Το Υπουργείο "Παιδείας" εκβιάζει για φακέλωμα των φοιτητών παρακρατώντας τα συγγράμματα!

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 8:16 μ.μ. / Ετικέτες / 0 σχόλια

Πρωτοβουλίες με σκοπό την αποκατάσταση των όρων ομαλής ακαδημαϊκής λειτουργίας των πανεπιστημίων ζητούν οι πρυτάνεις της χώρας από την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία του τόπου. Έκκληση χωρίς αποδέκτη, καθώς χθες το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να στερήσει τα συγγράμματα από φοιτητές 14 ιδρυμάτων της χώρας επικαλούμενο ότι δεν εστάλησαν από πολλά ιδρύματα οι κατάλογοι με τον αριθμό των φοιτητών που έχουν υπερβεί τα ν+2 έτη σπουδών και -κατά τον νόμο- πρέπει να διαγραφούν.

Οι πρυτάνεις, κατά την 68η Σύνοδό τους, κατηγορούν την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ότι διακυβεύει την ενότητα της πανεπιστημιακής κοινότητας, αποδυναμώνει τη διοίκηση των πανεπιστημίων και ακυρώνει τη συμβολή τους στην έξοδο της χώρας από την κρίση. Όπως αναφέρεται σε σχετικό ανακοινωθέν, αντί για διάλογο, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου, απούσα και από αυτή τη Σύνοδο, παρεμβαίνει στη διενέργεια των εκλογών ανάδειξης των Συμβουλίων με τροπολογίες και ρυθμίσεις που συνιστούν θεσμική εκτροπή και ευνοούν τη δημιουργία ισχυρών ομαδοποιήσεων. Η Σύνοδος των πρυτάνεων είναι καταπέλτης κατά της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, τονίζοντας ότι, εκτός από τις αυθαίρετες και έκνομες παρεμβάσεις, το υπουργείο πρέπει να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τα οξύτατα προβλήματα προϋπολογισμού, κάλυψης των εκπαιδευτικών, διοικητικών και ερευνητικών λειτουργιών και υποστήριξης του ανθρώπινου δυναμικού των ιδρυμάτων.
Η Σύνοδος των Πρυτάνεων ορίζει το τριήμερο εκδηλώσεων για την 38η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ως "Ημέρες του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστημίου" και καλεί την πανεπιστημιακή κοινότητα να συμμετάσχει σε εκδηλώσεις στήριξής του.
Στο μεταξύ, το υπουργείο Παιδείας εκβιάζει με τα συγγράμματα τα ιδρύματα προκειμένου να του στείλουν στοιχεία για την "πραγματική παρουσία και ταυτότητα των φοιτητών τους". Μέσω των συγγραμμάτων το υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να αναγκάσει τα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να φακελώσουν τους φοιτητές που έχουν υπερβεί τον ανώτατο χρόνο σπουδών, προκειμένου στη συνέχεια να πιεστούν τα πανεπιστήμια να προχωρήσουν σε διαγραφές. Αυτός είναι ο λόγος που το υπουργείο Παιδείας θέλει τα στοιχεία και όχι για να περιορίσει σπατάλες στη διανομή συγγραμμάτων. Κανένας φοιτητής δεν παίρνει το ίδιο σύγγραμμα για δεύτερη φορά. 'Αρα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνδέεται η διανομή των συγγραμμάτων με τις λίστες των φοιτητών.
Η υπουργός Παιδείας ομολόγησε από το βήμα της Βουλής ότι πρόκειται περί ελέγχου και δήλωσε ότι οι διοικήσεις των ιδρυμάτων που δεν θα δεχθούν να απαντήσουν στον έλεγχο της πολιτείας παίρνουν την ευθύνη για τη μη διανομή συγγραμμάτων. Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, τα ιδρύματα που απειλούνται με στέρηση συγγραμμάτων ανέρχονται στα 14 (π.χ. το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το Πολυτεχνείο Κρήτης, το Πάντειο κ.ά.). Η διαδικασία διανομής των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, που ξεκίνησε χθες, αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του Δεκεμβρίου.

 

Τι έλεγε ο Παπανδρέου το 2009 για το ΔΝΤ

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 8:29 μ.μ. / Ετικέτες , / 0 σχόλια

Χωρίς προσωπικό σχολιασμό...


 

Με αφορμή τα γεγονότα στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου...

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 7:32 π.μ. / Ετικέτες , / 1 σχόλια

Κατ' αρχήν να ξαναβάλω συγκεντρωτικά ορισμένες από τις ανακοινώσεις κομμάτων κι οργανώσεων της αριστεράς κι όχι μόνο, σχετικά με τα γεγονότα που συνέβησαν στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου.  

