Η τρόικα κλείνει και τα δημοτικά σχολεία!

Κάτι παραπάνω από ορατό είναι το ενδεχόμενο οι σχολικές μονάδες να μην έχουν την δυνατότητα να καλύψουν ούτε καν τα λειτουργικά τους έξοδα τη νέα σχολική χρονιά επισημαίνει η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ) σε επιστολή της προς τον υπουργό Παιδείας, Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο. Στην ίδια επιστολή ζητά άμεση συνάντηση με τον υπουργό «προκειμένου να διευθετηθεί το ζήτημα της καταβολής της δεύτερης δόσης από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) προς τους δήμους».
Η Δ.Ο.Ε.παρά τα εξουθενωτικά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο διδασκαλικός κόσμος,δεν προβάλλει αυτήν την ώρα τα δικά του πιεστικά οικονομικά αιτήματα αλλά προβλήματα που αφορούν την δυνατότητα λειτουργίας και βιωσιμότητας των σχολικών μονάδων και αγωνίζεται γι'αυτά.
Σε επόμενο σημείο της επιστολής τους προς τον Κ.Αρβανιτόπουλο, οι εκπρόσωποι του διδασκαλικού κόσμου επισημαίνουν ότι εκκρεμεί από την περασμένη χρονιά η καταβολή της δεύτερης δόσης, η οποία αναμενόταν να καταβληθεί τον Απρίλιο.
«Κατά συνέπεια επιβάλλεται η άμεση εκταμίευσή της, γιατί σε διαφορετική περίπτωση η δραματική οικονομική κατάσταση των σχολείων εγκυμονεί σοβαρά προβλήματα για την ομαλή λειτουργία τους» τονίζεται στην επιστολή.
Η Διδασκαλική Ομοσπονδία,ζητά να δοθεί έκτακτη επιχορήγηση στις σχολικές επιτροπές, δεδομένου ότι η πρώτη δόση του 2012, που δόθηκε τον Φεβρουάριο, ήταν μειωμένη κατά 33% σε σχέση με το 2011, ενώ παράλληλα έχει αυξηθεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης του πετρελαίου.
«Είναι σίγουρο πως τα σχολεία θα αδυνατούν να αγοράσουν το πετρέλαιο που απαιτείται για τη θέρμανση τον επόμενο χειμώνα» επισημαίνουν χαρακτηριστικά.
Η ΔΟΕ, επιθυμεί να εξαιρεθούν οι σχολικές επιτροπές από την αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα.

Καταγγέλει εξάλλου, την απόφαση της κυβέρνησης για πρόσληψη μόλις 200 εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τη στιγμή που οι αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης αναμένεται να ξεπεράσουν τις 5.000.

Με αιτήματα που αφορούν τα λειτουργικά προβλήματα και τα προβλήματα βιωσιμότητας των σχολικών μονάδων ανά την επικράτεια, η ΔΟΕ έχει εξαγγείλει ήδη την πρώτη απεργία της για τις 12 Σεπτεμβρίου, ενώ στις 11 Σεπτεμβρίου, ημέρα του αγιασμού, οι δάσκαλοι θα προχωρήσουν σε συμβολικό αποκλεισμό των διευθύνσεων εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα.
Την στιγμή που η πολιτική απαξίωσης της δημόσιας παιδείας φθάνει στο αποκορύφωμά της, σε συνέχεια των πολιτικών της προηγούμενης κυβέρνησης και της Α. Διαμαντοπούλου, αλλά και της διαχρονικής πολιτικής καταστροφής της δημόσιας παιδείας η οποία έχει ακολουθηθεί, οι εκπρόσωποι του διδασκαλικού κόσμου κορυφώνουν τις κινητοποιήσεις τους με σκοπό όχι να αποκομίσουν ίδια οικονομικά οφέλη, παρά τα έντονα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν, αλλά με σκοπό ένα βιώσιμο και λειτουργικό δημόσιο σχολείο. 

Πηγή: iskra.gr
 
Διαβάστε στον παραπάνω σύνδεσμο, ολόκληρη την επιστολή της ΔΟΕ προς τον υπουργό παιδείας.

58 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Πλουμπίδη


Συμπληρώθηκαν 58 χρόνια από την εκτέλεση του κομμουνιστή Νίκου Πλουμπίδη από το αστικό μετεμφυλιακό κράτος. Μια απο τις σημαντικότερες αλλα και τραγικότερες φυσιογνωμίες του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, παρέμεινε πιστός στις αρχές και τις αξίες του μέχρι το τέλος, ακόμη κι όταν βρεθηκε απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας τη διεθνή…
Ο Νίκος Πλουμπίδης γεννήθηκε το 1902 στα Λαγκάδια της Γορτυνίας. Φτωχό αγροτόπαιδο, αποφοιτά το 1924 απο το Διδασκαλείο του Πύργου και 2 χρόνια αργότερα εντάσσεται στο ΚΚΕ. Όντας μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Συνομοσπονδίας Δημοσίων Υπαλλήλων συμμετέχει δυναμικά στους απεργιακούς αγώνες των δασκάλων, με αποτέλεσμα να φυλακιστεί και να απολυθεί τελικά απο δάσκαλος.
Κατά την περίοδο της Μεταξικής δικτατορίας καθοδηγεί τη δράση του κόμματος στη Θεσσαλία και λίγο αργότερα στη Μακεδονία και τη Θράκη. Συλλαμβάνεται απο την ασφάλεια το 1939, φυλακίζεται για αλλη μια φορά και μετά απο φριχτά βασανιστήρια τον παραδίδουν τελικά το ’41, μαζί με άλλους συντρόφους του, στους Γερμανούς κατακτητές . Το 1942 δραπετεύει και ένα χρόνο αργότερα, στην Πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΚΚΕ, εκλέγεται μέλος της ΚΕ και του ΠΓ.

Στις πιο δύσκολες και ηρωικές χρονιές της αντίστασης, το 1942-1943, ο Πλουμπίδης καθοδηγεί την κομματική οργάνωση της Αθήνας και διοργανώνει μαζί με άλλους τη μεγαλειώδη διαδήλωση εναντίον της επιστράτευσης στις 5 Μάρτη του 1943. Παρά το γεγονός ότι είχε προσβληθεί από φυματίωση, συνεχίζει αδιάκοπα τη μάχη και στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου 1946-49, ανασυγκροτώντας τις οργανώσεις που είχαν σχεδόν διαλυθεί από το κυνήγι του αστικού κράτους, τις εξορίες και τις φυλακίσεις.
Το 1952 συλλαμβάνεται τελικά με την κατηγορία της κατασκοπείας. Στην ασφάλεια του δείχνουν την ανακοίνωση του ΚΚΕ σύμφωνα με την οποία ο Πλουμπίδης κατηγορείται ως χαφιές. Ο ίδιος δεν ξεστομίζει ούτε μια κατηγορία εναντίον του κόμματος, αντιθέτως όταν στο δικαστήριο του λένε ότι το ΚΚΕ τον προσβάλει με τον χειρότερο τρόπο εκείνος απαντά «Ματαιοπονείτε, αν πιστεύετε ότι θα με κάνετε να στραφώ ενάντια στο Κόμμα μου» και λίγο αργότερα «Τιμή μου είναι η τιμή του Κόμματός μου». Ο ίδιος πίστευε ότι το κόμμα έκανε λάθος, ότι είχε λάθος πληροφορίες αλλα μέχρι και την τελευταία στιγμή πίστευε ότι το ΚΚΕ θα καταλάβει το λάθος του και θα τον αποκαταστήσει… Σε ένα γράμμα του μέσα από τη φυλακή υποστήριζε:
“Εγώ, εκείνα που δίδασκα τα εφαρμόζω πρώτος εγώ. Ημουν πιστός στο Κόμμα τότε που με περιέβαλε με στοργή και με ανέβαζε στα ανώτερα αξιώματά του, είμαι πιστός και τώρα που -καλά ή κακά, δίκαια ή άδικα- με κατηγορεί και με στιγματίζει. Θα παραμείνω για πάντα πιστός και θα πεθάνω κομμουνιστής. Ο εχθρός δουλεύει και δουλεύει με πολλά μέσα για να διαλύσει το Κόμμα, να σπείρει σύγχυση στις μάζες και να στρέψει τα στελέχη του Κόμματος ενάντια στην ηγεσία. Κρατιέμαι με τα δόντια στη ζωή για να δώσω ακόμα δύο μάχες. Τη μάχη της δίκης και τη μάχη του εκτελεστικού αποσπάσματος. Θα προφθάσω; Θα μ’ αφήσουν; “
Καθ’ολη τη διάρκεια της δίκης υπερασπίζεται με σθένος τη δράση του και τις αρχές του. Η απολογία του ήταν ενα σκληρό κατηγορητήριο εναντίον του αστικού μετεμφυλιακού κράτους που με δίκες παρωδίες, φυλακίσεις και εκτελέσεις έπαιρνε την εκδίκησή του.
Το ξημέρωμα της 14ης Αυγούστου του 1954, στις 5.25 π.μ ο Πλουμπίδης εκτελείται στη Αγία Μαρίνα στο Δαφνί. Την επομένη οι εφημερίδες έγραφαν «Ο Πλουμπίδης εξετελέσθη την αυγήν ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ»…
Λίγο πριν την εκτέλεση είχε πεί:
«Δεν έχω κανένα βάρος στη συνείδησή μου και πιστεύω πως φεύγοντας αφήνω στο παιδί μου ένα όνομα τίμιο. Εχω όμως να εκδηλώσω την τελευταία επιθυμία που μου ζητάτε: Να πείτε στο παιδί μου πως ο πατέρας του ήταν ένας τίμιος αγωνιστής»
Το ΚΚΕ αποκατέστησε τη μνήμη του Ν. Πλουμπίδη με απόφαση της 6ης Ολομέλειας της ΚΕ το 1956.

