικό γεγονός αστυνομικής καταστολής και τρομοκράτησης λίγες μόνο ώρες πριν τις εκλογές της 17ης Ιούνη.
Ο Μ.Μ. είναι γνωστός αγωνιστής, μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ, συνδικαλιστής με την ΕΑΑΚ στη σχολή του Μαθηματικού Αθήνας, εκλεγμένος στο Διοικητικό Συμβούλιο του φοιτητικού συλλόγου. Πάντοτε στην πρώτη γραμμή των συλλογικών αποφάσεων των αγώνων της νεολαίας, με μια ξεκάθαρη στάση συνολικά ενάντια σε όλες τις εξαρτήσεις και τα ναρκωτικά. Οι κατηγορίες εναντίον του δεν έχουν απολύτως καμία βάση.
Το μεσημέρι του Σαββάτου 16 Ιούνη, ο συναγωνιστής Μ.Μ. βρέθηκε στα δικαστήρια της Ευελπίδων όπου ορίστηκε η δίκη του για τη Δευτέρα 18, στις 12.00. Στο χώρο παραβρέθηκαν για να διαμαρτυρηθούν και να στηρίξουν το νέο αγωνιστή, αγωνιστές της Αριστεράς, εκλεγμένοι συνδικαλιστές σε ΔΣ φοιτητικών συλλόγων, καθώς και οι κοσμητορικές αρχές της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Βεβαίως τη συμπαράσταση τους έδειξαν με την παρουσία τους και μέλη της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και υποψήφιοι βουλευτές, μεταξύ των οποίων και ο περιφερειακός σύμβουλος Αττικής Άγγελος Χάγιος.
Θα σταθούμε δίπλα στο σύντροφό μας. Τα σχέδια του κράτους και της αστυνομίας ενάντια στο νεολαιίστικο και λαϊκό κίνημα αλλά και την ανυπόταχτη Αριστερά θα αποτύχουν.
·         Να αποσυρθούν όλες οι κατασκευασμένες κατηγορίες για τον σύντροφο Μ.Μ.
·         Καταγγέλλουμε αποφασιστικά τη στάση της αστυνομίας και του υπουργού Προστασίας του Πολίτη.
 
Το γραφείο τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Πηγή antarsya.gr

Πραγματικά τα συγκεκριμένα γεγονότα ουσιαστικά δείχνουν τις ορέξεις του κράτους και των μηχανισμών του, που "διασφαλίζουν την τάξη"! Ενώ σε φασίστες και νεοναζί κάνουν τα στραβά μάτια, αφήνοντάς τους να συνεχίζουν να δρουν σαν συμμορίες, με ιδιαίτερη λύσσα στρέφονται ενάντια στον κόσμο που όλο αυτό το διάστημα αγωνίζεται κόντρα στις ορέξεις του κεφαλαίου, για ένα καλύτερο σήμερα κι αύριο.Θα έπρεπε να ξέρουν πως ό,τι  με τέτοιες μεθοδεύσεις δεν πρόκειται να στείλουν τον κόσμο στα σπίτια του.