------------------------------

Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι η τελευταία 48ωρη απεργία ήταν από τις μαχητικότερες και μαζικότερες πανελλαδικά των τελευταίων ετών. Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου κατέβηκαν σε κάθε γωνιά της χώρας έχοντας ως πρώτο αίτημα να φύγουν αυτοί που υπονομεύουν το παρόν και το μέλλον ολόκληρου του λαού. Μπορεί τα Μ.Μ."Ε" να ασχολήθηκαν αποκλειστικά με τα επεισόδια και τον νεκρό αγωνιστή στο Σύνταγμα, όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι σε όλες τις πόλεις υπήρχε τεράστια συμμετοχή του κόσμου στην απεργία. Ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα και σε πρόσφατες απεργίες η συμμετοχή του κόσμου σε πόλεις της περιφέρειας (πέραν της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης) ήταν πολύ πιο μικρή σε σχέση με τις 19 & 20 Οκτώβρη. Μπορεί να έχει ειπωθεί ξανά και σε άλλο άρθρο, αλλά πρέπει να σταθούμε στο ότι ευτυχώς ο κόσμος σηκώνεται από τον καναπέ του κι αποφασίζει να πάρει τις τύχες του στα χέρια του.
Το πρώτο βήμα έχει σίγουρα γίνει. Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η χειραφέτηση των λαϊκών στρωμάτων από κάθε είδους αρχηγούς και ηγεσίες (συνδικαλιστικές ή πολιτικές) που θέλουν να σύρουν τους εργαζόμενους σε άλλα μικροπολιτικά και προσωπικά παιχνίδια. Με άλλα λόγια, δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε πότε θα ορίσουν οι (ως επί το πλείστον ξεπουλημένες) συνδικαλιστικές ηγεσίες κάποια απεργία ή κινητοποίηση για να δράσουμε, αλλά θα πρέπει ο αγώνας μας να είναι συνολικός, συνεχής, από κοινού κι από τα κάτω. Ακριβώς εκεί είναι που μέσα από καθημερινό συλλογικό αγώνα αλλάζουν οι συνειδήσεις κι αποβάλλεται η καθεστωτική κι όχι μόνο προπαγάνδα, που έχουν πάρει εργολαβία τα μεγάλα Μ.Μ."Ε".

Δυστυχώς τις μαζικότατες συγκεντρώσεις επισκίασε η δολοφονία του Δημήτρη Κοτσαρίδη (οικοδόμου και μέλους του ΠΑΜΕ) από τις δυνάμεις καταστολής. Εδώ και καιρό όλοι όσοι κατεβαίνουμε στους δρόμους φωνάζουμε ότι με την όλο και πιο εντεινόμενη καταστολή δεν θα αργήσουμε να θρηνήσουμε ξανά νεκρούς. Η  καταστολή πέρα από ξύλο, συλλήψεις, φόρτωμα αδικημάτων σε διαδηλωτές, εκφράζεται και με την χρήση απαγορευμένων διεθνώς (ακόμα και σε πολέμους) χημικών. Αυτά είναι που έβαψαν και τα χέρια της κυβέρνησης με το αίμα ενός ακόμα ανθρώπου. Βεβαίως όλα αυτά τα γεγονότα θεωρούν πως βοηθούν στον στόχο της κυβέρνησης  κι αυτός δεν είναι τίποτε άλλο από το να σκύψει ο λαός το κεφάλι, να μην αντιδρά, να μη διαδηλώνει απέναντι σε όλα όσα προσπαθούν να κάνουν. Όμως ο κόσμος δεν πρέπει να γυρίσει σπίτια του, δεν πρέπει να φοβηθεί. Πρέπει συντεταγμένα να συνεχίσουμε τον αγώνα, όσο δύσκολος και να είναι αυτός. Απέναντι στην εξαθλίωση που μας ετοιμάζουν θα πρέπει ενωμένοι να δώσουμε την απάντησή μας. Πλέον δεν θα πρέπει να σκεφτόμαστε ότι το λαϊκό κίνημα με τις επιμέρους εκφράσεις του (π.χ. εργατικό, φοιτητικό κλπ) θα είναι το ανάχωμα που θα ανακόπτει την πολιτική του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τα ανδρείκελα κυβέρνησης και κολαούζων, αλλά θα πρέπει να συντονιστούμε με τις όποιες διαφορές υπάρχουν ώστε το λαϊκό κίνημα να αντεπιτεθεί και μέσα από συνεχόμενες νίκες να φέρει με την πλάτη στον τοίχο το κεφάλαιο και τους συμμάχους του.

Ένα ακόμα γεγονός που επισκίασε τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις ήταν τα επεισόδια ανάμεσα στο ΠΑΜΕ και σε κουκουλοφόρους. Αμέσως τα μέσα έτρεξαν να αναπαράγουν το γεγονός αυτό, μιλώντας για "εμφύλιο" ανάμεσα στους διαδηλωτές, προσπαθώντας να κάνουν αυτό που πολύ καλά γνωρίζουν, το "διαίρει και βασίλευε". Όχι, εμφύλιος δεν υπάρχει (και δεν πρέπει να υπάρξει) μέσα στην εργατική τάξη. Μπορεί να υπάρχουν πολιτικές και λοιπές διαφωνίες, αλλά να έχουμε καλά στο μυαλό μας ότι ο εχθρός όλου του λαού είναι το κεφάλαιο και οι υπηρέτες του (Ε.Ε., ΔΝΤ, κυβέρνηση κλπ) που μας στέλνουν όλους στην εξαθλίωση προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους.
Για τα συγκεκριμένα γεγονότα από τη μία φταίει το ΠΑΜΕ, το οποίο στάθηκε μπροστά στη βουλή και δρώντας ως εργολάβος των λαϊκών αγώνων περιφρούρησε τη βουλή από τον υπόλοιπο αγωνιζόμενο λαό που δεν συντάσσεται μαζί του κι από την άλλη φταίνε αυτοί που θέλησαν προβοκατόρικα να χτυπηθούν με το ΠΑΜΕ, δημιουργώντας χάος και μη αναγνωρίζοντας ότι απέναντί τους δεν έχουν κάποιον με διαφορετικά συμφέροντα, αλλά ένα κομμάτι του λαού που επιλέγει να συνταχθεί και να αγωνιστεί με αυτό τον τρόπο.
Το αποτέλεσμα είναι την ίδια και την επόμενη μέρα, να μας απασχολεί ποιος ξεκίνησε τα επεισόδια, ποιος είναι πιο προβοκάτορας, ποιος εξέφρασε περισσότερο το ρόλο των δυνάμεων καταστολής κι όχι αποκλειστικά το ότι στις 20 Οκτωβρίου ο λαός είπε ένα βροντερό όχι απέναντι σε μία κυβέρνηση που έχει απολέσει κάθε κοινωνική νομιμοποίηση και περνάει τον έναν αντιλαϊκό νόμο μετά τον άλλον, γαντζωμένη πάνω σε μία επίπλαστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Δεν πρέπει λοιπόν, να πέσουμε στην παγίδα της "εμφυλιακής λογικής". Ο λαός δεν έχει τίποτα να χωρίσει μεταξύ του. Κάθε κριτική προς οποιαδήποτε κατεύθυνση είναι χρήσιμη, αλλά δεν πρέπει να χάνουμε το δάσος (κυβερνητική πολιτική) και να κοιτάμε το δέντρο (κόντρα ΠΑΜΕ- κουκουλοφόρων). Προφανώς και το ΚΚΕ- ΠΑΜΕ κάνει -κατά τη γνώμη μου- μεγάλα λάθη, αλλά δεν θα πρέπει αυτά να είναι στο επίκεντρο. Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα γι' αυτό, λέγοντας π.χ. ότι το ΠΑΜΕ σηκώθηκε κι έφυγε εν τέλει μπροστά από τη βουλή, ότι το ΚΚΕ ήθελε να γίνει η συγκεκριμένη ψηφοφορία για να χρησιμοποιήσει την καταψήφιση του νομοσχεδίου πολιτικά κ.α., αλλά αυτή η στιγμή δεν είναι η κατάλληλη. 

