ΟΤΕ: Το νέο μοντέλο εργαζομένων και η απεργία στην Πάτρα

Με αφορμή τις διευκολύνσεις που δίνουν στους εργοδότες όλα τα μέτρα που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια, η διοίκηση του ΟΤΕ προχωράει σε αλλαγή των εργασιακών σχέσεων. Οι νέοι εργαζόμενοι στον οργανισμό (που θα ανήκουν σε θυγατρική του) θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί και κάτω από χειρότερες συνθήκες. Για να έχει λοιπόν η Deutsche Telekom μεγαλύτερα κέρδη, έρχεται -ανάμεσα στ' άλλα- να αντικαταστήσει τους συμβασιούχους με τους νεοπροσληφθείς στην ΟΤΕplus.
Στην Πάτρα το σωματείο των εργαζομένων στα Κέντρα Τηλεφωνικής Εξυπηρέτησης έχει προχωρήσει τις τελευταίες μέρες σε απεργία και κινητοποιήσεις ενάντια στις ορέξεις της εργοδοσίας. Παρακάτω αναδημοσιεύονται ένα κείμενο κι ένα δελτίο τύπου του σωματείου, ως μια προσπάθεια διάδοσης κι ευαισθητοποίησης γύρω από τον αγώνα που δίνουν.
Οι σημερινοί ελαστικά εργαζόμενοι 4ωροι τηλεφωνητές θα αντικατασταθούν από ακόμα πιο αναλώσιμους, ελαστικούς και φθηνούς εργαζόμενους στην ΟΤΕplus, θυγατρική εταιρία του ίδιου του ΟΤΕ. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι στην ΟΤΕplus καλούνται να εργαστούν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί λαμβάνοντας 190 ευρώ για 4ωρη απασχόληση (μια μείωση της τάξης του 50% σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα), 380 ευρώ για 6ωρη και 510 ευρώ για 8ωρη.


Σε λιγότερο από ένα μήνα μπαίνουν τίτλοι τέλους για μια ολόκληρη εποχή στα τηλεφωνικά κέντρα εξυπηρέτησης του ΟΤΕ. Το πλάνο αναδιοργάνωσης της επιχείρησης περιλαμβάνει το πέταγμα στο δρόμο όλων των εργαζομένων-φοιτητών με συμβάσεις στον ΟΤΕ. Η ανανέωση των συμβάσεών μας μέχρι τέλος Μάρτη συμβάλει στη μεταχείρισή μας ως αναλώσιμο υλικό, ανθρώπινα σκουπίδια που εργάζονται μέχρι να απολυθούν βάσει του επιχειρησιακού πλάνου.
Η πρόσληψη φυσικά δεν είναι το τέλος της οδύσσειας των νέων συναδέλφων, καθώς θα προσληφθούν για 1 μήνα κι έπειτα θα επαναξιολογηθούν για μια 4μηνη ανανέωση και μετά από αυτό άλλη μια ανανέωση μέχρι 31/12/2012, που τελειώνει και το έργο με πιθανή νέα προκήρυξη θέσεων. Επισφάλεια δίχως τέλος και διαρκής αξιολόγηση για ψίχουλα σε ένα ανθρωποφάγο περιβάλλον εσωτερικού ανταγωνισμού που οξύνεται. Οι διαρκείς πιέσεις στη δική μας εργασιακή καθημερινότητα για περισσότερη εντατικοποίηση είναι μια μικρή μονάχα εικόνα του μέλλοντος.
Χέρι - χέρι με τις απολύσεις συμβασιούχων πάει η σκληρή αξιολόγηση του μόνιμου προσωπικού του ΟΤΕ. Κανένας εργαζόμενος στον ΟΤΕ δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τη δουλειά του, παλιός ή νέος, συμβασιούχος ή μόνιμος. Ο αγώνας μας πρέπει να είναι κοινός ενάντια στη διάσπαση και τη συμφιλίωση που προωθούν οι χρεοκοπημένοι αρχισυνδικαλιστές της ΟΜΕ - ΟΤΕ.
Οι 35.000 αιτήσεις στην ΟΤΕplus για 750 θέσεις με άθλιες συνθήκες εργασίας δείχνουν την ανάγκη της νεολαίας ιδιαίτερα να βρει μια θέση εργασίας σε συνθήκες εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας στους νέους στο 50%. Η εργασία στον ΟΤΕ δεν είναι προσωρινή, είναι η στιγμή της εργασίας μέσα σε μια κόλαση της καθολικής ανεργίας. Η επόμενη εργασία για τους περισσότερους θα είναι με τους ίδιους, αν όχι χειρότερους όρους. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους εργαζόμενους στην ΟΤΕplus. Απεναντίας, έχουμε να κερδίσουμε πολλά δίνοντας κοινούς αγώνες.
Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις στον ΟΤΕ, το μεγαλύτερο οργανισμό τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα και μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στη χώρα, έχουν κεντρικό ρόλο στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων σε κάθε επιχείρηση στα πρότυπα των μέτρων του Νέου Μνημονίου. Η «διάσωση της χώρας από την χρεοκοπία» απαιτεί την επιβολή μισθών πείνας, πενιχρών συντάξεων και περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, δηλαδή όλων των μέτρων της χρεοκοπίας στην πιο άγρια μορφή της. Η χρεοκοπία τους είναι εδώ κι απειλεί τις ζωές μας. Το μυστικό τους είναι να διαλύσουν τα πάντα κι αν τα καταφέρουν να τα ξαναχτίσουν από την αρχή με όσους από τους από κάτω καταφέρουν να επιβιώσουν και να δουλεύουν τότε με μισθούς πείνας.
Ας σωθούμε από τους σωτήρες μας! Ο αγώνας όλου του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος ενάντια σε όλα τα μέτρα χρεοκοπίας των ζωών μας, στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κράτος και τους καπιταλιστές είναι κοινός.
Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε παρά μόνο τις αλυσίδες μας! Αν σε μία εβδομάδα θέλουν να μας πετάξουν στο δρόμο, εμείς πρέπει να σταθούμε ενάντια σε όλους αυτούς που υπονομεύουν το μέλλον μας μέσω ενός διαρκούς κι ασυμφιλίωτου αγώνα με τη διοίκηση του ΟΤΕ και τη Deutsche Telekom. Πρέπει να ξεκινήσουμε τη μάχη στον ΟΤΕ, αλλά ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να νικήσουμε μόνοι μας. Το αδιέξοδο που βιώνουμε δε λύνεται στα όρια του ΟΤΕ της Πάτρας, αλλά ανοίγοντας δρόμους αλληλεγγύης και κοινού αγώνα με όλους τους συναδέλφους σε όλη την Ελλάδα, κάθε μαχόμενη δύναμη του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και με όλη την κοινωνία.
  Απαιτούμε:
·    Μόνιμη και σταθερή δουλειά που να καλύπτει τις ανάγκες μας.
·    Απαγόρευση των απολύσεων. Κανένας συνάδελφος να μην απολυθεί.
·    Απορρόφηση όλου του προσωπικού από τον ΟΤΕ κάτω από ενιαίο εργασιακό καθεστώς και όχι από θυγατρικές με μισθούς πείνας και με αβέβαιο επαγγελματικό μέλλον.
     Καλούμε σε 3ήμερη απεργία στις 28-29-30 Μαρτίου και σε αλληλεγγύη και στήριξή της από όλους τους εργαζόμενους και τα σωματεία.
  Όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τα μέτρα τους, τη λαομίσητη κυβέρνησή τους και το σαπισμένο τους σύστημα.
                        ΜΑΖΙΚΟΣ ΚΙ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥΣ...