Οι μεταξικοί μύθοι κι ο βελούδινος εθνικισμός- το ΙΚΑ και το 8ωρο


Τις τελευταίες μέρες και με αφορμή την δικτατορία του Μεταξά, που επιβλήθηκε την 4η Αυγούστου, γίνεται μια ολόκληρη προπαγάνδα από τους φασίστες, υπέρ του "φιλολαϊκού εθνικισμού" και τα όσα θέσπισε τάχα ο δικτάτορας (βλ. ΙΚΑ και 8ωρο). Για να μην κουράσω κι επειδή τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους, διαβάστε με προσοχή το παρακάτω άρθρο, που προέρχεται από το jungle-report (κι αναδημοσιεύεται από το blog χρονικά).

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Κατά τη διάρκεια της τετραετούς διακυβερνήσεώς του αρκετοί φιλεργατικοί νόμοι θεσπίστηκαν που ισχύουν έως τις μέρες μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΙΚΑ είναι δημιούργημα του Ιω. Μεταξά.
Livepedia.gr
 

Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, προσπαθώντας να κατευνάσει την κοινωνική αναταραχή, προώθησε κάποια φιλολαϊκά μέτρα, όπως το 8ωρο και κάποιες υποχρεωτικές βελτιώσεις στο εργατικό περιβάλλον, ενώ επένδυσε στην άμυνα, όσο αυτό του επιτρεπόταν από τις μεγάλες δυνάμεις.
el.wikipedia.org
 

Η λήψη, για πρώτη φορά, σοβαρών μέτρων στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης -όπως ιδιαίτερα η σύσταση του ΙΚΑ, το 1937- προσφερόταν για να αμβλύνει την κοινωνική αντίδραση, χωρίς όμως να μπορέσει να την εξαλείψει.
Σχολικό βιβλίο της Γ' Λυκείου, σελ 107

 Δύο από τις πιο έγκριτες, υποτίθεται, ιστοσελίδες εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα κι ένα έγκριτο, υποτίθεται πάλι, σχολικό βιβλίο αναπαράγουν τους αγαπημένους μύθους των εθνικιστών για να εξωραΐσουν το φασιστικό πρόσωπο του Ιωάννη Μεταξά, τον παρουσιάζουν ως ένα φιλολαϊκό κυβερνήτη με μεγάλη απήχηση στην ελληνική κοινωνία απαλύνοντας τις κοινωνικές και τις πολιτικές επιπτώσεις από το στυγνό καθεστώς . Όμως, όπως συμβαίνει πάντοτε σε αυτές τις περιστάσεις, η επιλεκτική άγνοια στοιχειωδών πτυχών της νεοελληνικής ιστορίας καταρρίπτει με πάταγο κάθε απόπειρα διαστρέβλωσής της αν και φαίνεται πως με βάση τις συγκεκριμένες ιστοσελίδες, κάποια επετειακά άρθρα της Καθημερινής, μια επίσης επετειακή εκπομπή του Αλέξη Παπαχελά και το σχολικό βιβλίο της Γ' Λυκείου, η συστηματική απάλειψη σκοτεινών πλευρών της μεταξικής ιστορίας κερδίζει έδαφος προς όφελος της καλλιέργειας ενός σύγχρονου «βελούδινου» εθνικισμού χωρίς τις ακρότητες του παρελθόντος.

 σπάνια φωτογραφία από τα γεγονότα το Μάη 1936 στη Θεσσαλονίκη


Για να κατανοήσουμε το εύρος της ιστορικής διαστρέβλωσης πρέπει πρώτα να κάνουμε μια αναδρομή σε ένα γεγονός που τα σχολικά κυρίως βιβλία, αλλά και πολλά «ιστορικά», δηλαδή γραμμένα από ιστορικούς αμφιβόλου πολιτικής αξιοπιστίας, αποφεύγουν να αναφερθούν σε αυτό. Πρόκειται για την αιματηρή απεργία των καπνεργατών το Μάη του 1936, που προέκρινε την εγκαθίδρυση της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου παρασύροντας την Ελλάδα στον άξονα του ευρωπαϊκού φασισμού. Ο προάγγελος της μεταξικής δικτατορίας ήταν ο διορισμός του Ιωάννη Μεταξά από το βασιλιά Γεώργιο Β' ως υπουργό Στρατιωτικών στις 9 Μαρτίου 1936 και ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Δεμερτζή. Στις 13 Απριλίου πεθαίνει ο Δεμερτζής και διορίζεται στη θέση του από το βασιλιά ο Μεταξάς. Μπροστά στο κίνδυνο του φασισμού, οι εργαζόμενοι κατεβαίνουν σε μαζικές απεργίες, Στο Σουφλί απεργούν 10.000 μεταξοπαραγωγοί, ξεσπούν αγροτικά συλλαλητήρια στη Μακεδονία και οι καπνοπαραγωγοί της Καβάλας κάνουν 24ωρη προειδοποιητική απεργία με αιτήματα τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, καλύτερα μεροκάματα, καλύτερη ασφάλιση, περισσότερες πολιτικές ελευθερίες και φυσικά, φραγμό στον επερχόμενο φασισμό. Στις 29 Απριλίου αρχίζει η μεγαλύτερη απεργία διαρκείας στη Θεσσαλονίκη από τους καπνεργάτες και που επεκτείνεται στις Σέρρες, το Λαγκαδά, το Βόλο, τη Δράμα, την Ξάνθη και στην Καρδίτσα. Την Πρωτομαγιά, σύσσωμος ο εργατικός κόσμος της Θεσσαλονίκης, παρά την απαγόρευση του γενικού αστυνομικού διευθυντή Ντάκου, συγκεντρώνεται και την γιορτάζει με πορείες και διαμαρτυρίες. Οι μέρες που ακολουθούν είναι τραγικές. Η αστυνομική βία που ξεσπά και με τη βοήθεια του στρατού ξεπερνάει κάθε όριο σε σημείο που κατεβαίνουν για συμπαράσταση στους καπνεργάτες και πολλοί κλάδοι εργαζόμενων. Η γενικευμένη εξέγερση παραλύει κάθε επαγγελματική δραστηριότητα με αποτέλεσμα η αστυνομία αλλά και ο στρατός να ταμπουρωθούν στα τμήματα και στα στρατόπεδα. Κομβικό σημείο της εξέργεσης είναι και η λιποτάκτηση σημαντικού δημοκρατικού μέρους του στρατού προς τους απεργούς, κάτι που κάνει τον Μεταξά να λάβει περισσότερα δραστικά μέτρα. Στέλνει το στόλο και μια μεραρχία στρατού από τη Λάρισα και το εργατικό κίνημα καταστέλλεται βίαια στις 9 Μαΐου αφήνοντας πίσω 12 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Η 24ωρη πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ την 13η Μαΐου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης, οδήγησε στις συλλήψεις τόσο των απεργών της Θεσσαλονίκης όσο και της ΓΣΕΕ με συνέπεια να φυλακιστούν και να εκτοπιστούν εκατοντάδες κορυφαία στελέχη του εργατικού κινήματος. Ο δρόμος προς την 4η Αυγούστου είναι πλέον ανοιχτός. [Παράρτημα 1].


η συγκλονιστική φωτογραφία με τον δολοφονημένο απεργό Τάσο Τούση και τη μάνα του


Σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο θα κατανοήσουμε καλύτερα την καλλιέργεια των μεταξικών μύθων για το ΙΚΑ και το 8ωρο. Τα γεγονότα του Μάη στη Θεσσαλονίκη και η εγκαθίδρυση της μεταξικής δικτατορίας έφεραν πολύ μεγάλη δυσαρέσκεια στον ελληνικό λαό, όπως ήταν αναμενόμενο αφού ήταν μοιρασμένος ανάμεσα τους βενιζελικούς και τους μοναρχικούς. Πώς ένας φασίστας μπορούσε να παρεμβληθεί σφήνα στην πολιτική πόλωση χωρίς να διαφανεί ότι τελικά υποκινήθηκε από το συμφέρον του; Τη λύση έδωσε ο βασιλιάς Γεώργιος Β' που πραξικοπηματικά διάλυσε τη Βουλή καταργώντας τον κοινοβουλευτισμό και παραχωρώντας την αμέριστη εμπιστοσύνη του στον Μεταξά. Επειδή όμως η λαϊκή δυσαρέσκεια είχε ως φυσική συνέπεια να διογκώνεται, ο δικτάτορας πλέον έδρασε με φιλολαϊκά μέτρα που αφορούσαν την κοινωνική ασφάλιση και την ποιότητα της εργασίας. Εδώ λοιπόν εισέρχεται ο μύθος που θέλει τον Μεταξά να επινοεί το 8ωρο και να ιδρύει το ΙΚΑ μόνο που η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική γιατί αυτά τα μέτρα προϋπήρχαν ήδη με νομοσχέδια και προεδρικά διατάγματα από τις κυβερνήσεις του Βενιζέλου και του Τσαλδάρη!