Για μια ακόμα φορά να πω ότι πρέπει συντεταγμένα τα λαϊκά στρώματα να συμμαχήσουν κι όχι να διαχωριστούν, ώστε αντιμετωπίσουμε τον κοινό μας εχθρό που συνοψίζεται σε μία μόνο λέξη: αφεντικά, μέχρι να νικήσουμε.




"Όταν η αδικία γίνεται νόμος, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον"



*η φωτογραφία της ανάρτησης είναι από τις 19/10

 

Ένα σχόλιο για τις Απεργιακές κΙνητοποιήσεις στις 19 Οκτωβρίου στην Πάτρα

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 3:10 π.μ. / Ετικέτες , / 0 σχόλια

Όσον αφορά στις 19 Οκτωβρίου -πρώτη μέρα της 48ωρης Πανελλαδικής Γενικής Απεργίας- θα ήθελα να σταθώ σε πράγματα που αφορούν την πόλη της Πάτρας, απ' όπου έχω και μια προσωπική εικόνα.

Πρώτον, στην απεργία συμμετείχε σχεδόν το σύνολο της πόλης. Πρώτη φορά έβλεπα σχεδόν το σύνολο των καταστημάτων (είτε ανήκουν σε αλυσίδες είτε όχι) να είναι κλειστά. Παλιότερα στις απεργίες συμμετείχε ένα μικρό ποσοστό και κατά κύριο λόγο η "οικονομική ζωή" της πόλης συνεχιζόταν κανονικά.
Δεύτερον, πρώτη φορά έβλεπα στην Πάτρα τόσο κόσμο στον δρόμο κι αν σκεφτούμε ότι συνολικά είχαμε τρεις πορείες με τρομερή μαζικότητα για τα δεδομένα της πόλης (ΠΑΜΕ στην πλ. Γεωργίου, Σωματεία Εργαζομένων- Φοιτητικοί Σύλλογοι- ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ στο Εργατικό Κέντρο και Αντιεξουσιαστές στο παράρτημα), εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε ότι πλέον ο κόσμος έχει αρχίσει και συνειδητοποιεί πως με την απάθεια και την αποστασιοποίηση από τα γεγονότα μόνο να χάσει έχει. Εύκολα μπορεί κανείς να νιώσει την αγανάκτηση και την οργή που υπάρχει πλέον σε όλο το φάσμα της κοινωνίας για τα όσα συμβαίνουν, όπως εύκολα μπορεί κανείς να δει και την αγωνία που υπάρχει στον κόσμο για το τι μέλει γενέσθαι. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι μπροστά μας έχουμε έναν αγώνα δύσκολο, καθημερινό και συνεχή. Ο αγώνας δεν πρέπει να στρέφεται μόνο γύρω από τις απεργιακές κινητοποιήσεις. Αυτές οι μέρες είναι μία ευκαιρία ευρύτερου διαλόγου και συντονισμού των εργαζόμενων λαϊκών στρωμάτων. Δεν μπορούμε όμως να περιμένουμε τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες πότε θα προκηρύξουν την επόμενη απεργία. Από κοινού κι από τα κάτω πρέπει να οργανωνόμαστε, να δρούμε και να συντονιζόμαστε κι αν καταφέρουμε να μαζικοποιήσουμε τέτοιες διαδικασίες πολύ γρηγορότερα θα αρχίσουμε να βλέπουμε νίκες απέναντι σε μια πολιτική αντιλαϊκή κι αντεργατική, όπως αυτή εκφράζεται από τα κοινοβουλευτικά ανδρείκελα του κεφαλαίου.

Το μόνο μαύρο σημείο ήταν το γεγονός πως ενώ η πορεία που ξεκίνησε από το Εργατικό Κέντρο είχε ως σκοπό της το ξεκίνημα της κατάληψης του κεντρικού κτιρίου της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας στην Ν.Ε.Ο. Πατρών-Αθηνών, όταν έφτασε εκεί έγιναν κάποιες ομιλίες, κλειδώθηκε προσωρινά το κτίριο και ξαφνικά μετά από κάποια ώρα η πλειοψηφία των σωματείων σηκώθηκε και ξανάφυγε για το κέντρο της Πάτρας, χωρίς να μείνει κόσμος για να συνεχίσει την κατάληψη.
Δεν ξέρω ποιοι λόγοι οδήγησαν τα σωματεία να αποχωρήσουν, απλά ένιωσα πως για ακόμα μία φορά κάποιοι είχαν την λογική να βγούμε στο δρόμο, να κάνουμε κάτι συμβολικό και να αποχωρήσουμε. Κάπου εδώ είναι που θα πρέπει ο καθένας μας να σκεφτεί αν θα πρέπει να περιμένουμε από τις οποιεσδήποτε ηγεσίες να μας κατευθύνουν σαν πρόβατα ή αν θα πρέπει να τους απομονώσουμε και να χαράξουμε την δική μας ρότα, κάνοντας κινήσεις ουσίας κι όχι συμβολισμού. Κάπου εδώ θα πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι να αναλογιστούν και τις ευθύνες των συνδικαλιστικών ηγεσιών (σε όλα τα επίπεδα) για την κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα και το πως έχουν δράσει καταλυτικά ώστε όλα τα προηγούμενα χρόνια οι πλατιές μάζες να παρακολουθούν τις εξελίξεις αμέτοχες από τα σπίτια τους.