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
  Το σωματείο εργαζομένων στα ΚΤΕ (κέντρα τηλεφωνικής εξυπηρέτησης) του ΟΤΕ στην Πάτρα από την ίδρυση του έδωσε μάχες για τα δικαιώματα των εργαζομένων και συμμετείχε στις κοινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος ενάντια στις πολιτικές που εφαρμόζονται. Την αγωνιστικότητά του πολλά μέλη του την <<πλήρωσαν>> είτε με ψυχολογικό πόλεμο, είτε με μη ανανέωση των συμβάσεων τους από την πλευρά της τοπικής διοικησής. Εδώ και καιρό προειδοποιούσαμε πως με την ανοχή της ίδιας διοίκησης θα οδηγούταν σε κλείσιμο το τηλεφωνικό κέντρο, γεγονός το όποιο πρακτικά λαμβάνει χώρα την Παρασκευή 30/03. Η ΟΤΕ Α.Ε. συνυφασμένη πλήρως με τις μνημονιακές εντολές καταργεί το τηλεφωνικό κέντρο για να ανοίξει ένα ...καινούριο η θυγατρική της, ΟΤΕplus,με πολύ λιγότερες θέσεις εργασίας απ’αυτές που υπήρχαν τόσα χρόνια και πολύ χειρότερες συνθήκες εργασίας. Φαίνεται λοιπόν πως οι μισθοί και οι συνθήκες εργασίας ήταν δυσβάσταχτες για την κερδοφόρα πολυεθνική της Deutsche Telekom στην οποία ξεπουλήθηκε ο ΟΤΕ με την απραξία της ηγεσίας της ΟΜΕ ΟΤΕ. Έτσι λοιπόν αξιοποιώντας τις συμφωνίες που έγιναν για να σωθεί η ...χώρα, οι μισθοί υπό την ΟΤΕplus θα είναι 190 ευρώ καθαρά ! Φαίνεται λοιπόν πως την ώρα που η ανεργία μαστίζει την Πάτρα, κάποιοι προσπαθούν να το εκμεταλευτούν ψάχνοντας ουσιαστικά για σκλάβους ενώ την ίδια ώρα αδειάζουν και άλλες θέσεις εργασίας στον πολύπαθο αυτό νομό. Η ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ. Σαν σωματείο αρχίσαμε να δίνουμε τη μάχη με την απεργία που ξεκίνησε σήμερα Δευτέρα. Εδώ καλείται ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του και να πάρει θέση. Ήδη μια σειρά σωματείων και φοιτητικών συλλόγων βρίσκονται αλληλέγγυα στο πλευρό μας. Δίνουμε τη μάχη και απαντάμε με ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Το αδιέξοδο που βιώνουμε όλοι οι εργαζόμενοι δε λύνεται στα όρια του ΟΤΕ Πάτρας αλλά ανοίγοντας δρόμους κοινού αγώνα με κάθε μαχόμενη δύναμη του εργατικού κινήματος και της νεολαίας. Όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τα μέτρα τους, τη λαομίσητη κυβέρνησή τους και το σαπισμένο τους σύστημα.
ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΤΕ ΟΤΕ ΠΑΤΡΑΣ
 