Ας δούμε κατ' αρχήν τι συνέβει με το 8ωρο. Το 1931 ιδρύεται η Εργατική Εστία, το 1932 ψηφίζεται το 8ωρο, το 1934 ψηφίζεται ο νόμος περί κοινωνικών ασφαλίσεων (ΙΚΑ), ενώ από το 1935 εφαρμόζονται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Πριν την αποφράδα ημέρα της 4ης Αυγούστου 1936. Έτσι έχουμε για κυβερνήσεις [Παράρτημα 2]:

1931: κυβέρνηση Ελευθέριου Βενιζέλου
1932: ως άνω
1934: κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη
1935: ως άνω

Για να τα ξεκαθαρίζουμε τώρα, το 8ωρο δεν καθιερώθηκε επί Μεταξά αλλά με το Προεδρικό Διάταγμα της 27ης Ιουνίου 1932, δηλαδή επί κυβέρνησης Ελευθέριου Βενιζέλου. Έχουμε το σχετικό ΠΔ στα χέρια μας - με τίτλο: Περί κωδικοποιήσεως και συμπληρώσεως των περί 8ώρου εργασίας διατάξεων:

το προοίμιο του Προεδρικού Διατάγματος


να χαρακτηριστικό απόσπασμα, το άρθρο 7, που καταρρίπτει τους ισχυρισμούς των φιλομεταξικών και των "ανορθωτών" της εθνικά ορθής ιστοριογραφίας


Κατά τα άλλα, ο αγαπημένος μύθος των εθνικιστών λέει ότι ο Μεταξάς καθιέρωσε το 8ωρο. Το πλήρες ΠΔ είναι διαθέσιμο σε google doc. Η ιστορία δεν σβήνεται.

Η ίδρυση του ΙΚΑ, μας λένε, έγινε από τον Ιωάννη Μεταξά. Η Χαλιμά λέει πιο πιστευτά παραμύθια, ο Νόμος 6298/1934 διαψεύδει κι αυτό το εθνικιστικό σενάριο που παρεσείφρησε και στο βιβλίο της Γ' Λυκείου. Έχουμε το νόμο αυτόν στα χέρια μας – με τίτλο: Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων:

η επικεφαλίδα...

Προσέξτε τη λεπτομέρεια: "Παρά τω ιδρύματι των Κοινωνικών Ασφαλίσεων". Μιλάει λοιπόν ξεκάθαρα για Ίδρυμα εν έτει 1934, δύο χρόνια πριν την επιβολή της δικτατορίας!

Προσέξτε εδώ τις χρονολογίες, η "ίδρυση" του ΙΚΑ λοιπόν δεν είναι τίποτε άλλο από μια τροποποίηση του νόμου το 1937 για να βάλει χέρι ο Μεταξάς στα αποθεματικά προετοιμάζοντας την αμυντική γραμμή στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Όμως, ο πόλεμος ξεκίνησε από την ελληνοαλβανική μεθόριο... Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία του ΓΕΣ, ξοδεύτηκαν δύο δισεκατομμύρια δραχμές για τη δημιουργία της "γραμμής Μεταξά" στην Ανατολική Μακεδονία και μόλις δύο εκατομμύρια (!) δαπανήθηκαν στα σύνορα με την Αλβανία. Διορατικός ο στρατάρχης αν μη τι άλλο.

Ο πλήρης Νόμος 6298 είναι κι αυτός διαθέσιμος σε google doc. Η ιστορία δεν σβήνεται κι ας σκούζουν όσο θέλουν οι λάτρεις του Μεταξά, το βιβλίο της Γ' Λυκείου, η Wikipedia, η Livepedia, μερικά «παπαγαλάκια» της μεγαλοδημοσιογραφίας και δυστυχώς, οι αφελείς που καταπίνουν αμάσητο το φασιστικό παραμύθι.

Αν πάτε στην ιστοσελίδα του ΙΚΑ θα δείτε ότι ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Ποιά περίοδο; 1934 – 1935! Την περίοδο 1936 – 1941 πρόεδρος χρημάτισε, ο διορισμένος από τον δικτάτορα Μεταξά, ο Σπύρος Κορώνης. Στην προσπάθεια να χαλιναγωγηθεί το συνδικαλιστικό κίνημα και να ελέγχεται μέσω της «φιλεργατικής» δικτατορικής κυβέρνησης, πρόεδρος της ΓΣΕΕ διορίζεται ο Αριστείδης Δημητράτος που ήταν ταυτόχρονα και υπουργός Εργασίας. Η ειρωνεία είναι ότι ο Δημητράτος προερχόταν από τους ηγετικούς κόλπους του ΚΚΕ για να καταλήξει στην άκρα δεξιά. Κάτι που το βλέπουμε να συμβαίνει σήμερα με ένα άλλο κόμμα που προσπαθεί να αντλήσει πρόσωπα από τη δεξαμενή των σκληροπυρηνικών της ακροαριστεράς, το ΛΑ.Ο.Σ. Έχει πολύ ενδιαφέρον τώρα να παρατηρήσουμε πως οικειοποιήθηκε ο Νόμος 6298 από τον Μεταξά. Με μια τροποποίηση:

δ) Α.Ν. 694 της 4/12 Μαίου 1937 περί αυθεντικής ερμηνείας, συμπληρώσεως και τροποποιήσεως διατάξεων τινών της ασφαλιστικής νομοθεσίας.

«Αυθεντική ερμηνεία», τα λέει όλα ο χαρακτηρισμός αυτός. Στην πορεία βέβαια καταργήθηκαν οι περισσότερες διατάξεις του νόμου για να εκσυγχρονιστεί και να εκδημοκρατιστεί, έτσι δεν γνωρίζουμε σε τι ακριβώς συνίστατο η «αυθεντική ερμηνεία» μα η Ιστορία μπορεί κι εκδικείται τους παραχαράκτες της αρκεί να παρουσιαστούν ορθά κοφτά τα πιο ανελέητα τεκμήρια της: τους Νόμους.

Γίνεται προφανές γιατί ο βελούδινος εθνικισμός των κηνσόρων της εθνικά ορθής ιστοριογραφίας έχει το άγχος να απαλλάξει τον Μεταξά από το βάρος των εγκλημάτων του, και τα έχουν μισοκαταφέρει μέχρι στιγμής. Ο δικτάτορας οικειοποιήθηκε το 8ωρο και το ΙΚΑ, σαν αυτούς τους αστείους πολιτικούς και δημάρχους που εγκαινιάζουν έργα που ξεκίνησαν οι προκάτοχοί τους, για να κατευνάσει την κοινή γνώμη που είχε νωπή τη μνήμη για τα αιματηρά γεγονότα της Θεσσαλονίκης. Αλλά, όπως είδαμε, ο σύγχρονος βελούδινος εθνικισμός, που δεν στηρίζεται πλέον στη βία και το παρακράτος αλλά στη διείσδυση στα κρίσιμα πεδία της έντυπης και διαδικτυακής ενημέρωσης, της ιστοριογραφίας και της παιδείας, βρίσκει προφάσεις και ευκαιρίες για να καθοδηγήσει την ελληνική κοινωνία σε ένα πολιτισμικό αυτισμό όπου κάθε εθνικά ορθή ανοητολογία σερβίρεται ως ναρκωτική ουσία που αποκοιμίζει τη σκέψη και την ηθική.

Γιατί, μην το ξεχνάμε, ο εχθρός του ελληνορθόδοξου αιματολάγνου εθνικισμού είναι ο σκεπτικισμός και η γνώση.

Και για τα όσα γράψαμε μέχρι τώρα, οι ψαγμένοι σωστά υποψιάζεστε, σε όλες τις αναφερόμενες πηγές στην επικεφαλίδα του ποστ δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης το Μάη του 1936. Εκτός από μια πολύ απαλή, σχεδόν ξυστά περνάει, νύξη της Wikipedia στο λήμμα για τον υπέροχο Ιωάννη Μεταξά: Το 1936, κατόπιν διαφόρων συγκυριών, διορίστηκε Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Μνήμη κοντή κι αλλήθωρη.ΥΓ. Με αυτό το ποστ, ξεκινάει ένα αφιέρωμα στους μεταξικούς μύθους καθώς είναι κοντά η δυσώδης επέτειος. Το υλικό που μαζεύεται έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη και είναι κρίμα να πάει χαμένο. Αναμείνατε στις οθόνες σας.
_______________________

*Ευχαριστούμε θερμά τον elawyer για την πολύτιμη συνεισφορά του με το ΠΔ του 1932 και και το ν.6298.
_______________________

Παράρτημα 1

σπάνια φωτογραφία, η κηδεία του Τάσου Τούση


Οι νεκροί από την τελευταία μέρα των γεγονότων της Θεσσαλονίκης αξίζουν τη μνεία:
Τάσος Τούσης, 25 χρόνων, οδηγός από το Ασβεστοχώρι. Αναστασία Καρανικόλα, 23 χρόνων, καπνεργάτρια. Ίντο Σρενόρ, νικελωτής. Δημήτρης Αγλαμίδης, 26 χρόνων, σωφέρ. Γιάννης Πανόπουλος, 23 χρόνων, καπνεργάτης. Σαλβατόρ Ματαράσσο, 25 χρόνων, καπνεργάτης. Δημήτρης Λαϊλάνης, καπνεργάτης. Σταύρος Διαμαντόπουλος, 23 χρόνων. Μανώλης Ζαχαρίου, 26 χρόνων. (πηγή: Δημήτρης Α. Κατσορίδας, Βασικοί σταθμοί του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα 1870-2001) Επίσης, μνημονεύονται ως θύματα και οι Β. Σταύρου, Ιωάννης Πιτάρης, Ευθύμης Μάνος. (πηγή: το Ποντίκι)

Παράρτημα 2

Προσέξτε πόσο ωραία τα μπερδεύει η "αξιόπιστη" Wikipedia:

Στο λήμμα Παναγής Τσαλδάρης διαβάζουμε:
Το Μάρτιο του 1933 ο Τσαλδάρης σχημάτισε νέα κυβέρνηση με τον Κονδύλη υπό τη δική του προεδρία. Το 1935 ανετράπη από στρατιωτικό πραξικόπημα υπό των αντιστρατήγων Παπάγο και Ρέππα.