Τέλος αξίζει να παραθέσω κάποιο υλικό που βρήκα στο διαδίκτυο σχετικά με τις κινητοποιήσεις στις 19 Οκτώβρη, για να έχουμε όλοι μία συνολικότερη εικόνα. Δυστυχώς δεν είχα μαζί μου φωτογραφική μηχανή ώστε να έχω προσωπικό υλικό...

5)Πάτρα: Κατάληψη στην Περιφέρεια - Μαζικότατη η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ (όλες οι εικόνες του άρθρου είναι έξω από την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας)

 

Ανακοίνωση Καταγγελία της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Αθήνας για τις 20/10/2011

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 1:35 π.μ. / Ετικέτες / 0 σχόλια

Αποκλειστικά υπεύθυνο για τα σημερινά (20-10-11) γεγονότα στο Σύνταγμα είναι το ΚΚΕ. Η απόφασή του να μονοπωλήσει τη διαδήλωση στο Σύνταγμα και να καταλάβει μονοπωλιακά το πάνω διάζωμα (Β. Αμαλίας) πάρθηκε για λόγους τηλεοπτικής και πολιτικής υπεραξίας και ήταν μία πράξη επιθετική απέναντι στην κοινωνία. Αποφάσισαν να αποκλείσουν την πρόσβαση του κόσμου προς τη Βουλή, ανοίγοντας το δρόμο για τους βουλευτές, προκειμένου να πανηγυρίσουν την έξοδο των δικών τους βουλευτών, των βουλευτών υποτίθεται του ‘όχι’.

Χρησιμοποιώντας την περίφημη περιφρούρησή του –η οποία συνετρίβη με το πρώτο μπαμ και διεσώθη πρόσκαιρα με την συνεργασία και την επέμβαση των ΜΑΤ- εμπόδισε, σαν δύναμη καταστολής, την διέλευση στους πολίτες.

Οι προκλητικές δηλώσεις των προβεβλημένων στελεχών του κόμματος περί προβοκατόρων, κουκουλοφόρων και άλλα ηχηρά παρόμοια πυροδότησαν από μέρες το κλίμα. Προσπάθησαν δε να οικειοποιηθούν το Σύνταγμα, το οποίο κατασυκοφαντούσαν και λοιδορούσαν από την στιγμή που έγινε χώρος δημόσιος, χώρος της Άμεσης Δημοκρατίας.

Δεν κατάλαβε τίποτε το ΚΚΕ από τον Δεκέμβρη του ’08, όταν έντρομο ζητούσε τη βοήθεια του Καραμανλή με επίσημες επισκέψεις. Οι καιροί των ροπαλοφόρων του ΚΚΕ πέρασε ανεπιστρεπτί, όπως πέρασε και η εποχή που έκοβαν χέρια και έβγαζαν τα μάτια των ανήμπορων αρχειομαρξιστών και τροτσκιστών.

Το αντιεξουσιαστικό κίνημα, που τα τελευταία 30 χρόνια μπαινοβγαίνει στις φυλακές και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αντίστασης της κοινωνίας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, έχει αποκτήσει δύναμη, δυνατότητα και συνείδηση.

Ας μην παρασύρεται το κόμμα από τη γνωστή του τακτική στο χώρο των πανεπιστημίων. Η κοινωνία είναι μια σκληρή πραγματικότητα, ένας ωκεανός, όπου αρκεί ένας μικρός κυματισμός για να πνίξει κάθε ολοκληρωτισμό.

Η Άμεση Δημοκρατία αναδύεται στα συντρίμμια του παλιού κόσμου.

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας

Πηγή

 

Ανακοίνωση γραφείου τύπου ΚΚΕ για τις 20/10/2011

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 1:29 π.μ. / Ετικέτες / 0 σχόλια

Αυτή τη φορά εξαπέλυσαν σχεδιασμένα οργανωμένες ομάδες σε διατεταγμένη αποστολή και αναρχοφασιστοειδή που με μολότωφ, χημικά αέρια, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και πέτρες επιχείρησαν να διαλύσουν τη μεγαλειώδη συγκέντρωση εργατών και λαού στο Σύνταγμα και ειδικά στο μέρος που ήταν το ΠΑΜΕ.

Αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης είναι και ο θάνατος του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ Κοτζαρίδη Δημήτρη, 53 χρόνων, γραμματέα του Παραρτήματος Οικοδόμων του Βύρωνα. Ακόμα δεκάδες είναι οι τραυματίες διαδηλωτές του ΠΑΜΕ.