Το σοκ των "ανήξερων" στα ΜΜΕ για το φασισμό

Φωτιά πήραν οι οθόνες, οι δημοσιογράφοι, τα social media και τα παραδοσιακά Μέσα. Ο Κασιδιάρης της "Χρυσής Αυγής", μια μέρα μετά την παρουσία του στο εδώλιο του κατηγορούμενου για ξυλοδαρμό, χτύπησε τη βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη και έριξε ένα ποτήρι νερό στη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου. 
Στην προσπάθεια του να διαφύγει από το τηλεοπτικό πλατό, όπως κάνουν οι τραμπούκοι της Χ.Α. μετά από κάθε επίθεση στους δρόμους, χτύπησε τον Γιώργο Παπαδάκη, τον Αντώνη Δελατόλλα και απείλησε τεχνικούς. Η πληροφορία διαδόθηκε από το twitter, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερο σοκ.
Κι όμως οι σοκαρισμένοι δημοσιογράφοι και οι ακόμη πιο σοκαρισμένοι πολιτικοί του δικοματισμού θα έπρεπε να ανατρέξουν στις δικές τους δηλώσεις. Όλο το προηγούμενο διάστημα το πολιτικό-δημοσιογραφικό κατεστημένο, χωρίς καμία ενοχή, δημιούργησε, εξέθρεψε και γιγάντωσε τη φωλιά για να γεννηθεί το αυγό του φιδιού.
Έτρεχαν οι δημοσιογράφοι να βρουν "αγανακτισμένους" στην πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, αγνοώντας επιδεικτικά τις φωνές διαμαρτυρίας πως δεν είναι απλά αγανακτισμένοι αλλά είναι Χρυσαυγίτες. Δεν αναρωτήθηκαν ποτέ, κι όταν το μάθαιναν, απλά διέγραφαν την πληροφορία. Κάλυψαν την είσοδο της Χ.Α. στη Βουλή χωρίς καν να προβληματιστούν για το φαινόμενο ανόδου του φασισμού. Και ενίοτε, ορισμένοι, τολμούσαν να εξισώνουν τους αριστερούς με τους φασίστες. Χωρίς πάλι καμία ενοχή. Και φυσικά κουβέντα δεν έλεγαν για τις φασιστικές, τραμπούκικες επιθέσεις των Χρυσαυγιτών ενάντια σε μετανάστες. Όχι παλαιότερα, τώρα, μετά τις εκλογές της 6ης Μάη που καθημερινά εξαπέλυαν ανθρωποκυνηγητό. Έκαναν τη δική τους, μαύρη προεκλογική εκστρατεία. Και πάλι στα ΜΜΕ σιωπή για αυτά. 
Στο επεισόδιο που θα έχει συνέχεια, παρενέβη ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Δημήτρης Τρίμης. Με δήλωση του σημειώνει: "Τελικά είχαμε δίκιο όταν λέγαμε ότι οι ναζί της Χρυσής Αυγής δεν είναι γραφικοί. Είναι επικίνδυνοι".
"Νομίζω ότι δεν έχει νόημα πια να δίνει κανείς ελευθερίες και δημοσιότητα στους εχθρούς της ελευθερίας. Η σημερινή υπόθεση με τον Κασιδίαρη στο προεκλογικό πάνελ της τηλεόρασης, αποτελεί απόδειξη ότι με τους ναζί …δεν παίζουμε. Η Χρυσή Αυγή πρέπει πλέον να απασχολεί το αστυνομικό ρεπορτάζ". 
 
Ματίνα Παπαχριστούδη

Αναδημοσίευση από το themediaproject.gr.

Εργοδοτικό έγκλημα στη speedex!

Το Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια του, στην οικογένεια του αδικοχαμένου συναδέλφου μας  Γερασίμου Σταμίρη. Ταυτόχρονα  καταγγέλλουμε την εταιρεία SPEEDEX  για τις μεθόδους τρομοκράτησης  που χρησιμοποιεί κατά εξακολούθηση σε βάρος εργαζομένων , και που αυτή την φορά είχε σαν αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο του συναδέλφου.

  Συγκεκριμένα  την Παρασκευή 25/5/2012 , ο  συνάδελφος Γεράσιμος Σταμίρης με την ιδιότητα του μέλους του ΣΕΤΤΕΑ, μας ενημέρωσε πως εξαιτίας της  απώλειας 3 φακέλων της alpha bank  την περασμένη Τρίτη , ανακρίθηκε από τον υπεύθυνο ασφάλειας της SPEEDEX Δ. Τσώτα την Παρασκευή 25/5 στα γραφεία του υποκαταστήματος της SPEEDEX στον Βοτανικό, χωρίς να επιτραπεί η παρουσία μέλους της διοίκησης του επιχειρησιακού σωματείου speedex , αλλά ούτε και του προϊστάμενου συναδέλφου Μπάμπη Κοντόπουλου.