ενώ στο λήμμα Αλέξανδρος Οθωναίος:
Ηγήθηκε της στρατιωτικής κυβέρνησης η οποία σχηματίστηκε μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Μαρτίου του 1933 και απομακρύνθηκε το 1935, μετά την επικράτηση της αντιβενιζελικής παράταξης και τη Βασιλική Παλινόρθωση.

Στο λήμμα Κωνσταντίνος Δεμερτζής διαβάζουμε:
Το 1935 μετά τη παλινόρθωση της Βασιλείας στην Ελλάδα ο Κωνσταντίνος Δεμερτζής ως ευρισκόμενος πλέον υπεράνω των πολιτικών κομμάτων της εποχής (σ.σ. η "αντιβενιζελική παράταξη" που αναφέρεται πιο πάνω για τον Οθωναίο) κλήθηκε από τον Βασιλέα Γεώργιο Β' όπως αναλάβει Πρωθυπουργός και σχηματίσει "άχρουν κυβέρνηση" διαδεχόμενος τον Γεώργιο Κονδύλη. Έτσι στις 30 Νοεμβρίου του 1935 ορκίσθηκε Πρόεδρος της Κυβέρνησης.

που ο Γεώργιος Κονδύλης:
Τον Οκτώβριο οργάνωσε το Κίνημα της 10ης Οκτωβρίου (σ.σ. 1935) το οποίο επανέφερε τη Μοναρχία και έγινε Πρωθυπουργός... παραιτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1935.

όταν στο λήμμα Τσαλδάρης, υπενθυμίζουμε, αναγράφεται συμπληρωματικά:
Το 1935 ανετράπη από στρατιωτικό πραξικόπημα υπό των αντιστρατήγων Παπάγο και Ρέππα.

Μάθατε ιστορία; Μπάχαλο! Αλλά αν θέλετε να μάθετε για τις εκλογικές αναμετρήσεις της Β' Ελληνικής Δημοκρατίας, αυτή η ιστοσελίδα κι αυτή με τον κατάλογο των πρωθυπουργών λύνει πολλές από τις απορίες και αποδίδουν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι τα δήθεν "φιλολαϊκά φιλεργατικά μέτρα" του Μεταξά.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι ότι τα λένε όλα λάθος αλλά μισά και ατσούμπαλα χωρίς να διαφωτίζουν πως, που και ποιος έκανε τι και πότε. Αλλά και μόνο η χονδροειδής αντίφαση μεταξύ Τσαλδάρη και Οθωναίου δείχνει την χαμηλή αξιοπιστία της εν λόγω ιστοσελίδας καθώς δεν διευκρινίζεται επαρκώς και ο ρόλος του Νικόλαου Πλαστήρα το 1933. Αλλά είπαμε, είναι πιο εύκολο να υιοθετήσουμε ως ιστορικό γεγονός ότι ο Μεταξάς ήταν ο αρχιτέκτονας του 8ώρου και του ΙΚΑ παρά να παρακολουθήσουμε αυτό το απίστευτο μπουρδούκλωμα αλληλοσυγκρουόμενων "ιστορικών" δημοσιεύσεων.

Παράρτημα 3

Η ανακοίνωση της πραξικοπηματικής κυβέρνησης:

«Eπικειμένης γενικής στασιαστικής κινήσεως των κομμουνιστών της οποίας σοβαρά εκδήλωσις μετά ταραχών είχε οργανωθεί και προκηρυχθεί διά σήμερον, Κυβέρνησις τη εγκρίσει της A.M. του Βασιλέως, όπως προλάβη την αιματοχυσίαν και επιβάλη το κράτος του Νόμου, εκήρυξε χθες την εσπέραν τον Στρατιωτικόν Νόμον και διέλυσε την βουλήν . Εκλογαί ανεβλήθησαν επ' αόριστον. Επικρατεί απόλυτος ησυχία. Κυβέρνησις τελείως Κυρία της καταστάσεως. Κοινή γνώμη επικροτεί γενικώς μέτρα κυβερνήσεως».

Παράρτημα 4:

ενδεικτικές ιστοσελίδες
*Αποσπάσματα από τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου που γράφτηκε για τον Τάσο Τούση και τη χαροκαμένη μάνα του.
*Το Ποντίκι: Η τελευταία αναλαμπή πριν απ το βαθύ σκοτάδι.
*blog Ιστορία, αφιερωμένο στα λάθη του βιβλίου ιστορίας της Γ' Λυκείου. Το σχετικό ποστ.
*blog Λαβύρινθος: τα γεγονότα του Μάη 1936 μέσα από το ημερολόγιο του Γιάννη Ταμτάκου.
*blog Ab irato: "Ιστορική συνέχεια"
*ΙΚΑ-ΕΤΑΜ: ο κατάλογος με τους προέδρους του Ιδρύματος
*Η πονηρή "αγιογραφία" ενός δικτάτορα από τους Φακέλους του Αλ. Παπαχελά σε συνέχειες 1, 2, 3, 4, 5 (σημ. το μέρος 5ο έχει διαγραφεί).
*Χρονολόγιο κυβερνήσεων από το Ινστιτούτο Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας (το site της Βουλής δεν έχει ανάλογο κατάλογο!)
*Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μια ιστορική σύνοψη για την κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα.

Βασική βιβλιογραφία
*Δημήτρης Α. Κατσορίδας, Βασικοί σταθμοί του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα 1870-2001
*Γιάννης Λιάσκος, Η ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος των δημοσίων υπαλλήλων
*Αντώνης Λιάκος, Η «κοινωνική πολιτική» της 4ης Αυγούστου, άρθρο στο ΒΗΜΑ
*Σπύρος Λιναρδάτος, Η εξωτερική πολιτική της 4ης Αυγούστου

Πηγές φωτογραφιών
Αναφέρονται με τη σειρά δημοσίευσης εκτός των παραθέσεων από τα ΠΔ και το ν.6298:
1η μέσω google
2η Δ. Κατσορίδας, ως άνω
3η μέσω google
4η το Ποντίκι
5η Δ. Κατσορίδας, ως άνω


.



_____________________________

Για την "φιλανθρωπία" αυτών που μας κλέβουν τις ζωές

Του Ν. Κολοβού 


Η φιλανθρωπία, η χυδαία εξύψωση κάποιων σε κάτι ανώτερο που μέσα σ' άλλα "αγαπάνε" και τους ανθρώπους, είναι το μόνιμο "ιστορικό" κόλπο της κυρίαρχης τάξης, του Κεφαλαίου να ελέγχει τους φτωχούς, τους πεινασμένους, την πλέμπα της ταξικής κοινωνίας. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο καπιταλιστικής επίθεσης που η ανεργία και οι εξουθενωτικές εργασιακές σχέσεις δημιουργούν ζητήματα ακόμη και για την επιβίωση των κατώτερων και προλεταριακών στρωμάτων φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη έρχονται να "ρυθμίσουν" τους τρόπους με τους οποίους οι καταπιεσμένοι θα διεκδικήσουν την κάλυψη των αναγκών τους, την ίδιο τους τη ζωή.

Τα σύγχρονα οικονομικά και  πολιτικά αφεντικά βρίσκονται σε θέση μάχης. Για να διαχειριστούν τις εκρηκτικές συνθήκες μιας κοινωνικής εξαθλίωσης πρωτόγνωρης. Που αφού την προκάλεσαν προκείμενου να  διατηρήσουν τα δικά τους συμφέροντα, τώρα οφείλουν να την διαχειριστούν, τα προλάβουν  τα άγρια ξεσπάσματα της. Αυτό που πρέπει να εμπεδωθεί περισσότερο από κάθε άλλη  φορά είναι ότι το καπιταλιστικό σύστημα αποτελεί το μοναδικό  τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας.
Ακόμα και σήμερα, ιδιαίτερα σήμερα, που η βαρβαρότητα του δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμιά δημοκρατική  επίφαση, καμιά καταναλωτική ψευδαίσθηση. Είναι ο φόβος της ανατροπής του υπάρχοντος συστήματος και η εγκαθίδρυση μιας καινούργιας  ελεύθερης ζωής που υπαγορεύει παράλληλα με την άγρια καταστολή και την κρατική τρομοκρατία, το «ανθρώπινο» πρόσωπο του καπιταλισμού. Οι ίδιοι που κάθε πρωί μας στήνουν στον τοίχο της φτώχειας και της ανέχειας, μας παραχωρούν τα μεσημέρια τη "φροντίδα" των συσσιτίων τους, των κοινωνικών τους παντοπωλείων. Είναι οι ληστές του μόχθου μας που στήνουν όλων των ειδών τα "κοινωνικά" σόου- και ενεργοποιούν δήθεν την κοινωνική "αλληλεγγύη", η "ευαίσθητη" μπουρζουαζία με τα "ευαίσθητα" τσιράκια της.