Το μίσος των κουκουλοφόρων κατά του εργατικού λαϊκού κινήματος και του ΠΑΜΕ εκφράζει το μένος των δυνάμεων που υπηρετούν το σύστημα και την αστική εξουσία. Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη. Η επιχείρηση τρομοκράτησης, συκοφάντησης και καταστολής του εργατικού λαϊκού κινήματος πηγάζει από κρατικές δομές, από κέντρα και υπηρεσίες. Αυτό αποδείχνει η ιστορία, αυτό δείχνει και η σημερινή βάρβαρη και δολοφονική επίθεση. Οι κουκουλοφόροι, αναρχοαυτόνομοι, φασιστοειδή ή όπως αλλιώς ονομάζονται ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας το δικό της στόχο που οι δυνάμεις καταστολής, οι εκβιασμοί και οι απειλές της απέτυχαν, για να τρομοκρατήσουν το λαό για να σκύψει το κεφάλι. Αντικειμενικά προκύπτει ότι τα ίδια κέντρα εκτέλεσαν την προβοκατόρικη δολοφονική πυρπόληση της Μαρφίν τη μέρα ψήφισης του μνημονίου στις 5 Μαΐου 2010.

Ο στόχος τους ήταν να διαλύσουν τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ απέτυχε. Έτσι πρέπει να αποτύχουν τα σχέδια κυβέρνησης, μηχανισμών του συστήματος, των κομμάτων της πλουτοκρατίας που θέλουν να τρομοκρατήσουν και να καταστείλουν το εργατικό λαϊκό ποτάμι της αντεπίθεσης που βγήκε με τη 48ωρη απεργία στους δρόμους.

Το ΚΚΕ εκφράζει τη θλίψη και τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του Δημήτρη Κοτζαρίδη που έπεσε αγωνιζόμενος για το δίκιο της εργατικής τάξης και του λαού. Εκφράζει την αλληλεγγύη του στους τραυματίες, σε όλους όσοι υπερασπίστηκαν την εργατική λαϊκή διαδήλωση από τις προβοκατόρικες ομάδες. Καλεί το λαό να σηκώσει πιο αποφασιστικά το ανάστημά του. Να συμπορευτεί με το ΚΚΕ, να συσπειρωθεί τώρα στα συνδικάτα, στο ΠΑΜΕ και τις άλλες ριζοσπαστικές οργανώσεις που αντιπαλεύουν την αντιλαϊκή πολιτική, την εξουσία μονοπωλίων. Αυτό είναι το αντίπαλο δέος των κομμάτων της πλουτοκρατίας, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αυτή είναι η δύναμη του λαού να αποκρούσει τα βάρβαρα μέτρα, τη βία και την τρομοκρατία κάθε είδους μηχανισμού καταστολής. Ο λαός μπορεί να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική και εξουσία.

 

ΣΥΡΙΖΑ: Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και τα επεισόδια στο Σύνταγμα

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 1:14 π.μ. / Ετικέτες / 0 σχόλια

Για δεύτερη συνεχή ημέρα το λαϊκό κίνημα, οι εργαζόμενοι, η νεολαία πλημμύρισαν το Σύνταγμα και με ειρηνικό, ενωτικό, μαζικό τρόπο έδωσαν απάντηση στην ανάλγητη και κοινωνικά καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης.

Για μια ακόμη φορά συγκεκριμένες ομάδες κουκουλοφόρων επιχείρησαν να στραφούν εναντίον δυνάμεων του κινήματος. Την αντικειμενικά προβοκατόρικη δράση τους την γνωρίζουμε και την έχουμε καταδικάσει.

Σε σχέση με τις σημερινές δηλώσεις της κας Παπαρήγα, το μόνο σχόλιό μας είναι πως σήμερα οι διαχωριστικές γραμμές δεν είναι ανάμεσα στις δυνάμεις του λαϊκού κινήματος.

Τούτη την ώρα αυτό που χρειάζεται ο λαός και ο τόπος είναι ενότητα και κοινός αγώνας απέναντι στον κοινό εχθρό και όχι τεχνητή αντιπαλότητα.

Ο λαός μας, οι εργαζόμενοι, η νεολαία με τον ενωτικό τους αγώνα μπορούν να πετύχουν μια ιστορική νίκη ανατροπής της εφαρμοζόμενης πολιτικής.

Ας δώσουμε όλοι και όλες τις δυνάμεις μας σ΄ αυτό το στόχο.

To Γραφείο Τύπου

Πηγή

 

Ανακοίνωση της ΚΟΕ για το διήμερο Γενικής Απεργίας και Πανελλαδικών Διαδηλώσεων

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 1:11 π.μ. / Ετικέτες / 0 σχόλια

21η Οκτωβρίου 2011

Η κινητοποίηση του λαού στις 19 και 20 Οκτώβρη ήταν συγκλονιστική και πρωτοφανής για τα μεταπολιτευτικά χρόνια. Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες κατέλαβαν τους κεντρικούς δρόμους και τις πλατείες σε όλες τις πόλεις της χώρας, μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις και μαγαζιά έκλεισαν, εκατομμύρια απέργησαν στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Είναι φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση των υπαλλήλων της τρόικας δεν έχει καμιά νομιμοποίηση. Η γενική απεργία ήταν μια βροντερή πολιτική παλλαϊκή δήλωση: «Να φύγουν εδώ και τώρα η κυβέρνηση και η τρόικα». Τίποτα λιγότερο. Ο αγώνας συνεχίζεται και θα κλιμακωθεί.

Είναι προφανές ότι αυτή η κυβέρνηση δεν θα πέσει από μόνη της. Δεν θα τη ρίξουν οι «για τελευταία φορά» διαρκώς συναινούντες βουλευτές της. Δεν αρκούν οι εσωτερικές αντιθέσεις και έριδες. Η κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ εκτελούν συμβόλαιο εξόντωσης της κοινωνίας, στηριζόμενες αποκλειστικά στην ξένη τρόικα, την εγχώρια διαπλοκή και την καταστολή. Αυτή η λαομίσητη κυβέρνηση θα πέσει κάτω από το βάρος του παλλαϊκού ξεσηκωμού. Είναι χρέος κάθε αντιστεκόμενης δύναμης να συμβάλλει στον ξεσηκωμό, στην κλιμάκωση του αγώνα, σε ένα λαϊκό μέτωπο, κοινωνικό και πολιτικό, που θα ανοίξει το δρόμο για τη διέξοδο της χώρας και την επιβίωση του λαού.