  Κατά την ανάκριση ο υπεύθυνος ασφαλείας της SPEEDEX, είπε στον  συνάδελφο πως η εταιρεία θα καταφερθεί εναντίον του, ασκώντας ποινική δίωξη για την απώλεια των φάκελων,  εκτός αν αποχωρήσει οικιοθελώς ο συνάδελφος από την SPEEDEX .Εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως ο Γεράσιμος Σταμίρης είχε πάρει 1 μηνά αναρρωτική  άδεια γιατί είχε  προβλήματα  υγείας  και του χορηγούνταν  φαρμακευτική  αγωγή .Παρά το γεγονός ότι  η  Speedex  γνώριζε το πρόβλημα υγείας του συναδέλφου εξακολούθησε την παράλογη πίεση επάνω του , καθώς την ιδία τακτική με τον υπεύθυνο ασφάλειας Δ. Τσώτα κράτησε και ο   οικονομικός  διευθυντής  Π. Γιαννίκης, ο  όποιος επέμεινε στην άσκηση δίωξης εναντίον του συναδέλφου, κατά την διάρκεια  της δεύτερης  συνάντησης που είχε ο συνάδελφος το απόγευμα της Παρασκευής 25 Μαΐου παρουσία  και  του Ηρακλή Ποζαπαλίδη μέλους της διοίκησης του ΣΕΤΤΕΑ.

  Δυο μέρες αργότερα τη Κυριακή 27 Μαΐου ο Γεράσιμος Σταμίρης δεν άντεξε το βάρος της πίεσης που του ασκήθηκε και κατέληξε από ανακοπή καρδιάς.

Ηθικός αυτουργός  για τον θάνατο του συναδέλφου είναι η Speedex, συγκεκριμένα ο υπεύθυνος ασφάλειας Δ. Τσώτας και ο οικονομικός διευθυντής Π. Γιαννίκης. Απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση τους από την εταιρεία. Απαιτούμε επίσης αποζημίωση στους δικαιούχους κληρονόμους του συναδέλφου.

  Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εταιρείες στον κλάδο μας παραβιάζουν την  νομοθεσία, τους κανόνες  υγιεινής και ασφάλειας, στέλνοντας στον θάνατο συνάδελφους .

  Έχουν το θράσος να  θέλουν να ονομάζονται εταιρείες κοινής ωφέλειας , διεκδικώντας ταυτόχρονα κομμάτι του δημόσιου  ταχυδρομείου , ενώ παραβιάζουν με τόσο τραγικό τρόπο  τις ζωές μας.

  Προσπαθούν να επιβάλουν τον εργασιακό μεσαίωνα υλοποιώντας τα σχεδία του ΣΕΒ, ΔΝΤ, ΕΕ, ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΑΡΧΕΣ τόσο για τον  θάνατο του συναδέλφου μας,  όσο και για την τρομοκρατία που προσπαθούν να επιβάλουν.

  Η κηδεία του συναδέλφου θα γίνει στο 3ο νεκροταφείο την Τρίτη 29 Μαΐου  στις 12:30 το μεσημέρι. Όποιος συνάδελφος θέλει να συνεισφέρει οικονομικά να επικοινωνήσει στα  εξής  τηλέφωνα του σωματείου: 2110113749- 6936899350  .

Καλούμε τους συναδέλφους να πάρουν μέρος στην 4ωρη στάση εργασίας  την Τρίτη 29-5-2012 και ώρες 12:00-16:00 που προκηρύσσει το ΣΕΤΤΕΑ και το επιχειρησιακό σωματείο εργαζομένων στη speedex.

Για το ΔΣ

                   Ο Πρόεδρος                             Ο Γ. Γραμματέας
                    Κώστας Στάμος                   Γιώργος Παπαδημητρίου

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ
ΚΑΙ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ
Λυσάνδρου 7 Πλ. Αττικής
Τ.Κ 10446 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ/ΝΟ FAX 2110113749
e - mail: mailtosettea@yahoo.gr


Αναδημοσίευση από το Βαθύ κόκκινο

Αριστερά με ανάθεση έργου;

Το παρακάτω κείμενο είναι του Θύμιου Καλαμούκη και δημοσιεύεται στο the press project.