Επιθανάτιος ρόγχος

Αναδημοσίευση από το Βαθύ Κόκκινο:

Γράφει ο mitsos175 

 Έχουν τελειώσει. Διαλύονται. Στη λαϊκή συνείδηση είναι πεθαμένοι. Προσπαθούν τώρα, που το νερό στο πλοίο έφτασε στα ρουθούνια, να αρπάξουν ο καθένας για την πάρτη του το σωσίβιο. Προσπαθούν να κρατηθούν. Μάταια.

Ο ακροβάτης ο Καρτζαφύρερ για παράδειγμα. Λέει να φύγει τρέχοντας. Διαφωνεί λέει. Πως, σε πιστεύω, ασχημάντρα μου! Δεν πειράζει, ξέρω πως δεν αλλάζεις γνώμη εσύ. Με τίποτα. Δε μου λες, τα υπουργεία ήταν καλά; Αλλά τώρα θα βλέπεις τη Βουλή με τα κιάλια. Δεν ξέρω αν θα φαίνεται απ’ τον Κορυδαλλό. Από ψηλά κρεμασμένος, απ’ το Γουδί, ίσως έχεις καλύτερη θέα. Ότι αποφασίσει ο κόσμος.

Απειλούν. Τρομοκρατούν. Εκβιάζουν. Στο τέλος όμως όλοι οι εκβιαστές, οι κλέφτες το βάζουν στα πόδια.

Σκοτίστηκε ο εργαζόμενος ποιος θα μείνει και ποιος θα φύγει στη συμμορία. Το κόλπο για να δημιουργήσουν προσδοκίες είναι τόσο παλιό, που μούχλιασε. Θέλουμε να πάτε στον αγύριστο όλοι. Ναι, όλοι εσείς που απατήσατε,κλέψατε, διαφθείρατε, τρομάξατε, ερημώσατε τη χώρα. Να υπάρξει δικαιοσύνη.

Άκουσα το ΠΑΜΕ, το ΚΚΕ να καλεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης. H εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Οι αγανακτισμένοι. Οι αναρχικοί. Χαιρετίζω τις ανακοινώσεις όλων.

Ναι, έχουμε διαφορές. Αλλά και κοινά. Αγαπάμε το λαό, τον συνάνθρωπο, παλεύουμε για την κατάργηση του καπιταλισμού. Για ισότητα. Για Λευτεριά. Για καλύτερη ζωή. 

Ας κρατήσουμε τα πιστεύω μας και ας αγωνιστούμε ο καθένας όπως νομίζει καλύτερα. Σε διαφορετικούς δρόμους, με διαφορετικά μέσα, ας στείλουμε στον ταξικό εχθρό στο διάολο. Είναι η δίκη μας Ιστορική Ώρα. Συνεχής αγώνας, παντού.

Το σύστημα θα αντιδράσει. Με όλα τα κόλπα. Παλιά και νέα. Δε σώζεται. Κάνει τους τελευταίους σπασμούς. Τίποτα δεν είναι πιο δυνατό από τη θέληση του λαού να ζήσει ελεύθερος. Και να ελπίζει.

Η απεργία τους τρομοκράτησε. Η αντίσταση, τους τσάκισε. Το κράξιμο τους έκανε να ψάχνουν τρύπα να μπουν. Γερμανικές εφημερίδες λένε για τον κόσμο που αντιστέκεται. Τους βάζει σε σκέψη ότι ο λαός αυτός μπορεί να ξαναγίνει η αρχή του τέλους της νεοναζιστικής Ευρώπης, όπως την ονειρεύτηκε ο Αδόλφος και την υλοποιεί η Αγγέλα . 

Θα νικήσουμε σύντροφοι. Είναι στο χέρι μας.

Ο καπιταλιστής και ο διαχειριστής (...ή αλλιώς ας "νοικιάσουμε" και την Ακρόπολη)!