 Όμως η μνήμη είναι ταξική.
Δεν γίνεται αυτός που σε σκοτώνει να επιθυμεί ταυτόχρονα να σου σώσει τη ζωή, θέλουν να μας στριμώξουν, να μας απομονώσουν, να μας εξευτελίσουν, να μας ταπεινώσουν. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι καναλάρχες, η εκκλησία- με την καθόλου επουράνια - περιουσία της, οι ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ που εγκαλούν τους "συνανθρώπους" να ανεβάσουν τα κέρδη τους ψωνίζοντας έξτρα προϊόντα για τους καημένους τους φτωχούς που πεινάνε και κρυώνουν. Συναυλίες "αλληλεγγύης", "φιλανθρωπικά" καλάθια και συσσίτια, φιλόπτωχα ταμεία, εθελοντές "αγάπης", τηλεοπτικές καμπάνιες υπέρ "αδυνάτων-άνεργων- ανάπηρων"... Από ποιους και γιατί; Όμως η μνήμη είναι ταξική. Τα πλούτη τους είναι το αίμα μας.
Η επαναοικειοποίηση του κλεμμένου πλούτου και οι αυτοοργανωμένες προλεταριακές δομές αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης είναι η μοναδική απάντηση στο χυδαίο εκβιασμό που τα "φιλάνθρωπα" αφεντικά προσπαθούν να μας επιβάλλουν στήνοντας σε ουρές την αγωνία για την ίδια μας την επιβίωση. Η επιβολή του αισθήματος του φόβου, της αδυναμίας και της εξάρτησης του καταπιεσμένου μπρός  στο δυνάστη του, είναι το μοναδικό στήριγμα ενός συστήματος που  από καιρό έχει πάψει να υπόσχεται  όχι μόνο την ευδαιμονία, αλλά και την ελπίδα. ΓΊ' αυτό η απαγόρευση  των «μη οργανωμένων» των ελεγχόμενων δηλαδή από το κράτος, την εκκλησία ή το δήμο συσσίτια, γι' αυτό η άμεση εκκένωση του παλιού καφενείου στο  πνευματικού κέντρου στην Ακαδημίας όταν αυτό κατοικήθηκε  από αστέγους, γι' αυτό η καθιέρωση αστυνομικών δυνάμεων σε λαϊκές αγορές μετά από επανειλημμένες απαλλοτριώσεις από κοντινά σούπερ μάρκετ και τη διανομή των προϊόντων σε αυτές.
 Η έξοδος από τη φτώχεια, την πείνα, την ανέχεια δε βρίσκεται στα χέρια κανενός Αλαφούζου, καμιάς αρχιεπισκοπής, κανενός Σκλαβενίτη, Βασιλόπουλου, Καμίνη... Ας απλώσουμε τα δικά μας χέρια όχι για να ζητιανέψουμε τα ψίχουλα που αυτοί οι κρετίνοι μας πετάνε για να μας ταπεινώσουν και να μας ελέγξουν, αλλά για να τους επιτεθούμε, να πάρουμε πίσω όσα βίαια μας έχουνε κλέψει και να τα διαχειριστούμε από κοινού, ισότιμα, αλληλέγγυα, ελεύθερα- γκρεμίζοντας τον σάπιο κόσμο τους.
Το παραπάνω άρθρο είναι από το ΧΙΙΙ τεύχος του περιοδικού  «Βίδα»
Αναδημοσίευση από το "Βαθύ Κόκκινο".

Αμυγδαλέζα: Σχέδια του δήμου Αχαρνών για την δημιουργία "Πανεπιστημιούπολης", στο χώρο που στήνουν τo στρατόπεδo συγκέντρωσης μεταναστών.

Με τη δημιουργία Πανεπιστημιούπολης, και μάλιστα ξένων πανεπιστημίων στην Αμυγδαλέζα, απαντά ο Δήμος Αχαρνών στην προεκλογική απόφαση του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη να εγκαταστήσει στη συγκεκριμένη περιοχή τοπρώτο «στρατόπεδο» λαθρομεταναστών στη χώρα.
Για την ακρίβεια, πρόκειται για ένα φιλόδοξο σχέδιο που έχει αρχίσει να εκπονεί από τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Δήμος Αχαρνών προκειμένου να τονώσει τόσο την οικονομική όσο και την πολιτιστική ζωή στην περιφέρειά του: περιλαμβάνει τη δημιουργία Πανεπιστημιούπολης, βόρεια και ως προέκταση των Αστυνομικών Σχολών στην Αμυγδαλέζα, με την αρωγή δύο ξένων κυβερνήσεων: της Ιορδανίας και της Κύπρου. Η κυβέρνηση της Ιορδανίας, μάλιστα, έχει κάνει την πρόταση για ίδρυση πανεπιστημίου-έδρας Σπουδών Βορειανατολικής Μεσογείου, και για το λόγο αυτό έχει ήδη δεσμεύσει στον προϋπολογισμό  της για το τρέχον έτος 12 εκατ. ευρώ. Από το Πανεπιστήμιο Κύπρου έχει ζητηθεί η δημιουργία παραρτήματός του στο δήμο.
Ο δε δήμος Αχαρνών, μετά την απόφαση Χρυσοχοΐδη, όχι μόνο δεν πτοήθηκε, αλλά συνεχίζει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση τις επαφές του για την πραγματοποίηση του σχεδίου. Στο πλαίσιο αυτό, έχει ήδη στείλει σχετικό έγγραφο για συνάντηση επί των διαδικαστικών και την υλοποίηση του προγράμματός του στην Πρεσβεία της Ιορδανίας στη χώρα μας, και αναμένονται να υπάρξουν συναντήσεις για το θέμα.
Το πανεπιστήμιο της Ιορδανίας
Στα θετικά του σχεδίου με την Ιορδανία, μέσω της οποίας θα υπάρξει, για παράδειγμα, Έδρα Ελληνοαραβικών Σπουδών (δεν έχει αποφασιστεί ακόμη), είναι πως υπάρχει μεγάλη μερίδα χριστιανών ορθοδόξων στη χώρα, ότι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων υπάγεται στη χώρα αυτή, αλλά και πως στην Ιορδανία υπηρετεί ως επίσκοπος στη βόρεια χώρα ο αχαρνεύς επίσκοπος Ησύχιος, ο οποίος και θα μετέχει στην κοινή επιτροπή που θα δημιουργηθεί για το πανεπιστήμιο.
Το πανεπιστήμιο της Κύπρου
Με το Πανεπιστήμιο Κύπρου έχει έρθει σε επαφή με τον καθηγητή της, κ. Μπετενιώτη, ο ίδιος ο δήμαρχος Αχαρνών Σωτήρης Ντούρος, ζητώντας του να σκεφθεί το πανεπιστημιακό ίδρυμα τη δημιουργία παραρτήματός του στο δήμο, εκεί όπου σκοπεύει να δημιουργήσει την Πανεπιστημιούπολη.
Η Πανεπιστημιούπολη Αχαρνών
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του δήμου και των όσων λέει ο γενικός γραμματέας του δήμου στην aftodioikisi.gr, βασικός σχεδιασμός του Δήμου Αχαρνών είναι να δημιουργηθεί μια Πανεπιστημιούπολη στην Αμυγδαλέζα, με ενσωματωμένα αυτά τα δύο πανεπιστήμια, και τις όποιες έδρες δημιουργηθούν (πέραν μιας πολυτεχνικής Σχολής, οικονομικής Σχολής κτλ.). Το, δε, διοικητικό συμβούλιο θα είναι μεικτό: θα μετέχουν εκπρόσωποι του δήμου καθώς και εκπρόσωποι των χωρών από τα πανεπιστήμια που θα δημιουργηθούν.
Μάλιστα, εκεί όπου επιτρέπεται, σε δασικό κτήμα, σχεδιάζεται ως «αντισταθμιστικά» η δημιουργία πάρκου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, το οποίο θα μπορούν να επισκέπτονται τα σχολεία της Αττικής, αλλά και όλης της Ελλάδας. Εκεί θα μπορεί να αναπτυχθεί και η χλωρίδα και η πανίδα της Πάρνηθας, που είναι άγνωστη στους περισσότερους. Πέραν των πανεπιστημίων και του κέντρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, προβλέπεται η δημιουργία κοινόχρηστων χώρων για τον πολιτισμό, όπως θέατρο, κινηματογράφος κτλ.
Αξίζει, δε, να υπογραμμιστεί ότι στο σημείο όπου σχεδιάζεται να κατασκευαστεί η Πανεπιστημιούπολη, στο κτήμα Αμυγδαλέζα, η πρόσβαση των φοιτητών θα είναι άμεση και γρήγορη, καθώς η απόστασή του από τη λεωφόρο Κύμης είναι μόλις 500 μέτρα.