Μπορεί να υπάρξει αριστερά χωρίς λαό; 
Μπορεί να υπάρξει αριστερά χωρίς καθαρό πολιτικό λόγο;
Μπορεί να υπάρξει Αριστερά χωρίς ρήξεις;

Είναι τρία βασικά  ερωτήματα που μου έρχονται στο μυαλό καταγράφοντας την ανοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακολουθώντας την απόγνωση του μεγάλου μέρους του ταλαιπωρημένου κόσμου να μετατρέπεται σε προσδοκία και ελπίδα. Νομίζω ξέρω τις απαντήσεις και στα τρία κομβικά κατά τη γνώμη μου ερωτήματα. Και δεν τις ξέρω επειδή μου τις είπε κάποιος, ή τις διάβασα κάπου. Τις ξέρω επειδή αυτές οι απαντήσεις υπάρχουν χρόνια, με διάφορες εκδοχές σε διάφορους τόπους. Θα τις μοιραστώ μαζί σας.
Αριστερά χωρίς καθαρό λόγο δεν μπορεί να υπάρξει. Ο νεφελώδης λόγος, ο συγκεκαλυμμένος λόγος ο μη ολοκληρωμένος λόγος είναι γνώρισμα μη σοβαρών σχηματισμών, κομμάτων της αρπαχτής και της ανύπαρκτης ιδεολογίας. Η Αριστερά οφείλει να έχει πεντακάθαρες απόψεις, τεκμηριωμένες μελέτες, εναλλακτικές στρατηγικές, εφαρμόσιμο πρόγραμμα. Νομίζω στις μέρες μας η μέχρι στιγμής πρόταση της «υποψήφιας για εξουσία», αριστεράς δεν είναι σαφής και διαυγής. Λόγοι τουλάχιστον σοβαρότητας επιβάλλουν κάποιο ξεκαθάρισμα, όσο και αν αυτό στοιχίσει εκλογικά…
Αριστερά χωρίς ρήξεις επίσης δεν μπορεί να νοηθεί. Για τον απλό λόγο ότι την απλή διαχείριση την κάνουν «καλύτερα» οι άλλοι, που είναι μαθημένοι στους ελιγμούς και τις «απάτες». Οι ενστάσεις εδώ νομίζω είναι δύο. Πρώτον  τι εννοούμε ρήξεις και δεύτερον αν οι όποιες ρήξεις θα αρχίσουν από την πρώτη μέρα. Στο δεύτερο απαντώ, ΝΑΙ οι ρήξεις θα αρχίσουν από την πρώτη μέρα. Για την ακρίβεια πολλές μέρες πριν από την πρώτη μέρα. Αριστερή κυβέρνηση που δεν θα  χτυπήσει από την πρώτη μέρα τα δόντια του  τέρατος, έχει γίνει μεζές στα δόντια του τέρατος… Σχετικά με το πρώτο, για το τι εννοούμε ρήξεις, εδώ ξέρω ότι θα διαφωνήσουμε αρκετά, διότι εγώ θέλω 100 και πολλοί θέλουν 30. Όπως και να έχει πάντως και πέρα από το αριθμητικόν του πράγματος, θα συμφωνήσουμε ότι μια αριστερή κυβέρνηση, θα πρέπει να συγκρουστεί με την ασυδοσία των τραπεζών, τους αχαλίνωτους πάσης φύσεως κερδοσκόπους, τους αδίστακτους διαπλεκόμενους, μιζαδόρους, κρατικοδίαιτους νταβατζήδες. Θα πρέπει να συγκρουστεί με κάθε λογής παρασιτικά κυκλώματα, με εργολάβους αρπαχτής. Θα πρέπει να συγκρουστεί με αντιλήψεις και νοοτροπίες πολλών χιλιάδων ελλήνων. Σε θεωρητικό επίπεδο, με αυτά έχουν συγκρουστεί όλες οι κυβερνήσεις του παρελθόντος με πολύ μεγάλη επιτυχία… (πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ αλλά και η ΝΔ).