Μετά τον ιδιοκτήτη του τζάμπο, κ. Α. Βακάκη, που δήλωσε στο «Πρώτο Θέμα» της 7-8/2012 ότι πρέπει να πουληθούν η Μακρόνησος, η Γυάρος και ο Όλυμπος και να εκχωρηθεί η Ακρόπολη στους Ιάπωνες νάσου και ο βουλευτή της ΝΔ Γερ. Γιακουμάτος να συγχρονίζεται στη γραμμή: «άγριος καπιταλισμός σε κρίση»! 

Τα παρακάτω δηλώθηκαν στις 9/1/12, στο ρ/σ «Βήμα FM»: «Πρέπει να ενοικιαστούνε (σσ: η Ακρόπολη και οι αρχαιολογικοί χώροι), να φέρουμε κεφάλαια, να φέρουμε ευπρέπεια. Να σταματήσουν οι απεργίες (...). Να νοικιαστεί και η Ακρόπολη, όλα αυτά να δοθούν, όχι να πουληθούν. Να αξιοποιηθούν όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι. Μιλάω για αξιοποίηση, δεν μιλάω για ξεπούλημα. Με την εποπτεία του κράτους, με όρους και προϋποθέσεις, να μπορούν να λειτουργούν και να έχουμε και έσοδα». 

Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια για λογαριασμό του κεφαλαίου θέλει να πετύχει ο υπηρέτης του κ. Γιακουμάτος. Ποια η διαφορά του κ. Γιακουμάτου από τον κεφαλαιοκράτη κ. Βακάκη; Ότι αυτός θέτει και «όρους» αξιοποίησης ενώ ο κ. Βακάκης θέλει να καταργήσει κάθε όρο. Λογική η διαφορά αφού ο διαχειριστής της πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου κ. Γιακουμάτος θέλει για τον εαυτό του μια εξουσία ύπαρξης ενώ ο καπιταλιστής έχει ξεσαλώσει μέσα στην κρίση και τα θέλει όλα χωρίς όρους και χωρίς μοιρασιά ενός κοκάλου ("όρος") στον πολιτικό που του κάνει τη δουλειά.

Όσο για την άρνηση να ξεπουληθούν και τη θέση "να αξιοποιηθούν" (π.χ. για… 99 χρόνια με δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης απο τον ενοικιαστή για άλλες 9 φορές!), όταν έρθει η ώρα και αφού έχει πάρει τις ψήφους «για να μη ξεπουληθούν», μάλλον θα το έχει ξεχάσει, αν και δεν θα έχει καμία απολυτως αξία. Άλλωστε ποτέ δεν μπορούν αυτοί να πάνε κόντρα στα αφεντικά τους. Μόνο κάποια κόλπα κάνουν πριν… 

Μετά όταν λέμε ότι οι πολιτικοί της αστικής τάξης είναι τσιράκια του κεφαλαίου κάποιοι παρεξηγούνται. Όσο για τα άλλα, περί άλλης (αντι-μνημονιακής) πολιτικής από τη ΝΔ θυμίζουν το άλλο με τον Τοτό!

Πηγή εικόνας: stifora.gr

Είμαστε δυο λαοί, δυο κομμάτια.

του Θύμιου Καλαμούκη


«Κανένας μόνος του. Είμαστε ένας λαός, ένα έθνος, σε κοινή δοκιμασία». Το απόσπασμα αυτό είναι απο το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα, του δοτού πρωθυπουργού της δεύτερης κατοχικής κυβέρνησης,  Λουκά Παπαδήμου.

Το διάγγελμα περιείχε πολλές απειλές, εκβιασμούς και ψέματα. Απο όλα αυτά την προσοχή μας τράβηξε η παραπάνω φράση και κυρίως το ότι «είμαστε ένας λαός»…

Ευτυχώς ΔΕΝ  είμαστε ένας λαός, ένα έθνος και πολύ περισσότερο ΔΕΝ είμαστε σε κοινή δοκιμασία. Για την ακρίβεια, το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού, είναι σε τραγική δοκιμασία, σε φρικτή κατάσταση, με ευθύνη ενός άλλου, μικρότερου κομματιού του λαού.

Ευτυχώς όσοι μένουμε Ελλάδα, κατοικούμε Ελλάδα και μιλάμε ελληνικά, δεν είμαστε ένα. Και πως θα μπορούσε άλλωστε. Τι κοινό έχει ο τραπεζίτης με τον ταμεία στο γκισέ και την καθαρίστρια του κτιρίου.

Τι κοινό έχει ο βιομήχανος της χαλυβουργίας που πετσοκόβει μισθούς και απολύει, με τον εργάτη της χαλυβουργίας, που χάνει εισόδημα απολύεται και εξαθλιώνεται.

Τι κοινό έχει ο απατεώνας αδίστακτος πολιτικάντης που κοροιδεύει την κοινωνία με τον ιδεολόγο ψηφοφόρο, (υπάρχουν ακόμη τέτοιοι), ή έστω με τον απλό ψηφοφόρο.
Ούτε ζωή κοινή έχουμε, ούτε καθημερινότητα ίδια, ούτε παρόμοια όνειρα, ούτε ακόμη ίδιες ψευδαισθήσεις.