Υπεύθυνη για τον θάνατο του οικοδόμου Δημήτρη Κοτζαρίδη, μέλους του ΠΑΜΕ, είναι η κυβέρνηση, οι δυνάμεις καταστολής και οι παρακρατικοί της μηχανισμοί. Η μετατροπή της Αθήνας σε θάλαμο χημικών αερίων, αυτή τη φορά είχε αβάσταχτο κόστος. Η αδίστακτη κυβέρνηση Παπανδρέου δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν θα λογαριάζει τις ανθρώπινες ζωές προκειμένου να φέρει σε πέρας το συμβόλαιο που έχει υπογράψει. Η θλίψη και η οργή για τον θάνατο του 53χρονου διαδηλωτή πρέπει να γίνει πείσμα και θέληση για τη συνέχιση του αγώνα. Είναι ένας ακόμα λόγος για να τους διώξουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Το μαζικό λαϊκό κίνημα σε μεγάλο βαθμό αυτές τις μέρες βρέθηκε στους ίδιους δρόμους. Με διαφορετικές σημαίες, διαφορετικά σχέδια, διαφορετικούς ίσως στόχους. Είναι αναγκαία η μεγαλύτερη δυνατή ενότητα όλων όσων θέλουν να αγωνιστούν ενάντια στην κυβέρνηση και την τρόικα. Το κίνημα της πλατείας, οι αγανακτισμένοι, όλες οι αριστερές οργανώσεις και κόμματα, όλες οι ομοσπονδίες και τα συνδικάτα, όλοι οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι πάντες πρέπει να συσπειρωθούν κόντρα στη σημερινή πορεία εξαθλίωσης και χρεοκοπίας. Τα τελευταία γεγονότα δεν πρέπει να λειτουργήσουν σε βάρος αυτής της ανάγκης.

Το ΠΑΜΕ δέχτηκε μια δολοφονική επίθεση από ομάδες που καμιά σχέση δεν έχουν με οποιαδήποτε αγωνιστική ιδεολογία και αντίληψη. Είδαμε πέτρες, μάρμαρα και μολότοφ να εκτοξεύονται πάνω σε σώματα και κεφάλια απεργών και διαδηλωτών. Αυτές οι πρακτικές θυμίζουν μόνο παρακρατικούς μηχανισμούς. Η πολιτικά απαράδεκτη απόφαση της ηγεσίας του ΚΚΕ να περιφρουρηθεί η Βουλή, κρατώντας μακριά διαδηλωτές άλλων σωματείων και πολιτικών χώρων και τεράστια τμήματα εργαζομένων και αγωνιζόμενου λαού, δεν δικαιολογεί σε καμιά περίπτωση την φασιστικής έμπνευσης δολοφονική επίθεση. Την προηγούμενη μέρα εκπαιδευτικοί πήγαν στον νοσοκομείο με ανοιγμένα κεφάλια πάλι από τις ίδιες ομάδες βίας. Πριν ενάμισι χρόνο η ελληνική κοινωνία πάγωσε στο άκουσμα τριών νεκρών στην Marfin και η κυβέρνηση διασώθηκε. Είναι άλλης τάξης ζήτημα η αντιπαράθεση με μαζικούς και πολιτικούς όρους, και άλλης τάξης πρόβλημα το δολοφονικό αμόκ του απολίτικου χουλιγκανισμού. Αυτές οι ομάδες εξ αντικειμένου λειτουργούν συμπληρωματικά και υποβοηθητικά στους αστικούς και κρατικούς σχεδιασμούς.

Η πλατεία Συντάγματος είναι ο χώρος έκφρασης του αγωνιζόμενου λαού. Σαν τέτοιος πρέπει να διαφυλαχθεί και να έχει χαρακτήρα επικίνδυνο για το πολιτικό σύστημα της χρεοκοπίας και της κατοχής. Η πλατεία Συντάγματος ενώνει τον λαό και τις αγωνιζόμενες δυνάμεις. Δεν τις χωρίζει, δεν τις διαιρεί. Η πλατεία μπορεί να λειτουργήσει ξανά σαν χώρος πραγματικού και όχι εικονικού κινήματος, πραγματικής και όχι εικονικής περικύκλωσης της Βουλής, πραγματικού και όχι εικονικού λαϊκού ξεσηκωμού. Ο χαρακτήρας των διαδηλώσεων μπορεί να διαφυλαχθεί μόνο από τον ίδιο τον αγωνιζόμενο λαό. Αυτό είναι βασικό δίδαγμα όλης της τελευταίας εμπειρίας του κινήματος. Ας θυμηθούμε πώς όλη την περίοδο του κινήματος των πλατειών από τις 25 Μάη και ειδικά στην τεράστια συγκέντρωση της 5ης Ιούνη, εκατοντάδες χιλιάδες λαού επέβαλλαν, χωρίς περιθώριο αμφισβήτησης από κανέναν, τον ειρηνικό χαρακτήρα που είχαν επιλέξει να έχουν οι κινητοποιήσεις τους. Η πιο πλατιά δημοκρατία, η πολιτική αντιμετώπιση των ζητημάτων, η ενεργητική συμμετοχή και ενημέρωση όλων, η εναντίωση σε κάθε λογική μηχανισμών, ιδιαίτερα μηχανισμών τυφλής βίας, και στις στρατιωτικού τύπου αντιπαραθέσεις, είναι παρακαταθήκες για το νέο μαζικό λαϊκό κίνημα που θα βρει τρόπους, μορφές και υποδομές για να ξεπεράσει όσα το καθυστερούν και το συγκρατούν.