Γνώμη μου είναι ότι όλες αυτές οι συγκρούσεις( για τις οποίες δεν πολυακούγονται προτάσεις) είναι αναγκαίες, αυτονόητες αλλά ελάχιστες. Για τον απλό λόγο ότι τις περισσότερες από αυτές τις παθογένειες, τις γεννά μια σάπια οικονομική βάση, ένα σύστημα που είναι και άδικο και σκληρό και ύπουλο και αδίστακτο. Αριστερά που δεν φτάνει στην ρίζα, δεν μπορεί να καταφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα, καθαρή νίκη. Αριστερά χωρίς ρήξη με τις αιτίες και όχι με τα αποτελέσματα δεν είναι αριστερά. Μπορεί να είναι κάτι άλλο, κάτι χρήσιμο, κάτι γενικώς καλό αλλά δεν είναι αριστερά. Αριστερά χωρίς αμφισβητήσεις, ανατροπές, ακόμη και του εαυτού της, είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από αναγκαία.
Αριστερά χωρίς ενεργό λαό, επίσης δεν μπορεί να υπάρξει. Αριστερά που δεν εμπνέει, που δεν παρακινεί, που εξασφαλίζει ψήφο ανοχής ή βαριεστιμάρας, ή ψήφο τιμωρίας προς τους άλλους, η ακόμη και ψήφο εξουσιοδότησης, είναι αφελής και ίσως και ύποπτη αριστερά. Αν θέλει να σώσει την χώρα τον λαό αλλά και να προστατέψει τον εαυτό της, οφείλει να απαιτήσει από τους νομιμόφρονες πολίτες να μην είναι νομιμόφρονες πολίτες. Να αμφισβητούν, να διεκδικούν, να επιβάλουν, να κατακτούν. Να πάψουν να επαναπαύονται και να γίνουν μαχητές στην πρώτη γραμμή ενός πολέμου για την κατάκτηση καλύτερης ζωής, αξιοπρέπειας και ποιότητας.  Από τηλεθεατές να γίνουν φρουροί, από απαθείς να γίνουν καχύποπτοι, από καταναλωτές απαιτητικοί δημιουργοί. Από οκνηροί, περίεργοι για κάθε τι. Από προβλέψιμοι, απρόβλεπτοι. Από ηττοπαθείς, νικητές. Αριστερά που δεν εκπαιδεύει, δεν παρακινεί, δεν πυροδοτεί το μυαλό του κόσμου, δεν είναι αριστερά. Αριστερά που δεν πατά στα βήματα όλων αυτών που βγήκαν στους δρόμους, στις εμπειρίες των παλιότερων, στα λάθη του παρελθόντος δεν είναι αριστερά. Και αυτό νομίζω είναι κατά την γνώμη μου καθοριστικό. Η μέχρι τώρα προεκλογική πορεία της «υποψήφιας για εξουσία», αριστεράς, επαναπαύει, καθησυχάζει τον λαό, τον κρατά σβηστό, δείχνει να μην τον πολυθέλει στα πόδια της, ή δείχνει να μην ξέρει τι να τον κάνει, επειδή ίσως και η ίδια δεν ξέρει τι θα κάνει. 
Αριστερή εξουσία, τέλος δεν μπορεί να είναι η διαχείριση πλαισίων που έβαλαν άλλοι. Αριστερά είναι αυτή που αλλάζει το πλαίσιο, για την ακρίβεια αλλάζει τα φώτα του πλαισίου... Αριστερά δεν είναι η ευκολία, η επιφάνεια, η αναμονή των εξελίξεων. Αριστερά δεν είναι επικυρωμένη εξουσιοδότηση, από το ΚΕΠ της γειτονιάς. Ο Λαός της πραγματικής αριστεράς, δεν θα κάνει ανάθεση έργου, δεν θα μηδενίσει το κοντέρ. Δεν θα ψάξει υποκατάστατο.
Η εποχή που η Αριστερά θα κυριαρχήσει δεν θα είναι εποχή ηρεμίας. Αριστερά κυρίως, είναι φασαρία  μυαλού και καθημερινότητας.