Έχουμε αντίθετα και αντικρουόμενα συμφέροντα, προσδοκίες και όνειρα.

ΕΥΤΥΧΩΣ.

Και η επίκληση του εννιαίου και του αδιαίρετου, είναι η πιο ύπουλη, πρόστυχη, ισοπεδωτική  νομιμοποίηση της αδικίας και της ανισότητας. Κάτω απο αυτές τις μπούρδες χρόνια τώρα κρύβονται, τα χειρότερα εγκλήματα κατά των πολλών και αδυνάτων. Τα παραμύθια του ενιαίου έθνους και λαού που περνά δύσκολα κρύβουν τις εκρηκτικές αντιθέσεις, που καθορίζουν τα έθνη. Πόσο μάλλον τα επιχειρήματα του τύπου, «όλοι μαζί να δουλέψουμε και να επωμιστούμε τα βάρη της κρίσης για να ξεπεράσουμε τα δύσκολα...»

Ευτυχώς λοιπόν, δεν είμαστε ένας λαός. Είμαστε δύο λαοί, δύο κομμάτια. Αυτό που παράγει, δημιουργεί, προάγει την έννοια του ανθρώπου. Και αυτό που κλέβει τον μόχθο και κόπο των πολλών, αυτό που σαν βδέλλα ρουφά το αίμα των πολλών, καταπιέζοντας καθετί δημιουργικό και ελπιδοφόρο.

Δυο κομμάτια, δύο λαοί, σε μια κρίσιμη φάση. Το ένα είναι προβληματικό και το άλλο προβληματίζεται. Ελπίζω όχι για πολύ.  


Κολομβία: Το κράτος "λύνει" το πρόβλημα των αστέγων... δολοφονώντας τους!

Σαν να μην έφτανε η δυστυχία του να ζει κανείς στον δρόμο, η κυβέρνηση της Κολομβίας έχει στρατολογήσει αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις προκειμένου να δολοφονούν τους άστεγους στο όνομα της “κοινωνικής εκκαθάρισης”. 
 
Ζητήστε από την Κολομβία να σταματήσει αμέσως αυτό το έγκλημα!


Σύμφωνα με ντοκιμαντέρ του VBS.TV, οι άστεγοι αναγκάζονται να κρύβονται μέσα στους υπονόμους για να γλιτώσουν από τα τάγματα θανάτου. Ωστόσο, απ’ ό,τι φαίνεται ούτε εκεί είναι προστατευμένοι, αφού παρακρατικές ομάδες ρίχνουν βενζίνη και βάζουν φωτιά στις αποχετεύσεις, εγκλωβίζοντας και σκοτώνοντας με αυτόν τον τρόπο όσους κρύβονται εκεί μέσα. 
Πολλοί από τους άστεγους είναι μικρά παιδιά και έφηβοι που εδώ και χρόνια ζουν στους δρόμους. Μην έχοντας βοήθεια από πουθενά ή άλλη εναλλακτική, οι άνθρωποι αυτοί διακινδυνεύουν καθημερινά τη ζωή τους.

Πείτε στον Πρόεδρο της Κολομβίας, τον Υπουργό Άμυνας και τον Γενικό Διευθυντή της Αστυνομίας ότι οι κοινωνική εκκαθάριση που λαμβάνει χώρα στην Κολομβία είναι ανεπίτρεπτη. 

(Επειδή δεν αρκεί να φρίττουμε με αυτά που διαβάζουμε, κάντε έναν κόπο να υπογράψετε, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε από εδώ).


  Πηγή είδησης "Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα".

Λογαριασμός ενίσχυσης των απεργών της Χαλυβουργικής!

Από τον πιτσιρίκο:

Για όσους δεν ξέρουν οι 400 εργαζόμενοι της Χαλυβουργικής είναι σε απεργία και 32η μέρα, με οργάνωση δική τους, [...], ζητώντας την επαναπρόσληψη των 34 απολυμένων συναδέλφων τους και την απόσυρση της μείωσης μισθών κατά 40%, όταν η παραγωγικότητα του εργοστασίου έχει ανέβει τα τελευταία 2 χρόνια κατά 30% και βάλε, χωρίς νέες προσλήψεις.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ: 200/623301-52
IBAN: GR 40 0110 2000 0000 2006 2330 152
BIC or Swift Code : ETHNGRAA ( Bank Identifier Code )
Κάτοχος : Λιάκος Δημήτρης ( μέλος Δ.Σ. Σωματείου )


Είναι πολύ σημαντικό να στηρίξουμε όλοι όπως μπορεί ο καθένας τον αγώνα των εργαζομένων της Χαλυβουργικής! Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων μας απέναντι στις ορέξεις της εκάστοτε εργοδοσίας, που με πρόσχημα την "κρίση" επιχειρεί να αυξήσει τα κέρδη της, σε βάρος πάντα των εργατών! 