Κρημνιωτάκης: Ευκαιρία για ανάπτυξη και πολιτισμό
«Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για ανάπτυξη του τόπου μας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής», τονίζει μιλώντας στην aftodioikisi.gr ο γενικός γραμματέας του Δήμου Αχαρνών Γιάννης Κρημνιωτάκης, ο οποίος και έχει το «γενικό πρόσταγμα» για τις όλες επαφές.
«Είναι μια καλή ευκαιρία», επαναλαμβάνει, «με το δεδομένο πως γίνονται αιματηρές αναταραχές στη Μέση Ανατολή, και οι φοιτητές της Ιορδανίας ετοιμάζονται να πάνε προς Αγγλία. Γιατί να μην έχουμε εμείς μια έδρα, ώστε να τους υποδεχθούμε. Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ιταλίας, η οποία έχτισε ένα ολόκληρο πανεπιστήμιο έξω από τη Ρώμη για τους φοιτητές της βόρειας Αφρικής;»
Σύμφωνα με το γενικό γραμματέα, η Πανεπιστημιούπολη θα μπορεί να έχει μέχρι και 4.000 φοιτητές, πράγμα που αμέσως αμέσως σημαίνει κίνηση στην οικονομική ζωή της πόλης και φυσικά νέες θέσεις εργασίας.

Πηγή: aftodioikisi.gr

Σχόλιο: Σε μία πρώτη ανάγνωση ίσως κάποιος θεωρήσει ως θετική ενέργεια τη συγκεκριμένη προσπάθεια του δήμου. Πόσο μάλλον αν τελικά αυτή ακυρώσει τη δημιουργία του συγκεκριμένου στρατοπέδου συγκέντρωσης μεταναστών κι ας είναι με τοπικιστικά κριτήρια.
Μία πρώτη παρατήρηση αφορά στις αντιδράσεις των κατοίκων το προηγούμενο διάστημα -όχι μόνο της συγκεκριμένης περιοχής- ,όπου κατά κύριο λόγο δεν ήταν ενάντια στη χωροθέτηση τέτοιων χώρων γενικά, αλλά στη δημιουργία και λειτουργία τέτοιων χώρων δίπλα στα σπίτια τους. Βλέπετε οι τόσο "ευαισθητοποιημένοι πολίτες" δεν ήθελαν τέτοιοι χώροι να "υποβαθμίσουν" τις περιοχές τους. 
Σ' αυτή την κατεύθυνση, όλο το προηγούμενο διάστημα κι οι αρχές του δήμου Αχαρνών έψαχναν τρόπο να ακυρώσουν την απόφαση του Χρυσοχοΐδη για την Αμυγδαλέζα. Οπότε παρουσιάζουν ως πολύ θετική την δημιουργία ενός campus στην περιοχή, με κύριο προτέρημα το οικονομικό όφελος για την οικονομική ζωή της περιοχής. 
Από τη στιγμή που θα είναι σε συνεργασία με δύο κυβερνήσεις, θα εξασφαλίσουν χρηματοδότηση για το χτίσιμο και τη λειτουργία της "πανεπιστημιούπολης" κι εκτός αυτού θα έχουν σίγουρη πελατεία (φοιτητές) από την Κύπρο και την Ιορδανία, που σίγουρα θα αφήνουν και ρευστό στην τοπική οικονομία.
Όμως η συγκεκριμένη κίνηση θα πρέπει να μας προβληματίσει για πολλούς άλλους λόγους. Εδώ και χρόνια γίνεται μια προσπάθεια από ΝΔ- ΠΑΣΟΚ  σε συμπόρευση με το ελληνικό κεφάλαιο, να θεσμοθετήσουν αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με κύριο γνώμονα την ιδιωτικοποίηση- εμπορευματοποίηση της παιδείας και με αιχμή την θεσμοθέτηση των ιδιωτικών "πανεπιστημίων". Όσες απόπειρες και να έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία έχουν αποτύχει. Η νεολαία και οι εκπαιδευτικοί έδωσαν και δίνουν αγώνες, ώστε η παιδεία να μην γίνει πεδίο κερδοφορίας των επιχειρηματιών και να μην είναι προνόμιο όσων έχουν οικονομική επιφάνεια.
Η συγκεκριμένη προσπάθεια αν πραγματοποιηθεί, θα είναι "δούρειος ίππος", ώστε να λειτουργήσουν στη χώρα μας κι άλλα "πανεπιστήμια" πέρα από τα δημόσια. Αν υπάρξει αυτό το προηγούμενο, τότε θα δοθεί η δυνατότητα να εφαρμοστούν μια σειρά αλλαγών, που αντιπαλεύει κι εμποδίζει το φοιτητικό- εκπαιδευτικό κίνημα στη χώρα μας, για πάνω από δέκα χρόνια. Με άλλα λόγια, όσο και να προσπαθούν να παρουσιάσουν ως θετική μια τέτοια ενέργεια, περισσότερο θα βλάψει σε βάθος χρόνου το δημόσιο κοινωνικό συμφέρον, παρά θα ωφελήσει και δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε μια τέτοια προσπάθεια να λάβει σάρκα κι οστά.

Διακοπή σίτισης φοιτητών στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Το ΑΤΕΙ-Θ ενημέρωσε εγγράφως το Υπουργείο Παιδείας, ότι λόγω εξάντλησης της διαθέσιμης πίστωσης για την σίτιση των φοιτητών του ιδρύματος και με δεδομένο ότι έχει περικοπεί ο αντίστοιχος προϋπολογισμός, το ΑΤΕΙ-Θ αδυνατεί πλέον να καλύψει τις ανάγκες αυτές, με αποτέλεσμα να διακοπεί η παροχή σίτισης στους φοιτητές.
Παρόλα τα μέτρα που έλαβε η διοίκηση του ΑΤΕΙ-Θ με επιβολή εισοδηματικού κριτηρίου 15.000,00 € για το οικογενειακό ετήσιο εισόδημα για τους δικαιούμενους σίτισης, εξαιτίας και της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, ο αριθμός των αιτούμενων σίτισης φοιτητών βαίνει συνεχώς αυξανόμενος.
Η διοίκηση του ΑΤΕΙ-Θ ζήτησε την έγκριση έκτακτης χρηματοδότησης ύψους 550.000,00 €, ώστε να αρθεί η διακοπή σίτισης των φοιτητών που προέρχονται από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος και στερούνται ακόμα και την διατροφή τους, ενώ παράλληλα καλούνται να ανταποκριθούν σε υψηλές απαιτήσεις σπουδών.
Θεωρείται ιδιαίτερα απαραίτητη για το ΑΤΕΙ-Θ η έγκριση του ανωτέρω ποσού, λαμβάνοντας υπόψη ότι από το Ίδρυμά αφαιρέθηκε, με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος σε εφαρμογή του PSI, ποσό ύψους 7.800.000,00 € από τα διαθέσιμά του.



Τις 100 ημέρες φτάνει η απεργία στη Phone Marketing

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Εμείς οι εργαζόμενοι στη Phone Marketing εδώ και 99 μέρες δίνουμε μια μάχη για τις ίδιες μας τις ζωές. Αρνηθήκαμε να εργαστούμε με εκ περιτροπής εργασία για ένα 8ωρο την εβδομάδα με 140€ μισθό το μήνα, όπως και την υποχώρηση να εργαστούμε με σύναψη ατομικών συμβάσεων και με μειώσεις μισθών. Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με την εργοδοσία και τα τερτίπια της, δυνάμεις που χτυπάνε την Επιτροπή μας και το Σωματείο μας αλλά και με τους νόμους του κράτους που έχουν ψηφιστεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και σήμερα μας φέρνουν σε αυτή την θέση.
Παρότι και οι καιρικές συνθήκες δεν βοηθούν, από το πρωί μέχρι το βράδυ 99 μέρες τώρα, έχουμε αποδείξει πως με την αποφασιστικότητά μας, με τη συσπείρωση γύρω από το Σωματείο μας, το ΣΕΤΗΠ που είναι στο πλευρό μας μπορούμε να αντέξουμε. Έχει φανεί ότι ο εργοδότης μας πιέζεται πολύ με τον αγώνα μας. Τον έχουμε αναγκάσει δύο φορές να κάνει πίσω, να σπάσει την αδιαλλαξία του.

ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ

O εργοδότης χρησιμοποιεί άλλοτε το μαστίγιο φέρνοντας την αστυνομία, τρομοκρατώντας μας και προσπαθώντας να μας διαχωρίσει. Άλλοτε με το καρότο, πατά πάνω στις αντικειμενικές δυσκολίες που έχουμε και προσπαθεί να εκβιάσει τη συμφωνία μας στις μειώσεις μισθών. Δυσκολίες που οφείλονται στην κίνηση της εργοδοσίας να μας επιβάλλει την εκ περιτροπής εργασία, μα κύρια γιατί εμείς πάντα παράγαμε τεράστιο πλούτο με τη δουλειά μας ενώ μας πετάγανε ψίχουλα και καρπωνόντουσαν τα περισσότερα.
Η μάχη αυτή είναι πρωτόγνωρη για όλους μας, μέσα σε συνθήκες οξυμένων προβλημάτων στις ίδιες μας τις ζωές. Παρόλα αυτά ο αγώνας που δίνουμε σήμερα είναι μονόδρομος για εμάς. Το μέλλον που διαγράφεται μπροστά μας είναι δύσκολο. Αν εμείς σήμερα δεχτούμε να δουλέψουμε με διαλυμένα δικαιώματα, τα παιδιά μας σε τι συνθήκες θα εργάζονται; Αν τώρα υποκύψουμε, αργότερα τι θα έρθει;
Μέσα στις 99 αυτές μέρες ανακαλύψαμε τη δύναμή μας. Και αυτή πηγάζει από την οργάνωσή μας. Είμαστε ενωμένοι σα μια γροθιά για αυτό δε μπορούν να μας λυγίσουν. Γνωρίζουμε ότι όλο το προηγούμενο διάστημα που ήμασταν μόνοι μας, ο εργοδότης μπορούσε να μας λυγίσει, να μας χειραγωγήσει. Όχι πια!

ΕΧΟΝΤΑΣ ΩΣ ΦΑΡΟ ΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ
ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ

Στην τελευταία μας συνέλευση αποφασίσαμε να παραστούμε ως επιτροπή, σε κοινή συνάντηση, με πρωτοβουλία του ΣΕΤΗΠ, με όλα τα σωματεία στου κλάδου για το πώς θα οργανώσουμε καλύτερα την πάλη μας ενάντια στην επίθεση που έχουν εξαπολύσει οι εργοδότες στις ζωές μας. Σε μια πρώτη κουβέντα με τα σωματεία που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Σωματείου μας, φάνηκε έντονη η ανάγκη για συντονισμό και κοινή οργάνωση. Για το λόγο αυτό και με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 ημερών απεργίας καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας όλα τα σωματεία και εργαζόμενους του κλάδου, έξω από τη Phone Marketing την Παρασκευή 29/06/2012 και ώρα 18:00, καθώς και οποιονδήποτε θέλει να συμπαρασταθεί στην πάλη μας. Ο αγώνας μας αφορά όλους και η νίκη μας θα είναι νίκη όλης της εργατικής τάξης. Καλούμε και τους κατοίκους της Νέας Ιωνίας και των γύρω περιοχών να συμπαρασταθούν στο δίκαιο αγώνα μας, καθώς όλοι μας βιώνουμε και στο σπίτι και στη δουλειά την αντεργατική και αντιλαϊκή επίθεση.
ergazomenoi.phonemarketing@hotmail.gr

Ένα σχόλιο για τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιούνη

Αρχικά στο συγκεκριμένο σχόλιο έγραφα ορισμένα γρήγορα συμπεράσματα (π.χ. επαρχία και ηλικίες 55+ έδωσαν τη νίκη στη ΝΔ, το φαινόμενο Καμμένου άρχισε ήδη να ξεφουσκώνει κλπ), αλλά καλύτερα να προσπαθήσουμε να δώσουμε απαντήσεις σε μερικά ερωτήματα παραπέρα.
Κατ' αρχήν να πω πως διατηρώ επιφυλάξεις για το κατά πόσο μία κυβέρνηση συνεργασίας που θα στηθεί με τους συγκεκριμένους συσχετισμούς θα μπορέσει να προχωρήσει δίχως να έχουμε πάλι και νέες εκλογές σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Από τη μία υπάρχει η περίπτωση να συγκροτηθεί κυβέρνηση συνεργασίας με πυλώνα τη Ν.Δ. που σίγουρα θα συνεχίσει την ίδια πολιτική των μνημονίων και των μέτρων. Δεν ξέρω κατά πόσο θα αντέξουν -όσο "νωπή" εντολή και να έχουν- δίχως να καταρρεύσουν από το λαϊκό παράγοντα. Από την άλλη η συγκρότηση μιας κυβέρνησης με πυλώνα τον ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει αυτή τη στιγμή ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Όμως εν τέλει ο λαός υπερψήφισε την πολιτική του μνημονίου; Προφανώς και την πρωτιά στη Ν.Δ. την χάρισαν οι μεγαλύτερες ηλικίες που ψηφίζουν με παλαιοκομματικά κριτήρια και η επαρχία, όπου όπως φαίνεται ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού δεν έχει ξεπεράσει παρόλα τα στραπάτσα τη λογική των πελατειακών σχέσεων. Τέλος αρκετοί απ' ότι φαίνεται εγκλωβίστηκαν σε ψευτοδιλήμματα όπως "ευρώ η δραχμή" κλπ, που έπαιξαν πολύ το τελευταίο διάστημα ως μέσο τρομοκράτησης.
Από κει και πέρα ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ένα μεγάλο βήμα, ανεβαίνοντας σε ποσοστά και βγαίνοντας σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες πρώτο ή δεύτερο κόμμα (με εξαίρεση τα Γρεβενά, τον Έβρο, τη Ροδόπη και τη Χίο όπου το ΠΑΣΟΚ διατήρησε τη δεύτερη θέση) και πλέον μπορεί να αποτελεί δυναμικότερη αντιπολίτευση από ποτέ στην οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας, με 71 βουλευτές.
Όμως θεωρώ ως άστοχο τον παραλληλισμό του σημερινού εκλογικού αποτελέσματος του ΣΥΡΙΖΑ, με την ΕΔΑ του 1958, πολύ απλά γιατί μιλάμε για δυο τελείως ξεχωριστές εποχές με διαφορετικά προβλήματα και υπόβαθρο. Εκτός αυτού τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ εκτινάχθηκαν τους τελευταίους μήνες, όταν άρχισε να αλλάζει στρατηγική, ρητορία και πρόγραμμα πηγαίνοντας σαφώς μερικούς τόνους δεξιότερα, ώστε να μπορέσει να συναντήσει τη δεξαμενή ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και να αντλήσει από κει ψήφους. Άλλοι λένε ότι σωστά έκανε, άλλοι όχι. Εμένα η διαφωνία μου είναι στο ότι λειτούργησε ψηφοθηρικά, με μία μπλόφα "ΝΑΙ στο Ευρώ και την Ε.Ε., ΟΧΙ στο μνημόνιο" και μαζεύοντας στελέχη -σε όλα τα επίπεδα- από το ΠΑΣΟΚ. Όπως αποδείχθηκε αυτό το χαρτί του βγήκε όσο καλύτερα γινόταν και μπορεί το παιχνίδι να παίζεται έτσι, όμως προτιμάω ο άλλος να μιλάει ξεκάθαρα κι αν θέλει να ονομάζεται αριστερός και ριζοσπάστης να έρχεται θεωρητικά και πρακτικά σε ρήξη με το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του κι όχι να χαϊδεύει αυτιά. Δεν λέω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει ή μπορεί να γίνει ΠΑΣΟΚ του ΄81, όμως σίγουρα ο κόσμος που βιώνει τη συγκεκριμένη λαίλαπα, δεν έγινε πιο αριστερός. Αντίθετα θα έλεγα ότι περισσότερο ενστικτωδώς καταψήφισε ΠΑΣΟΚ κι αυτό είναι ένα θέμα. Πόσο δηλαδή είναι διατεθειμένος ο ΣΥΡΙΖΑ να μετατοπιστεί, προκειμένου να κρατήσει και να αυξήσει τα εκλογικά ποσοστά του;
Από κει και πέρα θα έλεγα ότι ο μεγάλος χαμένος της βραδιάς είναι το ΚΚΕ, που επέστρεψε σε ποσοστά 1993. Προφανώς κι ένα τέτοιο αποτέλεσμα πρέπει να φέρει συζήτηση στα όργανα του ΚΚΕ και να προβλήματίσει τα μέλη του, όχι για το κατά πόσον ο στρατηγικός στόχος του κόμματος είναι σωστός, αλλά για το κατά πόσον ο τρόπος που επιλέγει να βλέπει τα γεγονότα και να δρα μέσα στο λαϊκό κίνημα, επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Προφανώς και τα εκλογικά αποτελέσματα δεν θα πρέπει να είναι γνώμονας, όμως δεν μπορείς να μην λαμβάνεις υπ' όψην ότι σε εργατικές συνοικίες που έχεις κόσμο που παραδοσιακά σε στηρίζει, να τον χάνεις σε μια τέτοια περίοδο όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων.
Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει και ιδιαίτερη προσοχή να δοθεί στο γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή παρόλα όσα έγιναν το προηγούμενο διάστημα, διατήρησε τα ποσοστά της και μπαίνει πανηγυρικά στη βουλή. Με τη Χρυσή Αυγή θα ασχοληθώ ξεχωριστά τις επόμενες μέρες, όμως μου φαίνεται αδιανόητο ότι σε μια τέτοια εποχή οι φασιστικές, νεοναζιστικές κορώνες της συμμορίας του Μιχαλολιάκου έχουν απήχηση περίπου σ' ένα (7%*60% που ψήφισε) 4 % του εκλογικού σώματος. Κι εδώ θεωρώ ότι είναι έλλειμμα της αριστεράς στο σύνολό της, που εφησυχάστηκε και τους θεώρησε αμελητέο κίνδυνο.
Επίσης, να πω πως θεωρώ φυσιολογικό όλοι οι μικρότερης δυναμικότητας συνδυασμοί να συμπιεστούν σ' αυτές τις εκλογές προς τα κάτω, ακόμα και σε ποσοστά που δεν αντανακλούν την πραγματική απήχηση που πιθανώς να έχουν στην κοινωνία. Το κλίμα που διαμόρφωσαν οι "ισχυροί παίχτες" ήταν υπέρ των δύο διεκδικητών της πρωτιάς στις εκλογές.
Για να μην κουράσω περισσότερο, αξίζει να σημειώσουμε ότι στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος έπαιξε ρόλο και η αυξημένη αποχή, μέρος της οποίας οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί ετεροδημότες δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν μακρυά από τους τόπους διαμονής τους για να ψηφίσουν.