Τορόντο 1918: Πογκρόμ για να ξεβρωμίσει ο τόπος από τους Έλληνες

Η ιστορία πολλές φορές κάνεις κύκλους. Αυτοί που κάποτε ήταν θύματα, γίνονται θύτες κι ανάποδα. Επειδή πολλά έχουν γίνει στην Πάτρα τις τελευταίες μέρες, διαβάστε το παρακάτω κείμενο σχετικά με το πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων στο Τορόντο του Καναδά πριν από σχεδόν έναν αιώνα.

Τον Αύγουστο του 1918 ένα πλήθος 50.000 καναδών "πατριωτών" επιδόθηκε για μέρες σε ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των ελληνόφωνων μεταναστών της πόλης. Το αποτέλεσμα αυτού του ρατσιστικού πογκρόμ ήταν ο θάνατος αρκετών μεταναστών, μεταξύ των οποίων 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά καθώς και υλικές ζημιές 1.000.000 δολαρίων.
Οι αφορμές ήταν πολλές. Για χρόνια οι ελληνόφωνοι μετανάστες, μικροιδιοκτήτες και εργαζόμενοι κυρίως στον επισιτισμό (greek restaurants) αποκαλούνταν από τους ντόπιους "slackers", δηλαδή "τεμπελχανάδες" επειδή κατα τους ρατσιστές απέφευγαν τις βαριές δουλειές του φορτοεκφορτωτή, του ξυλοκόπου ή του βιομηχανικού εργάτη και δούλευαν σαν μάγειροι, ψήστες, σερβιτόροι ή υπάλληλοι εμπορικών καταστημάτων.
Μια σειρά από γεγονότα όπως οι καλές σχέσεις του τότε προθυπουργού Βενιζέλου με το γερμανό Κάιζερ, η ουδετερότητα της χώρας προέλευσή τους κατα τις αρχές του Α' παγκοσμίου πολέμου και η άρνηση των ελληνόφωνων μεταναστών να καταταγούν στον ελληνικό στρατό.
Επιστρέφοντας οι χιλιάδες των βετεράνων καναδών από τη σφαγή χαρακωμάτων του Α' παγκοσμίου πολέμου, πολλοί απ'αυτούς ανάπηροι και σε άθλια οικονομική κατάσταση, βρήκαν τους ελληνόφωνους μετανάστες που αποτελούσαν το 0,5% του πληθυσμού της πόλης να ευημερούν έχοντας στην κατοχή τους το 35% των μικρομεσαίων καταστημάτων.
Τον Αύγουστο του 1918 10.000 βετεράνοι διαδήλωσαν στους δρόμους συνεπικουρούμενοι από 40.000 καναδούς πολίτες. Οι πολυήμερες διαδηλώσεις συχνά εξετράπησαν σε πογκρόμ σε βάρος μαγαζιών και σπιτιών μεταναστών με την αστυνομία στην καλύτερη περίπτωση θεατή ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου καναδοί αστυνομικοί έπαιρναν ενεργά μέρος στο πογκρόμ σε βάρος των ελληνόφωνων.
Οι μνήμες του ρατσιστικού πογκρόμ της πόλης έχουν μετατραπεί σήμερα σε φιέστα όπου "αντι"ρατσιστές συγκεντρώνονται στις συνοικίες των ελληνόφωνων και τρώνε μαζικά greek souvlaki, tzatziki, mousaka κλπ μεσογειακά εδέσματα.
Οι συγκρίσεις με τα σημερινά πογκρόμ μεταναστών σε αθήνα και πάτρα με την ανάλογη στάση της αστυνομίας και κάποιων "πολιτών" είναι αναπόφευκτες.
Για το γεγονός έχει γυριστεί ντοκυμανταίρ με βίντεο από σκληρές εικόνες της εποχής που κυκλοφορεί σε dvd με υπότιτλους στα ελληνικά με τον τίτλο "violent august".


Επίσης δείτε κι ένα απόσπασμα από το σχετικό ντοκυμαντέρ