H φωτογραφία της ανάρτησης είναι από σχετικό άρθρο της εφημερίδας "Εποχή".

Μια ματιά στα γεγονότα της Χαλυβουργίας από έναν εργαζόμενο στο Θριάσιο

-Αρχικά ο βιομήχανος Μάνεσης κατορθώνει και πείθει τους εργάτες της χαλυβουργίας του στο Βόλο να αποδεχθούν την 5ωρη εργασία με τη συνδρομή των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ. Πέραν της συμφωνίας με το σωματείο καλεί και τους εργάτες για υπογραφή ατομικών συμβάσεων. 

-Η πρόταση αυτή δεν έχει την ίδια τύχη στον Ασπρόπυργο. Οι εργάτες την απορρίπτουν. Ο εργοδότης τότε απολύει σε δύο ημέρες 34 εργάτες και οι συνάδελφοί τους κλείνουν το εργοστάσιο με απεργία διαρκείας από 01/11/11.

-Στις 3/11 γίνεται συγκέντρωση στην Ελευσίνα από σωματεία του ΠΑΜΕ. Στις 8/11 διαμαρτυρία στο Υπουργείο Εργασίας, στις 9/11 τριμερής συνάντηση χωρίς αποτέλεσμα και ακολουθεί διαμαρτυρία στα γραφεία στην Κηφισιά.

-Στις 11/11 πραγματοποιείται συναυλία του ΠΑΜΕ στο εργοστάσιο με ομιλία της κας Παπαρήγα, και στις 14/11 άλλη τριμερής συνάντηση με επίσης μηδενικό αποτέλεσμα. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι η εργοδοσία απέρριψε πρόταση του σωματείου για διαθεσιμότητα επιμένοντας για εφαρμογή του 5ωρου.

- Στις 19/11 γίνεται μεγάλη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο εργοστάσιο με συμμετοχή πολλών άλλων φορέων, συνδικαλιστών, εργαζομένων και κατοίκων του Θριασίου.

Παρατηρήσεις με ευρεία αποδοχή

-Η συμπεριφορά των συνδικαλιστών του Βόλου δυσκόλεψε την κατάσταση, διότι μη συμμετέχοντας στον αγώνα αναπληρώνεται στο Βόλο η απώλεια παραγωγής στον Ασπρόπυργο.

- Παρά το γεγονός ότι τα συμφέροντα των εργατών είναι ίδια και χωρίς να εξετάσουμε ποια παράταξη είναι στο πλευρό τους, δεν υπάρχει καμία συνεργασία ανάμεσα στα δύο σωματεία λόγω κομματικής και παραταξιακής αντιπαλότητας.

-Στις 16/11 και μετά από πολλές παρεμβάσεις και πιέσεις στο εργατικό κέντρο Ελευσίνας, η ολομέλειά του αποφασίζει την 3ωρη στάση εργασίας των σωματείων της δύναμής του για τις 24/11, απορρίπτοντας την πρόταση για σύσκεψη σωματείων και προώθηση της απόφασης στις γενικές συνελεύσεις στα εργοστάσια, με την ψευδή δικαιολογία ότι τάχα τα πρωτοβάθμια σωματεία δεν ανταποκρίνονται σε τέτοιες διαδικασίες.

- Αρχικά η διοίκηση του σωματείου των χαλυβουργών ήταν απρόθυμη στην ιδέα συντονισμού των εργαζομένων με πρωτοβουλίες από τα κάτω. Της αρκούσε η στήριξη του ΠΑΜΕ και μιλούσε για ταξικά σωματεία. Αυτό είναι λάθος. Τίποτα δεν είναι απολύτως δεδομένο και κυρίως η δυναμική που μπορούν να αναπτύξουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Σήμερα το κλίμα έχει αλλάξει και οι εργάτες συναινούν για την ανάπτυξη της μάχης πέραν του χώρου τους, στην ευρύτερη περιοχή του Θριασίου. Η πεποίθηση ότι το ένστικτο των εργατών μπορεί να γίνει συνείδηση ανατροπής συνεχώς ενισχύεται και στους χαλυβουργούς και στους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Συμπεράσματα με άποψη

ΑΝ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΜΑΣ
-Αν η κρίση είναι κατά κοινή ομολογία μια δομική κρίση του συστήματος που οφείλεται σε δύο βασικές εξελικτικές διαδικασίες: πρώτον, στη συνεχή εμπορευματοποίηση των ανθρωπίνων αναγκών και, δεύτερον, στο διαρκή εκσυγχρονισμό των μέσων παραγωγής με συνέπεια την ανεργία, αν ο νεοφιλελευθερισμός είναι μονόδρομος για το σύστημα και λειτουργεί εις βάρος του βιοτικού επιπέδου και της περιουσίας της χώρας, αν κατά κοινή διαπίστωση η χώρα και ο λαός είναι υπό γερμανική κατοχή, τότε το παράδειγμα των χαλυβουργών στον Ασπρόπυργο και το κίνημα αλληλεγγύης και γενίκευσης του αγώνα είναι η απάντηση του λαού στον καπιταλισμό και στην κρίση. Ο αγώνας αυτός θα μείνει στην ιστορία στο βαθμό που θα εμπνεύσει τον υπόλοιπο κόσμο της εργασίας, ώστε να αυτοδραστηριοποιηθεί με στόχο να ξεπεράσει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που τον ελέγχουν και να ενεργήσει άμεσα και ανατρεπτικά για την κυβέρνηση & την πολιτική που εφαρμόζει. Ο λαός στο Θριάσιο θα πρέπει να πάρει τη σκυτάλη, διαφορετικά η μιζέρια και η δυστυχία θα είναι το μέλλον του.