Ο θάνατος ενός διαδηλωτή, οι εικόνες της Πέμπτης στην πλατεία Συντάγματος, η ψήφιση του νομοσχεδίου δημιουργούν μια πικρή αίσθηση σε χιλιάδες αγωνιζόμενο κόσμο. Αυτό κανείς δεν μπορεί να το κρύψει. Όμως ο λαός έδειξε και τις διαθέσεις του και τη δύναμή του και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο κανείς να το διαστρεβλώσει, να το κρύψει, να το αποσιωπήσει. Η κυβέρνηση προσπαθεί να συνεχίσει με νύχια και με δόντια να εκτελεί το συμβόλαιο εξόντωσης αλλά σε ένα περιβάλλον πλήρους διάλυσης και απονομιμοποίησης. Τα κύματα του ξεσηκωμού, από τις 5 Μάη του 2010, προχωρούν και υποχωρούν για να ξαναγυρίσουν κάθε φορά πιο φουσκωμένα μέχρι να πνίξουν όσους έχουν βάλει στο στόχαστρο το μέλλον των σημερινών και των αυριανών γενιών.

Τώρα είναι η ώρα της οργάνωσης του λαού και παράλληλα της κλιμάκωσης του πολιτικού αγώνα. Σε κάθε χώρο, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη θα πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή οργάνωση και αλληλεγγύη. Να δυναμώσουν οι δεσμοί ανάμεσα στο δοκιμαζόμενο λαό. Να δυναμώσουν οι αγώνες. Να συναντηθούν όλα τα αγωνιζόμενα τμήματα, οι εργατικοί αγώνες, οι τοπικές αντιστάσεις, τα κινήματα ανυπακοής. Να πληθύνουν οι πρωτοβουλίες ενότητας και συντονισμού πολιτικών, κοινωνικών, συνδικαλιστικών πρωτοβουλιών και προσπαθειών. Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την οριστική απομάκρυνση της κυβέρνησης, της τρόικας και του συνένοχου πολιτικού συστήματος.

 

Δελτίο τύπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα γεγονότα στις 20/10/2011

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 1:03 π.μ. / Ετικέτες / 0 σχόλια

Η σημερινή μεγάλη κινητοποίηση των εργαζομένων και του λαού μας, την δεύτερη μέρα της 48ωρης απεργίας, αποδεικνύει ότι ο αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της εξαθλίωσης, του ΕΕ, του ΔΝΤ και της σύγχρονης δικτατορίας των αγορών και του κεφαλαίου, θα συνεχισθεί και θα κλιμακωθεί.

Δεν μπορούν να την ανακόψουν ούτε οι εκβιασμοί της άθλιας κυβέρνησης Παπανδρέου, ούτε η κυβερνητική – κρατική – αστυνομική – παρακρατική βία και τρομοκρατία, η οποία σήμερα προκάλεσε και νεκρό διαδηλωτή – στέλεχος του ΠΑΜΕ. Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια και τους συναγωνιστές του. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, κυβέρνηση του άγριου κοινωνικού πολέμου, των ΜΑΤ και των χημικών, έβαψε σήμερα τα χέρια της με αίμα. Πρέπει να ανατραπεί άμεσα!

Η επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων κατά της διαδήλωσης στο Σύνταγμα ξεδιπλώθηκε με τη χρησιμοποίηση της δολοφονικής επίθεσης τυχοδιωκτικών ομάδων, που βρίσκονταν για άλλη μια φορά σε διατεταγμένη υπηρεσία, ενάντια στη περιφρούρηση του ΠΑΜΕ και σε άλλους διαδηλωτές. Αποτελεί στην ουσία υλοποίηση της κρατικής – κυβερνητικής προβοκάτσιας για να κτυπηθεί το κίνημα και να επικρατήσει ο φόβος και η κινδυνολογία. Για να κτυπηθεί η τάση για κοινή παράταξη των μαχόμενων δυνάμεων του εργατικού κινήματος, η οποία είναι εξαιρετικά αναγκαία σήμερα. Η προσπάθεια των κυβερνητικών και κρατικών μηχανισμών να κτυπήσει το οργανωμένο συλλογικό κίνημα της εργατικής τάξης, που ανέβηκε σε πρωτοφανή ύψη τελευταία με τις καταλήψεις στα Υπουργεία, την απεργία στους Δήμους και σε άλλους χώρους, την 48ωρη απεργία και να περάσει στα μουλωχτά το άθλιο πολυνομοσχέδιο δεν θα περάσει.

Το μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να δώσει μαχητική και ενωτική απάντηση στην κυβερνητική επίθεση, σε κάθε κρατικό και παρακρατικό μηχανισμό βίας κατά του κινήματος, συνεχίζοντας ενωτικά μέσα από την κλιμάκωση με απεργιακό αγώνα διάρκειας και παλλαϊκό ξεσηκωμό, για να ανατραπεί το κοινωνικό σφαγείο κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ.