Καταγγελία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Προσπαθούν με πλαστές κατηγορίες να σπηλώσουν το κίνημα και τους αγωνιστές!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει αποφασιστικά την αναίτια προσαγωγή δύο μελών της και τη σύλληψη ενός με πλαστές, κατασκευασμένες κατηγορίες.
Συγκεκριμένα, το βράδυ της Παρασκευής 15 Ιουνίου, στο κέντρο της Αθήνας, οι δυνάμεις της αστυνομίας επιδόθηκαν σε ένα όργιο τρομοκρατίας και καταστολής. Σαν απάντηση σε επεισόδια που συνέβησαν στην οδό Ιπποκράτους στα Εξάρχεια, εξαπέλυσαν ένα ανθρωποκυνηγητό κατά πάντων και σε περιοχές άσχετες με την παραπάνω περιοχή. Κατά τη διάρκεια του αναίτιου πογκρόμ έγιναν 9 προσαγωγές, μεταξύ των οποίων και δύο μελών της ΑΝΤΑΣΥΑ που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στη συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Σόλωνος τη στιγμή που περνούσαν οι αστυνομικές δυνάμεις, χωρίς να έχουν καμία σχέση ούτε με τα γεγονότα ούτε με το σημείο που εκτυλίχθηκαν.   
Όλοι οι προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς δε βρέθηκε κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τα επεισόδια. Ωστόσο, σε ένα πρωτοφανές γεγονός, το μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μ.Μ., λίγο πριν αφεθεί ελεύθερος και ενώ είχε ενημερώσει για την πολιτική του ιδιότητα, συνελήφθη με κατηγορία για κατοχή ηρωίνης (!). Σύμφωνα με τις ανυπόστατες κατηγορίες, «βρέθηκε» στο περιπολικό μικρή ποσότητα ηρωίνης που ανήκε στον ίδιο. Είναι περισσότερο από προφανές ότι πρόκειται για μια κατασκευασμένη σκευωρία με ξεκάθαρο στόχο την πολιτική στοχοποίηση και διαπόμπευση του ίδιου και του πολιτικού χώρου που ανήκει. Είναι ένα εξοργιστικό γεγονός αστυνομικής καταστολής και τρομοκράτησης λίγες μόνο ώρες πριν τις εκλογές της 17ης Ιούνη.
Ο Μ.Μ. είναι γνωστός αγωνιστής, μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ, συνδικαλιστής με την ΕΑΑΚ στη σχολή του Μαθηματικού Αθήνας, εκλεγμένος στο Διοικητικό Συμβούλιο του φοιτητικού συλλόγου. Πάντοτε στην πρώτη γραμμή των συλλογικών αποφάσεων των αγώνων της νεολαίας, με μια ξεκάθαρη στάση συνολικά ενάντια σε όλες τις εξαρτήσεις και τα ναρκωτικά. Οι κατηγορίες εναντίον του δεν έχουν απολύτως καμία βάση.
Το μεσημέρι του Σαββάτου 16 Ιούνη, ο συναγωνιστής Μ.Μ. βρέθηκε στα δικαστήρια της Ευελπίδων όπου ορίστηκε η δίκη του για τη Δευτέρα 18, στις 12.00. Στο χώρο παραβρέθηκαν για να διαμαρτυρηθούν και να στηρίξουν το νέο αγωνιστή, αγωνιστές της Αριστεράς, εκλεγμένοι συνδικαλιστές σε ΔΣ φοιτητικών συλλόγων, καθώς και οι κοσμητορικές αρχές της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Βεβαίως τη συμπαράσταση τους έδειξαν με την παρουσία τους και μέλη της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και υποψήφιοι βουλευτές, μεταξύ των οποίων και ο περιφερειακός σύμβουλος Αττικής Άγγελος Χάγιος.
Θα σταθούμε δίπλα στο σύντροφό μας. Τα σχέδια του κράτους και της αστυνομίας ενάντια στο νεολαιίστικο και λαϊκό κίνημα αλλά και την ανυπόταχτη Αριστερά θα αποτύχουν.
·         Να αποσυρθούν όλες οι κατασκευασμένες κατηγορίες για τον σύντροφο Μ.Μ.
·         Καταγγέλλουμε αποφασιστικά τη στάση της αστυνομίας και του υπουργού Προστασίας του Πολίτη.
 
Το γραφείο τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Πηγή antarsya.gr

Πραγματικά τα συγκεκριμένα γεγονότα ουσιαστικά δείχνουν τις ορέξεις του κράτους και των μηχανισμών του, που "διασφαλίζουν την τάξη"! Ενώ σε φασίστες και νεοναζί κάνουν τα στραβά μάτια, αφήνοντάς τους να συνεχίζουν να δρουν σαν συμμορίες, με ιδιαίτερη λύσσα στρέφονται ενάντια στον κόσμο που όλο αυτό το διάστημα αγωνίζεται κόντρα στις ορέξεις του κεφαλαίου, για ένα καλύτερο σήμερα κι αύριο.Θα έπρεπε να ξέρουν πως ό,τι  με τέτοιες μεθοδεύσεις δεν πρόκειται να στείλουν τον κόσμο στα σπίτια του.

Το σοκ των "ανήξερων" στα ΜΜΕ για το φασισμό

Φωτιά πήραν οι οθόνες, οι δημοσιογράφοι, τα social media και τα παραδοσιακά Μέσα. Ο Κασιδιάρης της "Χρυσής Αυγής", μια μέρα μετά την παρουσία του στο εδώλιο του κατηγορούμενου για ξυλοδαρμό, χτύπησε τη βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη και έριξε ένα ποτήρι νερό στη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου. 
Στην προσπάθεια του να διαφύγει από το τηλεοπτικό πλατό, όπως κάνουν οι τραμπούκοι της Χ.Α. μετά από κάθε επίθεση στους δρόμους, χτύπησε τον Γιώργο Παπαδάκη, τον Αντώνη Δελατόλλα και απείλησε τεχνικούς. Η πληροφορία διαδόθηκε από το twitter, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερο σοκ.
Κι όμως οι σοκαρισμένοι δημοσιογράφοι και οι ακόμη πιο σοκαρισμένοι πολιτικοί του δικοματισμού θα έπρεπε να ανατρέξουν στις δικές τους δηλώσεις. Όλο το προηγούμενο διάστημα το πολιτικό-δημοσιογραφικό κατεστημένο, χωρίς καμία ενοχή, δημιούργησε, εξέθρεψε και γιγάντωσε τη φωλιά για να γεννηθεί το αυγό του φιδιού.
Έτρεχαν οι δημοσιογράφοι να βρουν "αγανακτισμένους" στην πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, αγνοώντας επιδεικτικά τις φωνές διαμαρτυρίας πως δεν είναι απλά αγανακτισμένοι αλλά είναι Χρυσαυγίτες. Δεν αναρωτήθηκαν ποτέ, κι όταν το μάθαιναν, απλά διέγραφαν την πληροφορία. Κάλυψαν την είσοδο της Χ.Α. στη Βουλή χωρίς καν να προβληματιστούν για το φαινόμενο ανόδου του φασισμού. Και ενίοτε, ορισμένοι, τολμούσαν να εξισώνουν τους αριστερούς με τους φασίστες. Χωρίς πάλι καμία ενοχή. Και φυσικά κουβέντα δεν έλεγαν για τις φασιστικές, τραμπούκικες επιθέσεις των Χρυσαυγιτών ενάντια σε μετανάστες. Όχι παλαιότερα, τώρα, μετά τις εκλογές της 6ης Μάη που καθημερινά εξαπέλυαν ανθρωποκυνηγητό. Έκαναν τη δική τους, μαύρη προεκλογική εκστρατεία. Και πάλι στα ΜΜΕ σιωπή για αυτά. 
Στο επεισόδιο που θα έχει συνέχεια, παρενέβη ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Δημήτρης Τρίμης. Με δήλωση του σημειώνει: "Τελικά είχαμε δίκιο όταν λέγαμε ότι οι ναζί της Χρυσής Αυγής δεν είναι γραφικοί. Είναι επικίνδυνοι".
"Νομίζω ότι δεν έχει νόημα πια να δίνει κανείς ελευθερίες και δημοσιότητα στους εχθρούς της ελευθερίας. Η σημερινή υπόθεση με τον Κασιδίαρη στο προεκλογικό πάνελ της τηλεόρασης, αποτελεί απόδειξη ότι με τους ναζί …δεν παίζουμε. Η Χρυσή Αυγή πρέπει πλέον να απασχολεί το αστυνομικό ρεπορτάζ". 
 
Ματίνα Παπαχριστούδη

Αναδημοσίευση από το themediaproject.gr.