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΑΝΑΖΗΤΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ
-Αν αναγνωρίζουμε έναν ιστορικό ρόλο στην εργατική τάξη, αυτό γίνεται για το λόγο ότι δε διαθέτει κανένα μέσο παραγωγής προς εκμετάλλευση ανθρώπων και ως εκ τούτου, αν οραματιστεί μια μελλοντική κοινωνία, δεν μπορεί παρά να είναι ανώτερη και να απελευθερώνει πραγματικά τον άνθρωπο. Σήμερα όμως κατά κοινή διαπίστωση το επίπεδο της εργατικής τάξης είναι σε αναντιστοιχία με την πορεία του καπιταλισμού. Από τη μια ο καπιταλισμός τρώει τα ψωμιά του, δημιουργεί τις αιτίες που θα ανατραπεί, ολοκληρώνει την εξελικτική του πορεία, δημιουργεί τους όρους για να προκύψουν άλλες παραγωγικές σχέσεις και από την άλλη η εργατική τάξη αδυνατεί να αντιληφθεί τον ιστορικό της ρόλο, δεν δημιουργεί τα δικά της μέσα ούτε επιλέγει τις σωστές κατά περίπτωση μορφές αγώνα. Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι αντανάκλαση του επαναστατικού ενστίκτου των εργατών, που διαμορφώνεται από την εμπειρία της εκμετάλλευσης και της δυστυχίας, και δεν αμφισβήτησε ποτέ την ουσία του καπιταλισμού που είναι η καταναγκαστική εργασία και η εμπορευματοποίηση των πάντων. Φρόντιζε να έχει πάντα ο εργάτης δουλειά αντί για ελεύθερο χρόνο.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΥΣΑ
-Αν μπορούμε να της αναγνωρίσουμε κάποιο ρόλο, αυτός είναι υποβοηθητικός στον αγώνα των εργαζομένων να αμφισβητήσουν το σύστημα από θέση ελευθερίας. Οφείλει να είναι το εργαλείο της κοινωνίας και όχι ο χειραγωγός της. Οφείλει δε να κυκλοφορεί τις ιδέες της με στόχο την αποδυνάμωση της ηγεμονίας της αστικής ιδεολογίας. Πρέπει να καταλάβει ότι, αν δε σταματήσει να μιλάει με τίτλους ιδιοκτησίας και με καπέλα, δεν θα έχει καμία τύχη στην προσπάθειά της να βοηθήσει την κοινωνία να απελευθερωθεί. Σήμερα είναι πολύ πίσω από τις απαιτήσεις των περιστάσεων, μιλάει με όρους κοινοβουλευτισμού, δεν έχει και δεν μπορεί να έχει πρόταση εξουσίας, απομακρύνεται συνεχώς από τα όραμά της.

Στην παρούσα κατάσταση και στην περίπτωση που η κρίση πάρει πιο άγριες διαστάσεις με τι σχέδιο θα ενεργήσει; Το κεφάλαιο εγκαταλείπει την επενδυτική πολιτική και, αν περάσουμε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, πιθανόν οι ξένοι επενδυτές να παρατήσουν τα εργοστάσια και, αν οι επιχειρήσεις παραγωγής και εμπορίας τροφίμων, κλείσουν ο λαός θα πεινάσει. Τότε η απάντηση θα πρέπει να είναι άμεση για την επανεκκίνηση της οικονομίας με όρους που θα βάλει η ίδια η κοινωνία. Θα καταλάβουμε τα μέσα παραγωγής που κλείνουν με σκοπό να τα κοινωνικοποιήσουμε; Θα αναληφθούν πρωτοβουλίες ανάπτυξης κοινωνικής αλληλεγγύης,όπως η κίνηση των γιατρών στη Θεσσαλονίκη με το κοινωνικό ιατρείο; 

Ο λαός μας δεν πρέπει να φοβηθεί την οικονομική κατάρρευση, αλλά άμεσα να δημιουργήσει τα δικά του μέσα έξω από την λογική του συστήματος. Η επανεκκίνηση της οικονομίας να γίνει με τους όρους και τη συμμετοχή της κοινωνίας, ακόμα κι αν αυτό απαιτεί μεγάλες και άγριες συγκρούσεις.
Ν.Π. 
εργαζόμενος στο Θριάσιο

Κρήτη: Νέο κρούσμα λιποθυμίας μαθητή λόγω ασιτίας!