Αθήνα 20/10/2011

Πηγή

 

Καταγγελία ΕΕΚ για τα γεγονότα στις 19-20 Οκτωβρίου

Αναρτήθηκε από Anast_Ath / στις 12:58 π.μ. / Ετικέτες / 0 σχόλια

Tο Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα χαιρετίζει την χωρίς προηγούμενο γιγάντια κινητοποίηση της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών σε όλη την Ελλάδα στη Γενική Απεργία της 19-20 Οκτωβρίου. Τα ποσοστά της συμμετοχής στην απεργία ήταν πρωτοφανή. Προπαντός η απέραντη λαοθάλασσα που πλημμύρισε τους δρόμους και το Σύνταγμα στην Αθήνα αλλά και τις πλατείες και τους δρόμους σε όλη την χώρα. Οι εργάτες κι όλες οι λαϊκές μάζες που καταστρέφονται από την Tρόϊκα και τους ντόπιους γκαουλάϊτέρ της νοιώθουν πια την δύναμή τους, την συνειδητοποιούν και αρχίζουν να την ασκούν στην αρένα της ιστορικής πάλης που κρίνεται η μοίρα τους.
H υπερψήφιση του αισχρού πολυνομοσχέδιου της κυβέρνησης της Tρόικας δεν έχει καμμιά κοινωνική νομιμοποίηση. Aυτή η κυβέρνηση πρέπει αμέσως να φύγει, όπως είναι η απαίτηση των διαδηλωτών και εκατομμυρίων λαού. H βία των MAT δεν πρόκειται να τη σώσει.

Tο EEK καταγγέλλει την κυβέρνηση της Tρόϊκας και την αστυνομία ως υπεύθυνες για το θάνατο διαδηλωτή, μέλους του ΠAME και γραμματέα του σωματείου οικοδόμων στο Bύρωνα. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους συντρόφους του νεκρού.
Γύρω από τη σωρό του νεκρού για αρκετές ώρες στήθηκε μια μεγάλη προπαγανδιστική επιχείρηση με στόχο να μεταθέσει τις ευθύνες από την αστυνομία και την κυβέρνηση σε άλλες ομάδες διαδηλωτών και ειδικά στους αντιεξουσιαστές που συγκρούστηκαν με την περιφρούρηση του ΠΑΜΕ. Η στοχοποίηση επιδιώκει τόσο να βγάλει λάδι τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους αλλά και να ανάψει πράσινο φως σε ένα πογκρόμ κατά των αναρχικών αλλά και κατά οποιουδήποτε δεν συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις.
Στην επιχείρηση παραπληροφόρησης μετείχαν δυστυχώς το ίδιο το KKE αλλά και άλλες δυνάμεις της αριστεράς, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που με μια κατάπτυστη ανακοίνωση θέλησε να υπερακοντίσει και το ίδιο το ΚΚΕ σε σταλινικού τύπου προβοκατορολογία. Αποδείχθηκε από το επίσημο ανακοινωθέν του νοσοκομείου Eυαγγελισμός ότι ο νεκρός πέθανε, όχι από χτύπημα με πέτρα, όπως αρχικά λεγόταν, αλλά από ανακοπή. Όπως σύντροφοί του δηλώνουν τα φονικά ασφυξιογόνα αέρια της αστυνομίας είναι η άμεση αιτία που οδήγησε στο θάνατο.

Tο EEK καταγγέλλει την απαράδεκτη στάση της ηγεσίας του KKE, που την Πέμπτη, δεύτερη ημέρα της πανεργατικής γενικής απεργίας, περικύκλωσε τη βουλή, όχι για να διαμαρτυρηθεί εναντίον της ψήφισης των καταστροφικών κυβερνητικών μέτρων, αλλά για να προστατεύσει τη βουλή από τη μήνι των διαδηλωτών. Γιατί τί νόημα είχαν οι «αλυσίδες» για να μην περάσουν οι υπόλοιποι διαδηλωτές των άλλων συνδικάτων που δεν ανήκουν στο ΠAME και των οργανώσεων της αριστεράς; Πού ακούστηκε η περιφρούρηση να έχει πλάτες στη βουλή και να κοιτάζει απειλητικά στους διαδηλωτές; Aκόμη και το 2008, στην εξέγερση του Δεκέμβρη, η ηγεσία του KKE δεν είχε τέτοια συμπεριφορά, αν και τότε κατάγγελνε τους «κουκουλοφόρους» και υποσχόταν επανάσταση που δεν θα σπάσει τζάμι… Tότε, έκανε διαδηλώσεις μακρυά από τους υπόλοιπους προς το Mεταξουργείο και την πλατεία Kουμουνδούρου. Tώρα βγήκε να προστατέψει τον -κατά τη λενινιστική διατύπωση- αστικό κοινοβουλευτικό στάβλο, το πολιτικό σύστημα του του σήποντος καπιταλισμού. Aντί για περικύκλωση της βουλής η ηγεσία του KKE οργάνωσε την περιφρούρηση της βουλής και τον αποκλεισμό του λαού!

Το EEK είναι κατηγορηματικά αντίθετο με την χρήση βίας για την «λύση» των πολιτικών διαφορών μέσα στο κίνημα. Είναι εγκληματική και τυχοδιωκτική η χρησιμοποίηση πετροπόλεμου και μολότοφ από την μεριά ορισμένων αναρχικών εναντίον της περιφρούρησης και των οπαδών του KKE που είχαν συγκεντρωθεί στο Σύνταγμα. H συντηρητική σταλινική πολιτική της ηγεσίας του KKE πρέπει πολιτικά να νικηθεί μέσα στο εργατικό κίνημα. Mόνο τις δυνάμεις του αστικού κράτους και την κυβέρνηση της Tρόικας συμφέρει να μετεξελιχθεί ο κοινωνικός πόλεμος σε μια αριστεροαναρχική ή ενδοαριστερή βίαιη βεντέτα. Όλη η δύναμη του μαζικού κινήματος πρέπει να στραφεί κατά του κράτους και του κεφαλαίου κι όχι κατά μελών και οπαδών άλλων εργατικών οργανώσεων με διαφορετική πολιτική κατευθύνση.

Mετά την επιτυχία της διήμερης πανεργατικής απεργίας είναι η ώρα να οργανώσουμε άμεσα μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας, για την ανατροπή των Tροϊκανών και των Mνημονίων τους, για μια εργατική απάντηση στην καπιταλιστική κρίση, για να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική εξουσία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό.

Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα
Αθήνα, 20/10/2011

Πηγή

 

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)