Το περιστατικό σημειώθηκε πριν από περίπου τρεις εβδομάδες, όταν ο 13χρονος μαθητής δεν αισθανόταν καλά, με αποτέλεσμα να λιποθυμήσει στο χώρο του Γυμνασίου όπου φοιτεί στην Α' Γυμνασίου, σε κεντρικό σημείο του Ηρακλείου.
Σύμφωνα με το cretalive.gr η διευθύντρια του σχολείου δήλωσε στην εφημερίδα "Πατρίς", ότι μόλις αντελήφθη ότι ο 13χρονος είχε χάσει το χρώμα του, κάλεσε τη μητέρα του.
Κατά τη διάρκεια του τηλεφωνήματος όμως, ο μαθητής λιποθύμησε,  με αποτέλεσμα η διευθύντρια να καλέσει τη γυμνάστρια του σχολείου για να του προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες.
Όταν έφτασε η μητέρα του στο σχολείο, ενημέρωσε τους καθηγητές, ότι το παιδί είχε  να φάει δύο ημέρες.
Πρόκειται για μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά, το μικρότερο εκ των οποίων πηγαίνει στο Δημοτικό, το παιδί που λιποθύμησε στην Α' Γυμνασίου, ενώ τα άλλα δύο παιδιά, φοιτούν το ένα στη Β' Γυμνασίου και το στη Γ' Λυκείου.
Οι γονείς είναι χωρισμένοι και η μητέρα προσπαθεί να αντεπεξέλθει μόνη της στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, εργαζόμενη σε σούπερ μάρκετ.
Η μητέρα κατάγεται από τη Μακεδονία, ενώ ο σύζυγός της, Κρητικός, έχει εγκαταλείψει την οικογένειά του και η μόνη της βοήθεια είναι τα χρήματα που στέλνει η γιαγιά των παιδιών από τη Μακεδονία.
"Είμαι 31 χρόνια καθηγήτρια και δεν έχω συναντήσει ανάλογες περιπτώσεις", σημείωσε η διευθύντρια του σχολείου.
Υπενθυμίζεται, ότι σε ανακοίνωσή τον Οκτώβριο, ο Α' Σύλλογος Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, έκανε λόγο για κρούσματα λιποθυμίας μικρών μαθητών, που έπασχαν από ασιτία σε σχολεία του 6ου Διαμερίσματος.
Τα μέλη του Συλλόγου δεσμεύτηκαν, να προωθήσουν, με όσα μέσα διαθέτουν, τη δημιουργία ενός δικτύου αλληλεγγύης, ώστε να αντιμετωπίζονται τα "πρακτικά προβλήματα επιβίωσης των συμπολιτών μας που εξαθλιώνονται, αλλά και τα προβλήματα των νέων που σήμερα στοχοποιούνται από τους μηχανισμούς καταστολής".
Το υπουργείο προχώρησε σε άμεση διάψευση των καταγγελιών του Συλλόγου, σημειώνοντας πως δεν έχει γίνει καμία αναφορά, ούτε από εκπαιδευτικό, ούτε από Σύλλογο Εκπαιδευτικών σχετικά με κρούσματα λιποθυμίας μαθητών από ασιτία.
Στη σχετική ανακοίνωσή του το υπουργείο ανέφερε, ότι σε έλεγχο που έγινε στα σχολεία της περιοχής, δεν υπήρξε αναφορά για λιποθυμικά επεισόδια μαθητών.
"Κάποιοι επιχειρούν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς να δημιουργήσουν με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία και  βάζουν λουκέτα και αλυσίδες παρακωλύοντας την εκπαιδευτική διαδικασία" ανέφερε το υπουργείο, προσθέτοντας:
"Τώρα κάποιοι καταφεύγουν μέσω των ΜΜΕ και στο έσχατο μέσο της λαϊκίστικης προπαγάνδας, χωρίς να διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους ίδιους τους μαθητές".

Αναδημοσίευση από το news247.gr.



 Σχόλιο: Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Κανείς πλέον δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν καταλαβαίνει τι γίνεται τριγύρω του. Η ελληνική οικογένεια αδυνατεί πλέον να σηκώσει όλα αυτά τα βάρη που την έχουν φορτώσει. Το υπουργείο όμως προσπαθεί να μας βγάλει όλους λάθους, ισχυριζόμενο ότι οι συγκεκριμένες ειδήσεις είναι προϊόν λαϊκισμού. Εδώ φαίνεται πως κάποιοι δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα και κλεισμένοι μέσα στα "χρυσά κλουβιά" τους -που τα πληρώνουμε όλοι εμείς- αντιμετωπίζουν το λαό σαν ψήφους δίχως νοημοσύνη, που πάντα θα πρέπει να χειραγωγούνται από κάποιον.